دکتر روشنی مقدم، پزشک عمومی خیری است که ۱۰سال است در محله لشکر طبابت کرده و ماهیانه بیش از ۵۰ بیمار را مجانی ویزیت میکند.
زنان محله فردوسی سالهاست که با پخت آش و نذر و نیاز، از خداوند طلب باران میکنند و با باور قلبی هرسال آن را بار میگذارند.
پدر شهیدان علی و کاظم نوراللهیان به فرزندانش پیوست. حاجآقا نوراللهیان ازآندستکاسبهایی بود که همیشه میگفت طوری باید پول درآورد که در همسایگی حرم، شرمنده امامرضا (ع) نشد.
مسجد امامحسنمجتبی (ع) که سال ۷۷ توسط یک خیّر کویتی در زمین ۳هزار مترمربعی، بنا شد امروز تبدیل به یک پایگاه فرهنگیاجتماعی قوی در محله نیروهوایی شده است.
پاکبان وظیفهشناس محله سرشور آتش یک خودرو را خاموش کرد. ساکن این محله، گفت: اگر اقدام بموقع این پاکبان وظیفهشناس نبود، حتما ماشین کامل میسوخت.
دیگهای آش زهرا خانم ۲۵ سال است که هفتم هر ماه قمری، در محله کوشش برپا میشود. سایر بانوان همسایه و خانوادهاش هم در پختن آش، او را همراهی میکنند.
شمسی شوشتری یک بانوی فعال است که از هیچ تلاشی برای محلهاش فروگذار نمیکند. مادر ۳ پسر است و در زندگی با مسائل مختلفی دست و پنجه نرم میکند، اما باز دست از جدیت و تلاش برنمیدارد.
خدیجه باغبانی، از اهالی محله الهیه، یکی از سه خانم دارنده کارت نقرهای در مشهد است که طبق آمار ثبتشده، حدود پنجاهوهفتبار خون اهدا کرده است.
قصه دورهمی کسانی که با آمدن به کشیک دوم چایخانه رضوان، مفتخر به پوشیدن ردای سبز خدمت شدهاند، صرفا به روزهایی که در حرم امامرضا (ع) شیفت دارند، خلاصه نمیشود.
ارائه «پلاستیکهای زیستتجزیهپذیر» ایدهای است که به ذهن امین اسماعیلزاده و مونا حسنی برای کمک به محیط زیست رسیده است؛ حرکت کوچکی که امید دارند یک روز عمومیت پیدا کند.
دکتر حسنزاده و دیگر پزشکان نیکوکار خیریه «مهر احمدی» دوشنبههایشان را به رسیدگی به بیماران نیازمند اختصاص دادهاند.
جواد شیداییفر راننده تاکسی مشهدی برای استقبال از زائران و مجاوران در آستانه بهار با چسباندن گل بر روی تاکسی نوشته است: «هر شهروند مشهدی یک نماد مهربانی» و «استقبال از بهار با دلهای مهربان».
علی پیروز کوچکترین عضو خیریه منتظرین، ولی عصر (عج) است و نصف پولتوجیبی ماهیانهاش را به دختری هفتساله کمک میکند.
سال۴۷ خانه انصاف در طرق شکل گرفت. حاجرمضان که یکی از بزرگترهای طرق بود، عضوی از این خانه و رئیس آنجا شد.هرجا حرف از اختلاف بود، مرحوم حاجیرمضان وساطت میکرد و آنها را آشتی میداد.
شهرت سیدمحمد مهدی رئیس السادات، به روضههای زهراییاش بود، هر روضهای میخواند نام حضرت زهرا(س) را میبرد. با اینکه او دیگر در میان ما نیست هنوز اهالی کوی کارگران روضههایش را به خاطر دارند.
همه قدیمیها و بیشتر اهالی جدید محله شریعتی، حاجخانم خسروی شصتودوساله را میشناسند و این شناخت بهدلیل کارهای خیری است که او ۲۱ سال است برای جوانان انجام میدهد.
دختران خانه حضرت زینب (س) اغلب بیسرپرست یا بدسرپرست هستند اما با کمک خیران و مادرانگیهای پروین خانم حالا خانهای دارند مانند خانه دیگر دختران شهر.
پای صحبت بانوان فعال مهدیه خواهران در محله مهرآباد که ۴۰ سال به کار گروهی مشغولاند.
«خانه پناهگاهی شقایق»، خانه دختران مرکز توانبخشی همدم (فتحالمبین) است که به برکت وجود فرشته حسینپور، (مامان فرشته) روی خوش زندگی را هم چشیدهاند.
غلامحسن دلقندیمقدم، خیاط و پیرغلام محله پروین اعتصامی میگوید: من دل محکم و استوار خودم را از حضور در مراسمهای سالار شهیدان به دست آوردهام. باید عاشق اهل بیت (ع) بود.