خاطره امجدی میگوید: از همان اول وقتی داستان میخواندم دوست داشتم آخر داستانها جور دیگری تمام شود، برای همین تصمیم به نوشتن گرفتم. او ادامه میدهد: داستانهای تخیلی را دوست دارم.
محله
الهیه
مشهدیها، منطقه ۱۲ را با نام «الهیه» میشناسند، محلهای نوپا و مهندسیساز که کوچههای عریض و ساختمانهای شیک و نورانیاش دلیل اقبال زیاد مشهدیها به آن بوده است. وجه تسمیه محله الهیه برگرفته از نام یکی از محلات پایتخت بوده و ساختوساز در آن از اواسط دهه ۸۰ کلید خورده و در سالهای اخیر رشد چشمگیری داشته است.
خیابان سجادیه ۳۵ که از یک سو به امیریه۲۴ میرسد، معبری است که دسترسیهای لازم برای ساکنانش فراهم شده است. این معبر فرعی پر از مجتمعهای مسکونی تراکمبالاست و مدرسه و بازار و همه امکاناتش در همین پنجسال اخیر فراهم شده است.
ملیحه قرچه قهرمان رشته دوومیدانی است. او سال ۹۰ عنوان اول منطقه ۱۲ و مقام دوم مسابقات دوومیدانی بانوان مشهد را به دست آورده است.
شاگردان امیرمحمد جامی، مربی هاپکیدو به تازگی از مسابقات کشوری با دست پر برگشتند. این مربی باانگیزه سه شعبه ورزش هاپکیدو را در مشهد تاسیس کرد تا بین شاگردان بااستعدادش، شیرینی قهرمانی جهانی را جستوجو کند.
برای مهری وفادار که از بیستسال قبل در راه خیر قدم گذاشته و برای خرید گوسفند پول جمع کرده و گوشتش را بین نیازمندان محله توزیع کرده است، بیش از هرچیزی دعای خیر مردم ارزش دارد.
در محله الهیه، اولین ساکنان، گویی ارج و قرب بیشتری بین مردم دارند. بیشتر آنها بین اهالی بهعنوان معتمد شناخته میشوندو مثل نخ تسبیح همسایهها را به هم وصل میکنند.
زهرا حداد هنر بافندگیاش را بهانهای قرار داد برای رفتوآمد بیشتر با همسایهها و آموختن آنچه در چنته دارد به عنوان زکات علمش به آنها. البته این به تعبیر خودش یعنی «یک تیر و چند نشان».
فاطمه دلیجانی از سال ۷۲ جلسات قرآنی را در مناطق مختلف شهر برگزار میکند و در این جلسات، تفسیر، قرائت قرآن تا حد تجوید عالی و ترتیل را آموزش میدهد.
حجتالاسلام حسن رضایی از نخستین افرادی است که برای زندگی به الهیه آمده است. او کفش آهنی به پا کرد تا امکانات حداقلی را به این سمت، در غربیترین نقطه مشهد بکشاند و بانی اتفاقات خوب در این محله شد.
مشهدیها، منطقه ۱۲ را با نام «منطقه الهیه» میشناسند، محلهای که وجه تسمیهاش برگرفته از نام یکی از محلات پایتخت است. این محله بر روی اراضی روستای امامیه قرار دارد و ساختوساز در آن از اوایل دهه ۸۰ کلید خورد.
ناصر قفلی، مردی سخاوتمند و بنیانگذار هشتادمدرسه که بلد بود چگونه باید با آجر، آینده ساخت، سوم خردادماه ۱۴۰۴ از میان ما رفت. او حالا با میراثش در گوشهگوشه ایران نفس میکشد، زنده است.
باران بهنام در مقطع دکترای مدیریت استراتژیک خوانده و حالا هم سالندار است و هم استاد دانشگاه و تأکید دارد تحصیلاتش، در عمل کمک کرده است در بازار کار موفق شود و بعد از سالها به سمت کارآفرینی رو بیاورد.
مجموعه ورزشی محله الهیه، پاتوقی است برای زنان ورزشکار و ورزشدوست که تا همین چندسال پیش زمین خالی بود و برای اهالی آفت شده بود.
مادر یگانه حیدری اولین کسی بود که پی برد دخترش حافظهای عجیب و استعدادی فراوان در حفظکردن دارد. او حالا حافظ کل قرآن است و با همین سن کم چندین مقام استانی و کشوری را در کارنامه قرآنی خود ثبت کرده است.
اوایل دهه ۸۰ که مجتمع مسکونی سلحشوران ساخته شد، معبر محمدیه ۲۰ هم به عنوان یکی از راههای ارتباطی این مجتمع شکل گرفت، اما بهمرور زمان با وجود آسفالت معبر، اکثر زمینهای خالی حاشیه مسیر همین طور بایر ماند.
در الهیه ۶ اهالی با کمی مکث همسایه مورداعتمادشان را به ما معرفی میکنند، آن هم به این دلیل که نمیدانند از میان این همه همسایه خوب، نام کدام را ببرند. اینجا همسایهها همه همدل هستند.
کوچه شهیدتقیزاده ۹، معبری فرعی در محله الهیه است که تا بولوار اقدسیه امتداد دارد. زمانیکه الهیه شباهتی به چهره امروزیاش نداشت، مجتمعهای قدیمی با آجرهای سفالی در دو طرف این معبر بنا شد و اولین ساکنان الهیه به اینجا آمدند.
شکیباعباسی و محمدرضا زینی برای اینکه بتوانند قدمی برای فلسطینیان بردارند، در طرح «ایران همدل»، حلقههای ازدواجشان را به ارزش ۵۰ میلیونتومان اهدا کردند.
مجموعه ورزشی شهدای اتوبوسرانی شهرداری مشهد سال۱۳۹۰ در الهیه به بهرهبرداری رسید؛ این مجموعه در شروع کار بهواسطه جمعیت کم الهیه مخاطب چندانی نداشت، اما رفتهرفته بر تعداد ورزشکاران افزوده شد.
هومن بخشی، نخبهای علمی است که تولید محصولات شوینده و بهداشتی خود را از ۹قلم به ۲۱قلم رسانده و یکی از موفقترین جوانان شهر ماست.