خانه تاریخی محمدیه مسافرخانه پاکستانیهاست 
کارخانه کبریت نیست اما کوچه هنوز به این نام معروف است 
سنگنوردی ابوالفضل را در زندگی سختکوش کرده است
ابوالفضل حسنپور با ۱۷سال سن، سنگنورد نوجوانی است که در سطح ملی شناخته شده و در سال ۲۰۱۲، در سکوی دوم مسابقات آسیایی قرار گرفته است.
تجربه «صعود» همیشه برای آدمی لذتبخش بوده است؛ صعود در مراحل مختلف زندگی و رسیدن به جایگاه بالاتر و شایستهتر. وقتی این حس شیرین، یکبار به تجربه درمیآید؛ بعد از آن، پیمودن راهها با دلخوشبودن به تکرار دوباره این تجربه اتفاق میافتد.
کوهنوردان، سنگنوردان و صخرهنوردان ازجمله کسانی هستند که میتوانند حس صعود را علاوهبر تجربهکردن در دل خود زندگی، در طبیعت نیز داشته باشند که این، لذت خاص خود را دارد.
غلبه بر ترس، اراده محکم، پشتکار، شجاعت و استقامت ازجمله ویژگیهایی است که این افراد باید برای موفقیت در رشته ورزشی خود داشته باشند و این ویژگیها بهطور حتم در مواجهه آنان با موقعیتهای دشوار زندگی، تاثیر مثبتی دارد.
ابوالفضل حسنپور با ۱۷سال سن، سنگنورد نوجوانی است که در سطح ملی شناخته شده است.
او با تکیه بر همین ویژگیهای ورزشی است که خود را در مقایسه با بسیاری از همسالانش، محکمتر و قویتر میبیند. او که همانند هر فردی، گاهی در زندگی به موانع دشواری برخورد کرده، توانسته با همین روحیاتش، این موانع را از سر راه بردارد؛ چراکه به گفته خودش، یک سنگنورد باید فکر آرام و بدون تشویشی داشته باشد؛ بنابراین حتما باید مشکلات خود را حل کند تا آرامش کافی برای موفقیت در رشته ورزشیاش داشته باشد.
حسنپور، شهروند محله فرهنگیان که در خانوادهای ورزشکار بزرگ شده، تاکنون توانسته عنوانهای متعددی در سطح استانی و کشوری در رشته سنگنوردی به دست آورد. علاوهبراین، او در سال ۲۰۱۲، در سکوی دوم مسابقات آسیایی قرار گرفته و شهریور امسال نیز تجربه شرکت در مسابقات جهانی سنگاپور را از سر گذرانده که به کسب مقام یازدهمی او منجر شده است.
حضور در تیم ملی جوانان
تیم ملی سنگنوردی ایران، آذرماه گذشته برای شرکت در مسابقات سنگنوردی نوجوانان و جوانان قهرمانی آسیا به کشور مالزی اعزام شد. در این مسابقات که در شهر «پودراجای» مالزی برگزار شد، ابوالفضل حسنپور در رشته سرطناب، به مقام هفتم رضایت داد و در رشته بولدرینگ نیز در جایگاه یازدهم قرار گرفت.
او که سالهاست در این رشته فعالیت میکند، انتظاری بیش از این، از خود داشته و علت دستنیافتن به مقامهای بهتر را این میداند که بعد از سال۲۰۱۲ که در مسابقات آسیایی شرکت کرده بوده، اطلاعی از سطح آسیا نداشته است.
حسنپور میگوید: «ژاپن روی این رشته، خیلی سرمایهگذاری کرده است و ما هم برای اینکه بتوانیم حرفی برای گفتن داشته باشیم، باید در اردوهای طولانی شرکت و جدیتر روی این ورزش کار کنیم.»
از کودکی با پدر و مادرم به کوه میرفتم
ماجرای ورود ابوالفضل به این رشته، به دوازدهسالگیاش برمیگردد. او تا قبل از آن، ورزش شنا کار میکرده است. خودش میگوید: «مادرم همانموقع شناگر بود و نجاتغریق؛ در تیم کانوپولو هم بود؛ برای همین من و برادرم که تنها فرزندان خانواده هستیم، از همان کودکی در ورزش شنا تمرین میکردیم و در این رشته بهصورت جدی کار میکردیم.
