همه چیز از شب یلدای ۱۴۰۴ شروع شد که حدود بیست دختر نوجوان تا صبح، کنار هم گفتند و شنیدند و خندیدند و خاطره آن شب در ذهنشان عمیقا حک شد. بانی این مراسم فاطمه رمضانی بود که خبر تولد هیئتی دخترانه به نام «نورالزهرا (س)» را آن‌شب داد؛ هیئتی که تنها هدفش ایجاد حال خوب برای دخترهاست.
مطهره محجوری علاقه‌اش را در اجتماعات شبانه پیدا کرده؛ او در کنار کشیدن طرح‌های رنگارنگ، بافت دست بند را هم یاد گرفته است که گاهی به دوستانش هدیه می‌دهد و گاهی هم آموزش بافتنش را به دوستانش پیشکش می‌کند.
الناز معتمدیان شش‌هفت‌سال بیشتر نداشت که حرکات تمرینی را در خانه شروع کرد و حالا به‌صورت حرفه‌ای ژیمناستیک را دنبال می‌کند و چندین مدال استانی در حرکات زمینی کسب کرده است.
عسل نصرتی موفق نه‌فقط یک دانش‌آموز ممتاز، بلکه نویدبخش نسلی است که برای تحلیل دنیای پیرامون خود به‌جای پذیرش بی‌چون‌و‌چرای پیام‌ها، سلاح آگاهی را برگزیده است.
هنگامه در بیست‌سالگی، نه‌تنها به یکی از ستاره‌های بی‌بدیل این رشته تبدیل شده، بلکه با پوشیدن لباس تیم ملی، نام خود را به عنوان اولین دختر ژیمناست ایرانی اعزامی به مسابقات آسیایی در تاریخ این رشته ثبت کرده است.
حلقه صالحین دختران محله آقا‌مصطفی‌خمینی ۵ سال است که هر هفته در مسجد حضرت ابوالفضل (ع) برگزار می‌شود.
زهرا راعی، نونهال محله چهاربرج، موفقیت استانی خود را در این سال‌ها تکرار کرده است. او حالا هم با ادامه تمرین‌هایش، رؤیای حضور در مسابقات کشوری و کسب مدال‌های بیشتر در رشته ژیمناستیک را دنبال می‌کند.
درخشش مهدیا پایا ده‌ساله که از امید‌های محله پنجتن به شمار می‌رود، در مسابقات شهری، استانی و کشوری کاراته درکنار موفقیت‌های درسی، او را به این باور رسانده است که از عهده تحقق رؤیاهایش برمی‌آید.
ریحانه ناظوری‌زاده، از همان روز‌های اولی که قدم به تاتامی گذاشت، فهمید که قرار است در این رشته متفاوت باشد. حالا در چهارده‌سالگی، او با نوزده‌مدال رنگارنگ، در دنیای کاراته، افتخاری برای خود به دست آورده است.
ریحانه ابراهیمی، نوجوان چهارده‌ساله محله مشهد‌قلی، ورزش، فعالیت جهادی و کتاب‌خوانی را باهم پیش می‌برد.
ملیکا ترابی دختر ورزشکار محله شریف، نه‌تنها توانسته با هوش و ذکاوتش در درس‌ها بدرخشد و همیشه شاگرد اول باشد که موفق شده است با جسارت یک رزمی‌کار قهرمان، افتخارآفرین عرصه ورزش هم باشد.
فاطمه فقیرمحمدی‌کاریزی قهرمان کشور در رشته پاراتنیس است. او از سال ۸۷ وقتی که ۱۳ سال داشت توانست به عنوان یک ورزشکار درجه اول در رشته تنیس روی میز افتخارات زیادی را به دست آورد.
«پاتوق دختران محله سیس‌آباد» حدود دو‌سال پیش با محوریت کتاب و کتاب‌خوانی شکل گرفت و از آن زمان تاکنون، چهارشنبه‌ها به فرصتی برای خواندن، گفت‌و‌گو و تبادل نظر تبدیل شده است.
روژان جمالی از هشت سالگی ووشو را شروع کرده و حالا به دان ۳ رسیده است. او در بیش از هجده مسابقه استانی و کشوری شرکت کرده و مدال‌های مختلفی به دست آورده است. حالا رؤیای بزرگ تری دارد.
آتنا شریفی که چند مقام کشوری دارد، می‌گوید: مادربزرگ مادری‌ام بعد بازنشستگی تصمیم گرفت نواختن ساز دوتار را یاد بگیرد. شاید یکی از دلایل اصلی جذب من به سمت آموزش موسیقی، حس آرامشی بود که از شنیدن نوای دوتار ایشان به من دست می‌داد.
نگین حبیبی چهارده‌ساله، هنگامی که برای اولین بار پا به سالن ورزشی قائم (عج) گذاشت، شاید خودش هم فکر نمی‌کرد چند سال بعد روی سکوی قهرمانی کشور بایستد و مدال طلای ژیمناستیک را به گردن بیندازد.
محله مهدی‌آباد، پنجاه‌دختر هشت‌تا‌هجده‌ساله عزمشان را جزم کرده‌اند تا با پول تو‌جیبی و عطر حلوا زیباترین میزبانی را برای زائران پیاده در روز‌های پایانی ماه صفر رقم بزنند.
نازنین صبوری از سال۱۴۰۱ قدم در مسیر کیوکوشین‌کاراته گذاشته و از یک‌جایی به بعد هرچه مدال در مسیرش بوده، درو کرده است. او تا به الان موفق به کسب هفت مدال طلا شده است.
ریحانه براتی دختر نوجوان محله شهرک شهید رجایی در ۲ رشته ورزشی کاراته و فوتسال مقام آور شده‌است.
رضوانه درودی حافظ سه جزء قرآن است. او آرزو دارد که روزی آنچه از قرآن و هنر آموخته است، به دیگران آموزش بدهد و نمایش‌هایی روی صحنه ببرد که پیامشان از آیات قرآن الهام گرفته باشد.