حفظ جزء۳۰ قرآن در یک سال، مکبری مسجد، قرائت در برنامه‌های صبحگاهی مدرسه و آموزش روخوانی قرآن به هم سن وسال ها، پوریا وظیفه چشمه در دو سال گذشته، بخش مهمی از وقت خود را صرف یادگیری و انس با قرآن کرده است.
زهرا قبادی که از سال۱۳۹۷ مسیر هنری‌اش در زمینه سفالگری را شروع کرده، این هنر را با پیشینه قوی می‌داند که تا به امروز توانسته است در دل جامعه امروزی، حرفی برای گفتن داشته باشد. او می‌گوید: بسیاری از هنرجویان، این هنر را نوعی تراپی و درمان روحی می‌دانند.
اینجا اجتماع شبانه طبرسی شمالی۴ است و مردم، چشم به هنرنمایی نوجوانی دوخته‌اند که با زبان هنر، ارادتش به انقلاب اسلامی را بیان می‌کند. نادیا درودی در سه شب چهره رهبر شهید انقلاب را در میان حاضران تکمیل کرده است.
میرزامحمد صادقی پانزده‌سال آزگار است که هر صبح، در سرما و گرما، مسیر خانه‌اش در محله فجر را تا مغازه نقلی‌اش عصازنان طی می‌کند، به امید مشتری‌هایی که به معجزه دست‌های سالخورده و لرزان او برای نوکردن کفش‌های کهنه‌شان اعتماد دارند.
مهلا جاودانی از هشت‌سالگی، فعالیت هنری خود را در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشهد آغاز کرد. او در آخرین سال عضویت در کانون یکی از پنج برگزیده خراسان رضوی در بیست‌ودومین مسابقه بین‌المللی نقاشی «اوورا» پرتغال بود.
زمانی‌که محمود ذاکری در ده‌سالگی اولین شعرش را برای پدر خواند، تشویق‌های پدر، او را به‌سمت شاعری سوق داد. او با وجود نداشتن سواد دانشگاهی، تنها با اتکا به ذوق، قریحه و عشقی که به شاعری داشته، دیوانی چند‌هزار‌بیتی سروده و چاپ کرده است.
حسین رستمیان‌تودرباری از آن دسته آدم‌هایی است که انگار زندگی را با صحنه آغاز کرده است. او سال‌هاست با صدا‌و‌سیمای خراسان همکاری دارد تا رشته وصلش به دنیای هنر پاره نشود.
سیدامیر هاشمیان هنرمند ملیله‌کار، سال ۱۴۰۰ در مراسم تجلیل از هنرمندان در نمایشگاه صنایع دستی، مُهر اصالت ملی صنایع دستی را دریافت کرده است. او را می‌توان میراث‌دار هنری دانست که از زمان هخامنشیان به یادگار مانده است.
اواسط بهمن سال گذشته، مدیریت هنری شهرداری مشهد، سفارش نقاشی با موضوع «ما ایران را می‌سازیم» را به فرهاد رضایی‌فر، هنرمند مشهدی، داد. این نقاشی دیواری که در آن، بانوان ایرانی در لباس و اقوام مختلف، فرشی را با طرح ایران می‌بافند، در یک زمان بیست‌وپنج‌روزه به پایان رسید.
حمید سلطان آبادیان می‌گوید: عکاسی خیابانی تاریخ مصور هر کشور و شهری است. در عکاسی خیابانی اتفاقات روزمره بی پرده و صریح به نمایش کشیده می‌شود.
محمدحسین خیرآبادی از هنرمندان و مدرسین باسابقه حوزه سفالگری، سرامیک و مجسمه سازی است که بخش قابل توجهی از عمرش را صرف آموزش هنر در هنرستان‌ها کرده است.
زینب رحیمی که از حدود یک‌سال پیش وارد عرصه مجریگری شده، بعد‌از جنگ دوازده‌روزه در مستند «مردم مقاوم» رجزخوانی کرد و اجرایش از شبکه‌های یک، دو، سه و خراسان رضوی پخش شد.
یک گروه کوچک و جوان همین‌جا بیخ گوش شما دارند مقدمات یک سفر دلنشین را آماده می‌کنند، مقصد شهر ماسوله است. آنها در بولوار جلال آل احمد با ترسیم نقاشی دیواری شما را به دیدن این مناظر زیبا دعوت می‌کنند.
هاشم حسرتی، از نوازندگان سرنا بر این باور است که شاید ۱۰ سال دیگر این ساز در منطقه نوازنده‌ای نداشته باشد. ویژگی‌های صوتی و موسیقایی سرنا، مانند صدای بلند و کوک ناپذیربودن، باعث شده این ساز نتواند ساز‌های دیگر یا خوانندگان را همراهی کند.
۲۰ سال خوشنویسی کردن از او فرد متواضعی ساخته که حتی از پذیرفتن عنوان نخستین بانویی که قرآن را کتابت کرده نیز طفره میرود؛ اما واقعیت این است که کریمیان اقبال برای نخستین بار در استان شروع به کتابت قرآن کریم به خط نستعلیق کرده است.
در حاشیه جنوبی مشهد، جایی که کوه‌های تیره رنگ با رگه‌های سنگ «سرپانتین» به چشم می‌خورد، هنر قدیمی سنگ تراشی هنوز زنده است. این منطقه، معدن اصلی سنگی است که مشهدی‌ها به آن «هرکاره» می‌گویند.
همه پیشینه و دستاورد‌های خانواده یزدانی در عرصه تولید، فروش، آموزش و پژوهش از محله کوی مهدی رقم می‌خورد.کارگاه پنج‌شش‌متری یزدانی‌ها، چهار دستگاه تراش دارد که دونفر از اعضای این خانواده در آن مشغول کارند.
کتاب‌های زهرا سلحشور شاعر، نویسنده و سفیر کتاب محله خین‌عرب برگرفته از زندگی‌های واقعی است. برای شناخت عمق قلم او، باید به سال‌ها پیش بازگشت؛ به خانه‌ای که در آن، زنی درس‌ناخوانده، بزرگ‌ترین معلم ادبیات دخترش شد.
حنانه باوفا شب‌های محله سیدی را با رنگ و قلم‌مو متفاوت کرده و حالا بیش از هشتاد شب است در اجتماعات شبانه حضور دارد. او برای اینکه کودکان خسته نشوند، با نقاشی پرچم و طرح‌های نمادین روی صورت آنها، به تجمعات رنگ‌وبوی دیگری داده است.
خیلی‌ها حمیدرضا گیلانی‌فر را در مقام یک استاد مطرح عکاسی در شهر مشهد می‌شناسند، اما زیر جلد این انسان موفق، پسربچه‌ای است که همه شیطنت‌هایش را در حاشیه یکی از فرعی‌های سناباد ریخته است.