البته پدر و مادرم، کوهنوردان حرفهای نیز هستند؛ به همین دلیل، من خیلی با آنها کوه میرفتم و در دوازدهسالگی با همدیگر به کوه دماوند رفتیم. من در جریان کوهنوردی متوجه علاقهام به سنگنوردی شده بودم، اما چون فکر میکردم این رشته ورزشی در مشهد فعالیتی ندارد، دنبالش نرفته بودم. در دوازدهسالگی، یک اتفاق باعث شد شنا را کنار بگذارم و وارد رشته سنگنوردی شوم.»
برایم راحت نبود، اما درنهایت تصمیم گرفتم
ابوالفضل به یاد میآورد که در همان دوازدهسالگی، در مراسم افتتاحیه یک استخر شرکت میکند و در آن مجموعه، برای اولینبار، دیوار سنگنوردی را میبیند. همانجا در ذهنش جرقه میزند که وارد این ورزش شود؛ «چون حرفهای به ورزش شنا میپرداختم و مقامهای استانی هم داشتم، برایم راحت نبود که این ورزش را کنار بگذارم. مدتی هم با خودم کلنجار رفتم و درنهایت تصمیم گرفتم بهخاطر علاقهام، ورزش سنگنوردی را دنبال کنم.»
بعداز چند ماه، مقام استانی را به دست آوردم
ابوالفضل از سال۸۹ وارد باشگاه کارگران میشود تا سنگنوردی را آموزش ببیند. اوایل فعالیتش در این رشته با سختیهایی همراه بوده است؛ «کسانی که به سالن کارگران میآمدند، همسنوسال من بودند، اما از چهارسال قبل از من که باشگاه افتتاح شده بود، وارد این رشته شده بودند و من از آنها عقب بودم.
این موضوع برای من سخت بود؛ بهخصوص که در ورزش شنا که کار میکردم، قهرمان استان بودم و جزو بهترینها. همین موضوع باعث شد تلاش بیشتری کنم تا خودم را به سطح بقیه اعضای باشگاه برسانم. نتیجه این تلاش این شد که بعد از حدود سهچهارماه، در مسابقات استانی سنگنوردی، مقام دوم را کسب کردم.»
عنوانهای متعدد استانی و کشوری را خیلی زود بهدست آوردم
حسنپور با پشتکارش، طی یک سال در چهار مسابقه استانی در رده نونهالان شرکت میکند و در چهار مسابقه، به عنوان دوم دست پیدا میکند. در سال۹۱، مسابقات انتخابی از استانی تا آسیایی برگزار میشود و ابوالفضل، در سطح استان، در رده نوجوانان، به مقام نخست دست پیدا میکند و بهاینترتیب سهمیه کشوری میگیرد؛ «در مسابقات کشوری نیز توانستم در رشته سرعت، عنوان اولی و در رشته سرطناب، عنوان دومی را به دست آورم.»
نتیجه این مسابقات و کسب عناوین برتری، منجر به شرکت این ورزشکار در دهمین دوره مسابقات سنگنوردی آسیایی ۲۰۱۲ میشود که ایران در شهر همدان، میزبان آن بوده است. حاصل این رقابتها برای حسنپور، کسب رتبه دوم آسیایی در رشته سرعت بوده است.
به فاصله دوماه از رقابتهای آسیایی، مسابقات قهرمانی جهان در سنگاپور برگزار میشود و تیم ملی سنگنوردی نوجوانان و جوانان ایران، برای نخستینبار در این رقابتها شرکت میکند. حسنپور در این مرحله، در رده یازدهم رشته سرعت قرار میگیرد.
عنوان دومی نیز رتبه بعدی این ورزشکار بوده که به فاصله دو ماه از مسابقات جهانی، در رقابتهای کشوری جام به دست میآورد.
