عصمت حاجیآبادی که متولد سال ۱۳۱۳ است، سال۱۳۴۰ به محله گلشور میآید و دومین یا سومین خانه آن محدوده را به همراه همسرش حاجغدیر بنا میکند.
محله گلشور به دلیل فراوانی مغازههای تجاری، از قطبهای خرید مشهد است. این محله پیش از این به خاطر وجود بازار فردوسی، «فردوسی» نام داشت اما از سال ۱۳۹۵به گلشور تغییر نام داد. گلشور، بسیاری از قدیمیهای شهر را بهیاد گورستان قدیمی مشهد میاندازد. اما محدوده این گورستان، در محله گلشور امروزی قرار ندارد.
حاشیه بوستان زیتون در خیابان مفتح، محل نمایش توانمندی های تولیدکنندگان شده؛ از دست سازههایی با صدف که خاطرات دریا را به یاد میآورد تا خراطیهایی که هنوز، عطر چوب درختان جنگلی را به یادگار دارند.
یک سالن ۲۳۰متر مربعی که دیوارهایش پنج متر ارتفاع دارد شش میز پینگپنگ را در خود جای داده است. آن طرفتر یک دستگاه توپ پرتابکن هم هست که برای بازیکنان توپ پرتاب میکند.
محمدجواد خدادوست، محسن یزدیحسینی و محمدرضا آژنگ، با صداقت، کمک به دیگران و رعایت رسم همسایگی، همچون نخ تسبیحی، پیوندهای محکم بین خانهها و دلهای اهالی محله گلشور برقرار کردهاند.
حدیث معروف «کُلُّکُمْ رَاعٍ وَ کُلُّکُمْ مَسْئُولٌ»، خط مشی زندگی سیدمحمد گوهری است. او سالهای جوانی را در التهاب و کشمکش جنگ گذراند و امروز در سنگر کار و تولید، همچنان بر رسالت اصلی خود استوار است.
خیابان هفتصدمتری شهیدمفتح۳۴، یکی از خیابانهای پرتردد محله گلشور است. خیابانی که شهدای بسیاری را در تاریخ خود ثبت کرده است و اکنون پلاکهایی از جنس افتخار بر سردر خانههای این کوچه نقش بسته است.
زهرا رحیمی کارهای خیری را که خودش برنامهشان را ریخته است یا مردم به او پیشنهاد میکنند؛ بعداز تحقیق و چکشکاری، در گروه هزارودویستنفره «باقیاتالصالحات» میگذارد. خیلیها به اعتماد او برای گرهگشایی هزینه میکنند.