۵۳ نوعروس از خانواده ایتام با حمایت نیکوکاران به خانه بخت رفتند.
ربابه کاشانی بیش از ۴۰ سال از عمر خود را به آموزش کودکان و نوجوانان گذرانده است. او کار معلمی را از روزهای سخت اوایل انقلاب شروع کرده است.
همه کارگرهای کارخانه حاج حسن دهنوی آدمهایی هستند که اعتیاد را ترک کردند و حالا دارند یک لقمه نان حلال سر سفره زن و بچهشان میبرند.
سیدحسین هاشمی با کمک خیران طی دو دوره دو گروه از اهالی را با صندوق قرضالحسنه شهرک باهنر به زیارت فرستاده است.
محمد امیدوار، خیّر مدرسهسازی است که در وستای شیرحصار مدرسه ساخته است، روستایی که پیش از این دانش آموزانش در کانکس درس میخواندند.
تنها سوپر شبانه روزی کوچه چمن ۶۷ به افراد نیازمند چای داغ و نان رایگان میدهد.
فروغ مدرسی معتقد است چنگال قدرتمند سرطان چیزی نیست که یک بیمار با دست خالی بتواند با آن مبارزه کند. سلاحی از جنس امید میخواهد و قدرت تشخیص و درمان درست.
مرشد سید علیاصغر بزازیان، متولد ۱۳۴۵ است و از ۱۳ سالگی وارد گود زورخانه شدهاست. تمام خاطرات و لحظات کودکیاش به زورخانه میرسد. به خاطر گلریزانهای بیشمارش از شمال مشهد تا جنوب شهر همه مرشد بزازیان را میشناسند.
حسین عجمی میگوید: معلمان سپاهدانش در دوره سهماهه آموزشی اطلاعات مختلف بهداشتی، پزشکی، حقوقی و حتی اداری را میآموختند تا گرهگشای مشکلات مردم در روستاها باشند.
مریم قنادزاده، دختر سوم «طلعت شمشیری» بانوی شاعر مشهدی، هزینه مراسم چهلم مادرش را وقف کارگاه خیاطی و آموزش هنرجویان مشهدی کرده است.
اگر بیماری در هر ساعت شب زنگ در خانه ما را به صدا درمیآورد، خانواده موظف بودند در را باز و پدر را بیدار کنند. اگر این بیمار چهاربار زنگ میزد، پدر ناراحت میشد و میگفت: «چرا زنگ سوم را زده است و شما هنوز در را باز نکردهاید؟»
ابراهیم هدایی خیّر محله شریف در ۴ سال اخیر خدمات جدیدی برای توان یابان فراهم کرده است.
محمدرضا قوسی، سرهنگ بازنشسته نیروی انتظامی (فراجا) با تأسیس نانوایی، نیاز اهالی محله امیریه را برطرف کرده است. در کار خیر هم دستی بر آتش دارد.
خاندان برزگر، ملاکان و زمینداران بزرگی بودند که زمینهای اطراف را دراختیار داشتند. آنها این زمینها را وقف ساخت مدرسه کردند.
همهچیز به تصمیم ایمان طوسی برمیگردد که در چهاردهسالگی و بهدنبال یک تب شدید، شنوایی خود را از دست داد و هرچه بزرگتر شد، بیشتر حس کرد که دنیای ناشنوایان دنیای متفاوتی است.
علی تباری و علی حنایی دو پاکبان قدیمی و زحمتکش منطقه ۹ هستند که اهالی آنها را به شرافتشان میشناسند. تباری از سال گذشته دوبار طلا پیدا کرده و آن یکی هم محدوده کاریاش را مثل خانهاش میداند.
پلاک ۳۹ کوچه شهریار، خانه خانمی است به نام هراتیان، از ساکنان محله که منزلش را وقف کارهای خیرخواهانه کرده است.
مؤسسه نیکوکاری «مکتب جعفری» حدود ۴۰ سال پیش تأسیس شد و در خدمت به یتیمان و خانوادههایشان، نوآوری و خلاقیت زیادی به خرج داده است
زکیه انتظاریزدی، بانی فراهمشدن ۱۶۰دست جهیزیه کامل بوده است. قرارگرفتن در این مسیر، او را با نیازمندان و خیران دیگری هم آشنا کرده است.
احمد فتوتی، پدری دلسوز و فداکار است که بعداز فوت همسرش به او قول میدهد که نگهداری و مراقبت از فرزندانش را برعهده گیرد و آنها را به سروسامان برساند.