خوشحالم دوبعدی رشد کردهام
ورزشکار محله فرهنگیان که ساعات بسیاری را صرف ورزش میکند، درزمینه تحصیلی نیز دانشآموز موفقی است و در حال حاضر در مقطع پیشدانشگاهی و رشته ریاضیفیزیک در دبیرستان نمونهدولتی مشغول به تحصیلاست.
او درباره هماهنگی بین درس و ورزش میگوید: «بهجز جمعهها، هر روز از ساعت ۵ بعدازظهر به باشگاه کارگران میروم و تا ساعت ۹ آنجا هستم. وقتی به خانه برمیگردم، از شدت خستگی، نمیتوانم درس بخوانم؛ برای همین باید مطالعهام را قبلاز رفتن به باشگاه انجام دهم.»
گرچه بهخاطر عنوانهای بینالمللی که کسب کرده، سهمیه ورود به دانشگاه در رشته تربیتبدنی را بدون کنکور گرفته، خودش دوست دارد در رشته مهندسی عمران قبول شود. تاکید پدر و مادرش در هر حال حاضر بر درس اوست؛ آنها حتی ترجیح میدهند که پسرشان، تا زمان قبولی دانشگاه، ورزش را کنار بگذارد و به درسش بچسبد، اما اعتقاد ابوالفضل چیز دیگری است؛ «من خوشحالم که دوبعدی رشد کردهام و همیشه همین را به پدر و مادرم میگویم. چون یکبعدی رشدکردن، درنهایت نتیجه خوبی ندارد.
ورزشکردن من، حتی باعث رشد تحصیلم میشود و علاوه بر جسم، روحم را سالم نگه میدارد. بعضی مواقع، مشغولیتهای ذهنی دارم، اما به محض اینکه وارد باشگاه میشوم و ورزش را شروع میکنم، همه آنها را فراموش میکنم.»
با هر نتیجهای کنار میآیم
در همه کارهایش به خدا توکل میکند؛ ازجمله در ورزش؛ «خانواده من، مثل بیشتر مشهدیها، خانوادهای مذهبی هستند و من هم در همین محیط بزرگ شدهام. وقتی برای مسابقات میروم، به خدا توکل میکنم و به همیندلیل، حتی زمانی که نتیجه خوبی به دست نمیآورم، راحتتر با موضوع کنار میآیم و میگویم حتما حکمتی داشته است.»
حتی یک دیوار تخصصی در مشهد نداریم
خانوادهاش ۱۷سال است که ساکن قاسمآباد هستند و هشتسال میشود که در محله فرهنگیان زندگی میکنند. بهجز چند همسایه نزدیک، کسی از ورزشکاربودن ابوالفضل اطلاعی ندارد و دوستان او از بین بچههای باشگاه و دوستان مدرسهاش هستند. در مدرسه، همکلاسیهایش را تشویق به انجام ورزش میکند و این فقط محدود به رشته سنگنوردی نمیشود. حرفهای او باعث شده تابهحال بسیاری از دوستانش، به ورزش روی بیاورند.
بحث امکانات در رشته سنگنوردی که به میان میآید، میگوید: «در حال حاضر، سالن ۱۵خرداد در بولوار صیاد شیرازی را داریم که هنوز دیوارههای آن را درست نکردهاند و اگر این اتفاق بیفتد، برای ورزشکاران این رشته، بسیار مفید و قابل استفاده است.
ما در مشهد، فقط یک دیوار ۱۵ متری داریم که در سالن مخابرات است و سنگنوردان اداره مخابرات میتوانند از این سالن استفاده کنند و ازآنجاکه این سازمان، سنگنوردی ندارد، سالن بدون استفاده مانده و به ما هم، اجازه ورود به آنجا داده نمیشود.»
امکانات مشهد را در مقایسه با سایر شهرها ضعیف میداند و میگوید: «ما در حال حاضر حتی یک دیوار تخصصی در مشهد نداریم. در سالن کارگران که ما آنجا تمرین میکنیم، در یک سالن، هم سنگنوردی میکنند، هم فوتبال و والیبال بازی میکنند.
بارها اتفاق افتاده که در حین سنگنوردی، توپ به سر ما خورده است. گذشته از آن، در مشهد برخلاف شهرهای دیگر، فدراسیون اصلا هزینههای رفتوبرگشت به اردوها و مسابقات را پرداخت نمیکند و باید از جیب شخصی خودمان خرج کنیم.»
