سیدهصبا حسینیمعینی نویسنده ۱۵ ساله محله تربیت مشغول نوشتن سومین کتابش است.
«سید قاسم سیدی مقدم» که بیش از سه دهه در عرصه نمایش و تئاتر کودک و نوجوان تجربه اندوخته است میگوید: «تا زندهام در خدمت کودکان این مرز و بوم هستم و بازنشستگی برایم معنایی ندارد.»
«شهیره شریف» اولین رمانش به نام «بازگشت» را ۶ سال پیش در ایران منتشر کرد. سه نمایشنامه نوشته که در منچستر به روی صحنه رفته و چند داستان کوتاهش هم در انگلستان منتشر شده است.
محمدرضا پوستچی از اهالی محله تربیت، فرهنگی بازنشسته، فیلمنامه نویس و مسئول کانون فرهنگی صابرین مسجد حضرت زینب (س) است. او سالها است در زمینه سوادآموزی فعالی میکند.
جعفر علیزادهگلستانی، کفشدار حرم ساکن محله سعدآباد در کتاب «وادی مقدس» که یکی از تألیفات اوست، خاطرات و یادداشتهای هشت سال خدمتش در بخش کفشداری حرم مطهر حضرت رضا (ع) را ثبت کرده است.
لیلا پارسافر به عشق برادرش نویسنده شد، بعد از فوت برادرش تنها چیزی که آرامش میکرد، نویسندگی بود، او وبلاگی درست کرد و دل نوشتههایش را درآن مینوشت و کم کم طرفدارانی پیدا کرد.
دفتر شعر مرتضی شبانی ما را به مشهد و بهویژه چهاربرج ۶۰سال پیش میبرد و برایمان از «دامن همت به کمر زدن»، «گریبان چاک دادن»، «بُخو»، «فرنگ» و... میگوید.
میترا نوایی، دانش آموز کتابخوان و دکلمهنویس محله فرهنگیان است که بزرگترین تفریحش در کودکی، داشتن و خواندن کتابهای شعر و البته شاعری بوده است.
مسیح مسعودکیا که کارگری ساده است حین رواننویسی، وزن و قافیه هم به نوشتهها میداد. این شد که کل کتاب نهجالبلاغه را به نظم درآورد.
کتابخانه عمومی علامه طباطبایی مشهد نبش کوچه منوچهری واقع شده است. تاریخ تاسیس آن سال ۱۳۵۰ است و مکان اولیه آن در باغ نادری بوده، اما از سال ۹۰ به مکان فعلی انتقال پیدا کرده است.
نویسندگی برای سمیرا ثابتیمقدم، شبیه زندگی است. فضای ذهنش را به جای روزمرگیها، برای خواندن و نوشتن خالی نگه میدارد تا کلمات منفصل را جوری کنار هم قرار بدهد که از دلش داستانِ زندگی بیرون بیاید.
سیدحسن ایزانلو میگوید: فیلمساز اگر بخواهد در حوزه اجتماعی کار کند، باید ارتباط نزدیکی با مردم کوچه و خیابان داشته باشد. او بیتردید اثر این تلاش را در خروجی کارش خواهد دید.
دکتر فتحالله شیبانی، هم جراح و دندانپزشک است و هم فیلمسازی هنرمند. «آن سوی پنجره» ساخته شیبانی است که بعداز ۵۳ سال، به عنوان نخستین فیلم ایرانی در جشنواره بینالمللی اسپانیا حضور پیدا کرد.
داستاننویس مشهدی میگوید: عیدگاه نمونهای از یک شهر کوچک بود که چند قهوهخانه خیلی خاص داشت. یکی از آنها، قهوهخانه «دربانها» بود که پاتوق آدمهای درستوحسابیتر بود.
حسین لعلبذری ید طولایی در داستان نویسی دارد. او فارغالتحصیل رشته ادبیات و برگزیده چندین جشنواره کشوری، داور و مدرس داستان و عضو شورای مشورتی نویسندگان خراسان رضوی است.
فاطمه قلیزادهفهندری پژوهشگری است که کارگاههای آموزشی بیشماری همچون پرورش اصولی زعفران و قارچ را در دانشگاه فردوسی و پارک علموفناوری برگزار میکند.
غلامحسین غلامنیا خبرنگار قدیمی مشهد درباره نوشتن پیش از انقلاب میگوید: بر اساس سبک کوبیسم مینوشتیم، یعنی آنقدر حقیقت را بالا و پایین میکردیم تا هم خواننده بفهمد و هم برایمان دردسر درست نکند.
مریم عینافشار ۲۵ سال سابقه آموزشی خود در مناطق محروم و متوسط و... وقف کرده است. او که در کارنامه و فعالیت آموزشی خود عنوان معلم نمونه استان خراسان و پژوهشگر برتر را دارد.
کتاب تاریخ بیهقی شرح حکومت دهساله مسعود غزنوی است؛ پادشاهی که مرکز حکومتش، غزنین بود، اما بیش از ۱۶ هزارکیلومتر سفر کرد که بخشی از این مسیر در توس و مشهد گذشت.
امین افشین نوجوان محله احمدآباد مشهد از آغاز نویسندگیاش میگوید: نوشتن من از یک سفر شروع شد و براین اساس کتابی با عنوان «سفری که...» نوشتم که جمعآوری خاطرات سفرم به کربلا را نشان میدهد.