جلال سلطانی متخصص طب سنتی و اسلامی است. او در سال‌هایی که مشغول قرائت و تفسیر قرآن است به نظرات قرآن در حوزه پزشکی و سلامت علاقه‌مند می‌شود و به صورت حرفه‌ای مطالعات خود را ادامه می‌دهد.
محله
الهیه
مشهدی‌ها، منطقه ۱۲ را با نام «الهیه» می‌شناسند، محله‌ای نوپا و مهندسی‌ساز که کوچه‌های عریض و ساختمان‌های شیک و نورانی‌اش دلیل اقبال زیاد مشهدی‌ها به آن بوده است. وجه تسمیه محله الهیه برگرفته از نام یکی از محلات پایتخت بوده و ساخت‌وساز در آن از اواسط دهه ۸۰ کلید خورده و در سال‌های اخیر رشد چشمگیری داشته است.
ستایش صادقی که ژیمناستیک را از چهار سالگی شروع کرده می‌گوید: این رشته مادر، به انعطاف بدنی و سرعت و چابکی کمک بسیار می‌کند و اگر در آینده بخواهم سایر ورزش‌ها را ادامه دهم، بدنی آماده و سریع دارم.
سیدامیررضا رئیسی مانند بسیاری از هم‌سن‌وسال‌های خود پرتحرک است. او اکنون در هفت‌سالگی، خیلی زود مسیر ورزشی خود را پیدا کرده است.
سعید صفاریان از زمانی‌که به سازمان آتش‌نشانی پیوست، والیبال ساحلی را شروع کرد و توانست با تیم شهرداری مشهد در مسابقات جهانی این رشته نیز بدرخشد.
هدیه از همان کودکی پرجنب‌وجوش بوده است و با پیشنهاد یکی از اقوام، دوره‌های شنا را شروع می‌کند. مادر او را در استخر بولوار شهید‌فکوری ثبت‌نام می‌کند. پنج‌سالی می‌شود که عضو تیم هیئت‌شنای استان خراسان رضوی است. او می‌گوید: در مسابقات ناحیه و استانی شنا مقام‌های بسیاری کسب کردم.
امیرمسعود اسماعیلی درباره دیوارنوردی در طبیعت می‌گوید: سنگ‌نوردی در سالن پرهیجان و ارزشمند بود اما من را راضی نمی‌کرد؛ احساس می‌کردم سنگ‌نوردی در طبیعت و بالا‌رفتن از دیوارهای طبیعی، برایم لذت‌بخش‌تر است.
یک‌سال‌ونیم است که وزنه می‌زند و توانسته در همین مدت محدود در رده سنی نوجوانان و در اولین مسابقات رسمی که در آن شرکت کرده است، مقام دوم کشوری را در دسته 55کیلوگرم به دست آورد. قدبلند است و چهره‌ای آرام دارد.نازنین‌سادات میروزاده دانش‌آموز کلاس هفتم و متولد 1389 است. عزمش را جزم کرده است تا به تیم ملی راه پیدا کند و در سطح بین‌المللی، وزنه بزند و برای کشور افتخار بیافریند.
با اینکه چهار سال است کاراته را شروع کرده و دو سال آن هم با شیوع کرونا هم‌زمان بوده است، اما در همین مدت توانسته مدال سوم مسابقات استانی و مقام دوم مسابقات کشوری نوجوانان را کسب کند. حمیدرضا سیستانی متولد1387 و ساکن محله الهیه است. از همان چهارسال پیش که کاراته را شروع می‌کند، برای کسب مقام مصمم بوده و برای رسیدن به هدفش تمرینات منظم و سختی را پشت سر گذاشته است.
مریم پورجعفریان، اولین داور بین‌المللی فوتسال است که هجده‌سال سابقه داوری دارد و 9سال در بازی‌های مختلف داخلی و بین‌المللی سوت زده است. این ورزشکار محله الهیه حالا به‌خاطر زندگی و مشکلات جسمانی‌ای که بعد از زایمان و بارداری برایش پیش آمده ، زودتر از آنچه انتظار داشته بازنشسته شده، اما از دنیای فوتسال خداحافظی نکرده است.
دقیق و منظم است و همیشه سر وقت خودش را به تمرین می‌رساند. انگیزه و هدف دارد و برای رسیدن به هدفش در تمرینات کوتاهی نمی‌کند. کمربند قهوه‌ای دارد و باید راه درازی را پشت سر بگذارد تا حرفه‌ای شود و مدال طلای جهان را به گردن بیاویزد. حسن پُردل متولد 1384 و ساکن محله الهیه است. چهار سال است که کاراته‌کار می‌کند و دو سال هم به‌دلیل کرونا از میدان مسابقات و تمرینات جدی دور بوده است، ولی امسال توانسته در مسابقات کشوری و استانی سبک کیوکوشین مقام اول را به دست آورد.
خیابان محمدیه18 راه اتصال بین بولوارهای محمدیه و سجادیه است که به نام شهید حسین تقی‌زاده نام‌گذاری شده است. این معبر سبب دسترسی راحت‌تر ساکنان مجتمع‌های پرشمار حدفاصل سجادیه27تا31 به معابر اصلی شده است. البته علاوه‌بر تردد ساکنان مجتمع‌ها بیشترین رفت‌وآمد در این مسیر از سوی دانشجویان و استادان دانشگاه انجام می‌شود.
