بعد از ایجاد دانشگاه آزاد و رفتوآمد دانشجویان به این محدوده، کمکم محله استاد یوسفی شکل گرفت. این محله نامش را از استاد بزرگ ادبیات و پایهگذار مهمترین پایگاه ادبی مشهد گرفته است.
امامیه شاید در نگاه عموم مردم محلهای جدید با عمری دستکم سیساله بهنظر برسد؛ اما در واقعیت روستای امامیه یکی از قریههای قدیمی غرب مشهد بوده است.
هرچه از ورودی خیابان نقویه۲۶ فاصله میگیریم و به سمت انتهای آن میرویم، از تعداد ساختمانهای نوساز کاسته میشود و بیشتر زمینهای خالی و پروژههای نیمهکاره به چشم میخورد.
کوچه میرزاخان از سال ۱۳۹۸ با افتتاح بولوار رضوان تابلو رضوان ۸ را گرفت و هنوز تابلو قدیمیاش به نام شهید قانعی ۱ روی دیوار است. در این کوچه همه ستونهای برق همان چوبیهای قدیم هستند.
کوچه اندیشه۹۳.۱ از شلوغترین و پررفت وآمدترین کوچههای محله ایثارگران است که در انتها به خیابان آیتالله مشکینی میرسد و جمعیت زیادی در آپارتمانها و مجتمعهای مسکونی فراوان آن زندگی میکنند.
تغییرات محلههای منطقه 6 پس از انقلاب اسلامی فقط به عوض شدن نام معابر اصلی و فرعی خلاصه نمیشود.
چهل خانه، تنهانام کوچه نیست و برخی قدیمیهای نوغان، این کوچه را «چله خانه» میخوانند. این افراد علت خوانده شدن کوچه به این نام را وجود چند کارگاه چله کشی دار قالی در این کوچه میدانند.
کوچه شهید اصلانی ۹۹ با داشتن چهارمدرسه و یک سالن ورزشی و مسجد، یکی از کوچههای پرجنبوجوش محله بهارستان است.
صبح و ظهر از «کوچه شهیدرضا رستمیان» صدای دانشآموزان به گوش میرسد. این معبر عریض در یکی از معابر فرعی خیابان مصلی ۱۵ قرار گرفته است.
خیابان سمیه قدمتش به پنجاهسال نمیرسد. برخی ساکنانش از همان ابتدای قطعهبندی زمینها و مسکونیشدنش تاکنون در این خیابان سکونت دارند و یکدیگر را خوب میشناسند.
محلات قبر میر، عیدگاه، سرحوض، جدیدها و غیرشمارها از جمله محلات قدیمی مشهد است که اکنون در حدود محله پایینخیابان قرار دارند.
جالب است بدانید که تا پیش از بالاخیابان و پایینخیابان، فقط دو خیابان دیگر در ایران ساخته شده بود که یکی در هرات و دیگری در قزوین قرار داشت.
خیابان شهید نوذری ۳، معبری پرجمعیت در دل محله امیریه است و همه واحدهای مسکونی آن در مجتمعها واقع شدهاند که ساختشان از هجده سال قبل آغاز شده است.
پس از واقعه انفجار در دفتر حزب جمهوری در سال ۶۰ که منجر به شهادت دکتربهشتی شد، خود مردم بهطور غیررسمی این خیابان را «شهیدبهشتی» مینامیدند.
براساس آنچه از دوران صفوی برای ما به یادگار مانده، محراب خان در جوانی از کارگزاران دربار شاهان صفوی بوده و به دواتداری آنان اشتغال داشته است.
بیشاز شصتسال پیش، دو فرد سرشناس به نامهای نورمحمدی و ناجی با ساخت مسجد و آسیاب گندم برای همنسلان خود، یادگاری ماندگاری در انتهای کوچه شهدای فاطمیون۲۰ به جا گذاشتند،
کوچه بلال۳۵ که به نام شهیدمجید یعقوبی نامگذاری شده، یکی از کوچههای کمجمعیت، اما پرتردد است. فعالیت چندمدرسه دخترانه شلوغی این کوچه را افزایش داده است.
خیابان طویل علویه اولین خیابان منطقه ۱۲ از سمت بزرگراه آیتالله هاشمیرفسنجانی است. بیشتر زمینهای این معبر متعلق به نیروی انتظامی بوده که به شهرداری واگذار شده است.
مردم محلی هنوز به یاد قدیم به «بوستان طراوت» که قبر شمسالدین میرکاریزی در آن قرار دارد، «پارک اماج و کماج» میگویند.
ابتداییترین کوچه خیابان شهید نوابصفوی، سالهاست محل انتظار جنازهها برای ورود به حرممطهر برای دادن آخرین سلام میت به حضرت است.