منطقه ۳ 

منطقه ۳ 

روستاهای دیروز، محله‌های امروز

منطقه ۳ به‌لحاظ تاریخی سابقه روستایی دارد. یعنی بسیاری از محله‌های امروز آن، در گذشته‌ای نه چندان دور روستا‌ بوده و حالا جزئی از شهر شده است. براین‌اساس، بخش زیادی از اراضی این محدوده را زمین‌های کشاورزی تشکیل می‌داده که به‌مرور زمان و با توسعه شهر، به کاربری‌های شهری تغییر یافته‌ است. محدوده منفصل قرقی که اسفند ۹۱ به محدوده شهری پیوست، یکی از جدیدترین الحاقات به این منطقه است. استقرار فضا‌های مهمی مانند ایستگاه راه‌آهن و سیلوی گندم از حدود سال ۱۳۴۰ را می‌توان نقطه عطف این منطقه برای تبدیل پهنه‌های روستایی به بافت شهری و افزایش جمعیت آن دانست. پس از انقلاب به‌دلیل شکل‌گیری شریان‌های مهم منطقه مانند محور گاز، رسالت، طبرسی و مجلسی، تحولات منطقه سرعت گرفت. آرامگاه و باغ‌موزه نادری و آرامگاه خواجه‌ربیع ازجمله مکان‌های هویتی و تاریخی منطقه ۳ است که جمع زیادی از گردشگران و زائران را راهی این منطقه می‌کند. در مساحت ۳۳۰۷ هکتاری شهرداری منطقه ۳ حدود ۴۱۷ هزار نفر زندگی می‌کنند.

 

خبرنگار قلم شکسته، چاقو تیزکن شد!
سیف‌الله عسکری نزدیک به ۸۰ سال دارد و روزگاری خبرنگار بوده است. اما سال‌ها چاقو تیزکرده و از همین راه چرخ زندگی را چرخانده است.
«همودیالیز» جاده سیمان، خونی تازه برای بیماران کلیوی
حدود ۲۵‌سال قبل، زمینی ۳۵۰۰ متری را که امروز مرکز همودیالیز و درمانگاه در آن بنا شده است، مرحوم طبسی که فردی نیکوکار بودند، برای ساخت درمانگاه خیریه سیدالشهدا (ع) در‌اختیار هیئت موسس قرار داد.
جوان ورزشکار محله دروی غول اعتیاد را شکست داد
طلاق در پی ازدواجی ناموفق، جوان ورزشکار محله را به دام اعتیاد می‌اندازد ولی قرار نیست او هم مسیر خیلی از جوان‌های معتاد بی‌اراده را برود... او غیرت دارد و پشتکار
کارآفرین قرقی صفر تا صد کار را در محله انجام می‌دهد
مهدی دل‌آسایی، کارآفرین محله قرقی است که از بچه‌گی علاقه‌مند به خیاطی بوده و حالا کارگاه خودش را دارد.
گشتی در ده‌متری امینی
طبرسی ۳۸ یکی از کوچه‌های منطقه ۳ است که بازار خطی دارد و بین اهالی به «ده‌متری امینی» معروف است. این کوچه به نام شهیدطباطبایی مزین شده است و انتهایش به طبرسی شمالی ۵۶ وصل می‌شود. قدیمی‌ها درباره وجه تسمیه این خیابان دو روایت دارند.
ناممکن‌هایی که گروه جهادی شهیدمتوسلیان ممکن کرد
آنطور احسان نوری روایت می‌کند: شصت‌دانش‌آموز یتیم، بدسرپرست و نیازمند با کمک اولیای مدرسه شناسایی شدند و از همان روز تا‌کنون، وعده صبحانه و ناهارشان را به‌شکلی نامحسوس و آبرومندانه دریافت می‌کنند.
چشاندن طعم شیرین بندگی به فرزندان بهزیستی
هاشم عالمیان‌طوسی می‌گوید: بچه‌های این مراکز قصه‌های عجیبی دارند. یکی از آن‌ها می‌گفت من تا چهار پنج سالگی خانواده داشتم. یک روز به من پول دادند و گفتند برو از مغازه چیزی بخر. وقتی برگشتم، هیچ کس نبود.