با اینکه یک ماه از آغاز سال تحصیلی گذشته و دانش‌آموزان از حال و هوای تابستان خارج شده‌اند و طبق برنامه هر روز صبح ساعت7 در مدارس حاضر می‌شوند، ولی هنوز خانواده‌های زیادی نگران رفت‌وآمد دانش‌آموزان خود در محدوده الهیه منطقه12 هستند. یکی از چالش‌های مهم آموزش و پرورش ناحیه7 مشهد کمبود سرانه فیزیکی مدارس در محدوده الهیه است. منطقه12 منطقه‌ای جوان و رو به رشد است و ساخت‌وسازها باعث شده تا تراکم جمعیت هر سال در این محدوده افزایش یابد. ساخت‌وساز در بولوارهای جدید، جمعیت این محدوده را سالانه افزایش می‌دهد و این جمعیت در کنار فضاهای خدماتی نیاز به مکان‌های مختلف تفریحی و آموزشی دارد.
ساکنان اولیه بدون برق، گاز و تلفن در آن ساکن شده بودند. اکنون این مجتمع در میان آبادی‌ها و ساختمان‌های نوساز الهیه و اقدسیه رنگ باخته و مشکلات آن‌زمانش که دوری از مناطق مسکونی و تجاری بوده، برطرف شده و مشکلاتی ازجمله فرسودگی جایش را گرفته است. تعداد زیادی از ساکنان آن‌زمان نقل مکان کرده‌اند، اما بسیاری از آن‌ها در قید حیات هستند و خاطرات شنیدنی و جالبی دارند.
برای عملیات فتح‌المبین هواپیما باید در منطقه دشمن فیلم‌برداری هوایی می‌کرد. سرگرد نصری، خدا پشت و پناهش باشد، خلبان هواپیما بود و باید به‌طور ضربدری چند مرحله منطقه دشمن را طی می‌کرد. هنگام پرواز یک موشک به هواپیما زده بودند و چون از نوع موشک‌های حرارتی بود بین دو اگزوز هواپیما اصابت کرده بود و با وجود این موشک، او هواپیما را به سلامت نشاند.
دختر هنرمند محله الهیه تا ده‌سالگی تعزیه‌خوان بوده و بعد از آن ارادتش به آستان حضرت دوست را طور دیگری نشان داده است. مونا پهلوان پنج‌سالی می‌شود که پای کار دوخت لباس‌های تعزیه‌خوانی است و بیشتر وقتش را پای چرخ می‌نشیند و لباس های اولیا و اشقیا را سردوز می‌زند. لباس‌هایی که برای اهالی محله متبرک است و از سرقیچی پارچه‌ها برای خودشان می‌برند.
سرسبز و دل‌باز و باصفا، همه آن چیزی است که می‌شود درباره معبر اقدسیه21 بر زبان جاری کرد. کوچه‌ای با آپارتمان‌های شیک و نوساز که بیشتر بافت جمعیتی آن را زوج‌های جوان و تحصیل‌کرده تشکیل می‌دهند. بافت تجاری محله اقدسیه21 هم بسیار پر و پیمان است و همه نیازهای یک خانواده را برطرف می‌کند، از میوه‌فروشی و سوپرمارکت تا رستوران، خشک‌شویی، قصابی و... بافت مسکونی اقدسیه21 تقریبا کامل است و از زمین‌های بزرگ‌مقیاس خاکی که در بیشتر معابر منطقه شهروندان را آزار می‌دهد، خبری نیست.
امیرمحمد پهلوان که همراه خانواده‌اش در محله الهیه سکونت دارد، از یک‌دهه پیش هر تاسوعا و عاشورا با لباس تعزیه‌خوانی وارد روستای آبا و اجدادی‌اش می‌شود تا ارادتش را به آستان حضرت دوست به‌جای آورد، رسمی که او را «علی‌اکبر خوان» و «قاسم‌خوان» گروه تعزیه روستای «حسین‌آباد» شیروان کرده است.آن‌طور که خودش می‌گوید تعزیه‌خوانی در بین فامیلشان موروثی است و نقش‌ها و اشعار آن سینه‌به‌سینه و نسل‌به‌نسل از پدران به پسران رسیده است.
یک‌‌دفعه دنیایم عوض شد. یک روز در کارگاه لباس عروس مشغول کار بودم که دو خانم وارد شدند و گفتند: از سر تا ته بازار پرس‌وجو کردیم، گفتند فقط گلثومه‌خانم می‌تواند از پَسَش بربیاید.
گفتم: از پس چه‌کاری؟ یک عکس شبیه عکس کتاب نقاشی بچه‌ها نشانم دادند و گفتند: از این خیمه‌ها می‌خواهیم؛ برای نمایشگاه مدرسه در ایام محرم. می‌توانید برایمان بدوزید؟ کار خدا بود که بدون هیچ تجربه‌ای گفتم: بله
وقتی کلنگ ساخت مسجد به زمین می‌خورد، همه اهالی دور هم جمع می‌شوند و دست در دست یکدیگر، کار ساخت یک مجموعه فرهنگی و مذهبی را آغاز می‌کنند، بدون آنکه حتی یک‌ریال کمک از سازمان‌های متولی دریافت کنند. ساخت این مسجد که از سال۱۳۹۱ آغاز شده بود، بیش از شش‌سال طول کشید و سرانجام در سال1397 به نام آقا «جوادالائمه(ع)» مزین شد.
مسجد امام رضا(ع) بعد از پنج‌سال و چندین‌بار نیمه‌کاره رهاشدن بابت نبود بودجه، سرانجام در سال 1385 به بهره‌برداری رسید و حالا تبدیل به نقطه اتصال و همبستگی افراد محله الهیه شده است، مسجدی که از شورای اجتماعی محله الهیه و خیریه منتظرین ولی‌عصر(عج) تا مهدکودک قرآنی و مرکز ترک اعتیاد و دفتر همیاری شورای حل اختلاف را در دل خود جای داده است.