کولهپشتی نفیسی جایزه گرفتم که همیشه آرزویش را داشتم
یکی از بهترین خاطراتش در سفر اخیری که برای مسابقات آسیایی به کشور مالزی داشته، شکل گرفته است؛ «به مالزی که اعزام شدیم، به شهر کوالالامپور رفتیم. یکی از بزرگترین باشگاههای آسیا در این شهر وجود دارد و همزمان با حضور ما در آنجا، سالگرد افتتاحیه آن بود.
ما و بسیاری از کشورها برای تمرین قبل از مسابقات، به آنجا میرفتیم. بهمناسبت سالگرد افتتاحیه، آنجا مسابقه برگزار کردند. در سنگنوردی حرکتی به نام جامپ داریم که همان پریدن روی دیوار است. یک مسابقه تفریحی با همین حرکت برگزار شد و من بین همه شرکتکنندگان، اول شدم. برای جایزه به من کولهپشتی نفیسی دادند که همیشه دلم میخواست نمونهاش را داشته باشم. این اتفاق، یکی از شیرینترین خاطرات ورزشیام شد.»
۶ متر پرت شدم، اما روی زمین نیفتادم
مربیاش در باشگاه کارگران، علی کاووسی است و هر دو هفته یکبار، ابوالفضل همراه وی و بچههای تیم، به سنگنوردی در طبیعت میروند. درباره ترس و خطری که در این رشته ورزشی وجود دارد، میگوید: «حس ترس، همیشه هست، اما خطر، زمانی تو را تهدید میکند که اطلاعات کافی در این رشته نداشته باشی و نکات ایمنی را رعایت نکنی. اگر با رعایت نکات ایمنی، این ورزشی را انجام دهی، خطر جدی تو را تهدید نمیکند و معمولا در حد آسیبدیدگی مفاصل است.»
جدیترین آسیبی که برایش اتفاق افتاده، در سنگنوردی داخل طبیعت بوده است؛ «با گروه ورزشی باشگاه به اخلمد رفته بودیم؛ ناگهان میخ دررفت و نزدیک ۶متر پرت شدم؛ البته در هوا معلق بودم و روی زمین نیفتادم. کمرم به دیوار خورد و چندماه نتوانستم کار کنم و با فیزیوتراپی دوباره سلامتم را به دست آوردم.»
در مدیریتکردن زندگیام از بسیاری از همسالانم جلوتر هستم
برنامهاش برای آینده ورزشیاش، این است که تا حدود چهلسالگی به فعالیت در این رشته بپردازد و بعداز آن، مربیگری را شروع کند. در اوقات فراغتش با دوستانش به شنا میرود و دوچرخهسواری هم میکند. دوستان نزدیکش از بین بچههای باشگاه هستند و به قول خودش حدود پنجسال است که زندگیشان به هم آمیخته است. بهجز این تفریحات، مثل بقیه جوانها در مواقع بیکاری، با گوشیاش هم مشغول میشود و این موضوع را که همه در حالحاضر گرفتارش شدهاند، از زندگی خود جدا نمیداند؛ بااینحال میگوید: «زمانی که باشگاه میروم، گوشیام را کاملا کنار میگذارم و از آن دور میشوم.»
درباره دیگر تاثیراتی که ورزش در زندگیاش گذاشته است، میگوید: «شاید وقتی دوازدهسالگی وارد این رشته شدم، مادرم فکرش را نمیکرد که بتوانم از آنها جدا شوم و خیلی زود بهتنهایی به سفر بروم، اما در این مدت بارها برای اردو به شهرهای دیگر و همچنین برای مسابقات، به خارج از کشور رفتهام. مدیریتکردن را در تمام مراحل زندگیام حس میکنم و در این زمینه خودم را در مقایسه با بسیاری از همسالانم جلوتر میبینم.»
* این گزارش پنج شنبه، ۱۶ دی ۹۴ در شماره ۱۷۹ شهرآرامحله منطقه ۱۰ چاپ شده است
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
