مرتضی دانایی پاکبان مشهد به امید دلشاد کردن کسی که حالا چشم انتظار برگشتن مالش است اقدام به بازگرداندن قطعه طلایی ارزشمند کرد.
«مهدی کارکن» یکی از ساکنان محله امیریه است که خانه اش را در اختیار اهالی نمازخوان و همسایهها قرار داده تا نبود مسجد در محله شان به چشم نیاید.
احمد رضایی و گروه انجمن مهندسان خیر هرکاری از دستشان براید انجام میدهند از ساخت خانه در منطقه محروم گرفته تا ساخت مسجد، حسینیه، درمانگاه و زائرسرای ارزانقیمت.
خدیجه خسروی فعال فرهنگی و خیّر محله جانبازان میگوید: مادرم در زمان جنگ با بسیاری از بانوان دیگر آن دوران، بهمنظور کمک به پشت جبهه، در پایگاه بسیج مسجد جمع میشدند. با آنکه پنج سال داشتم، همراه مادرم به مسجد میرفتم.
آیتالله سیدعباس صدرحسینی، مفّسر قرآن و مدرس حوزه علمیه، ۴۸ سال پیش، پایهگذار خیریه محبانالحسین(ع) بود.
کارتنخوابها به من لقب «پادشاه کارتنخوابها» را دادهاند. بهگفته خودشان، همه، شماره من را برای روز مبادا در جیبشان دارند تا هر وقت بالاخره تصمیم به ترک گرفتند، تماس بگیرند و به «سنا» بیایند.
احداث و ساخت مدرسه لابهلای زندگی روستایی اهالی نیکروز ۲ سال است که نور امیدی به دل خانوادهها انداخته است. محمد کمالی گلشن و مادرش واقف زمین هستند ایمان دارند این کار نیک هم دست خودشان را خواهد گرفت و هم امواتشان.
سههیئت «جوانان بنیهاشم»، «جوادالائمه اتوبوسرانی» و «وارثین حسین (ع)» دست در دست هم دادهاند تا طرح مهرورزی را که توزیع صبحانه گرم بین دانشآموزان نیازمند حاشیه شهر است اجرا کنند.
مهناز داورزنی، مددکار اجتماعی کودکان میگوید: از زمانی که خودم را شناختهام، کار با کودکان را دوست داشتهام. ساعتها با آنها بازی میکردم. برایشان کتاب میخواندم و به حرفهایشان گوش میکردم، اما نصحیتشان نمیکردم و نمیکنم.
مؤسسه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان در مشهد از سال ۱۳۹۴ به طور رسمی کار خود را شروع کرد و از زمان شروع نیز تفاهمنامهای با مؤسسه محک در تهران بسته شد.
«خانواده تلافی در اقدامی جالب توجه، در کنار صندوق خانوادگی، خیریهای خانوادگی نیز دایر کردهاند که درآمد آن از قِبَل همین صندوق تأمین میشود.
دهه ۶۰ تنها درمانگاهی که خدمات بیستوچهارساعته دندانپزشکی ارائه میکرد، خیریه و درمانگاه حضرت ابوالفضل (ع) بود؛ درمانگاهی که زمینش توسط مرحوم محمدحسین زرگرباشی و پول ساخت اولیه آن را مرحوم محمد طاهریهروی در سال۱۳۶۰ اهدا کرد.
اهالی حاشیه شهر یاد گرفتهاند که چطور در موقعیتهای مختلف همدل و همراه هم باشند و دست یکدیگر را بگیرند.
صدای اذان هر روز در کوچه صارمی۳۷ طنینانداز میشود. سیدرسول ساداتتهرانی ۲۵ سال است به عشق امامان معصوم(ع)، این معبر را آذینبندی میکند.
سید احمد حسینی میگوید: باید کاری میکردم که نوجوانان و جوانان محله جذب ورزش شوند و زندگی خود را تباه نکنند. این هدف باعث شد سال۱۳۹۰ طبقه همکف خانهام را تبدیل به باشگاه ورزشی کنم.
دکتر حمیدرضا منشی، پزشک عمومی طلاب به پیروی از مرحوم دکترشیخ، پزشک نامدار مشهدی از بیماران بیبضاعت، ویزیت دریافت نمیکند و حتی بعضی مواقع هزینههای درمانشان را نیز پرداخت میکند.
حاج میرزا محمدرضا مستوفیسبزواری که همگان او را به مستشارالملک میشناسند از بزرگترین واقفان حرم امام رضا(ع) است.
چند سالی است که «نیستانیها» در منطقه طلاب مشهد، مقابل بیمارستان هاشمینژاد، مشغول ساخت مسجدی چندمنظوره هستند؛ مسجدی که علاوهبر برگزاری نمازجماعت مرکزی اقامتی برای همراهان بیماران شهرستانی خواهد بود.
کتابخانه، یک وقف فرهنگی گسترده و ارزشمند است که شاید از هزار پارچه آبادی و زمینی که حاج حسینآقا ملک وقف کرده، گرانبهاتر بوده است.
کروژدهی، مدیرعامل بنیاد نیکوکاری نوید ایرانیان میگوید: فعالیتهای بنیاد بیشتر در حوزه آسیبهای اجتماعی و توانبخشی است. هدف آن شناسایی و تحت پوشش قراردادن افراد نیازمند در زمینههای مادی و معنوی، اشتغالزایی و ایجاد انگیزه است.