اجرای زمستانی رومینا صفائی در میدان جانباز

از بچگی دختری خجالتی بود و کمتر در جمع صحبت می‌کرد؛ همین موضوع باعث شد مادرش برای اینکه بیشتر با دیگران ارتباط برقرار کند، او را در کلاس سرود ثبت‌نام کند. رومینا صفائی نه‌ساله بود که با اصرار مادرش در این کلاس‌ها شرکت کرد؛ هرچند روز‌های اول علاقه چندانی به سرود خواندن نداشت و دنبال بهانه‌ای برای نرفتن می‌گشت، بعد‌از چند‌جلسه، نظرش عوض شد و این بار او بود که برای رفتن به تمرین اصرار داشت.

حالا چهار‌سال از عضویت رومینا که ساکن محله شهید بهشتی است در گروه سرود «نسل سلمان» می‌گذرد و او تجربه بیش‌از صداجرای شهری را دارد و همچنین توانسته همراه گروهش در جشنواره‌های «نوای ارادت» و «مهدی‌یاران» مقام اول مشهد را کسب کند.

مطلب مرتبط صدای گروه سرود «فرزندان فاطمی» از محله بهشتی فراتر رفت

-اولین اجرایی که روی صحنه داشتی، یادت هست؟

سرود «سلام فرمانده» بود که در یک برنامه فرهنگی در پارک کوهسنگی اجرا کردیم. همان روز وقتی روی سن ایستادم، فهمیدم دیگر مثل قبل از جمع خجالت نمی‌کشم و ترسم از بین رفته است.

-تا امروز در چه برنامه‌هایی اجرا داشته‌ای؟

در بیشتر از صدبرنامه و مراسم فرهنگی و مذهبی برنامه داشته‌ام و در ماه‌های اخیر هم در اجتماع‌های شبانه مردمی اجرا کرده‌ایم.

-کدام‌یک از اجراهایت را بیشتر دوست داری؟

اجرایی که مربوط‌به عزاداری زنان نوغان در حرم امام‌رضا (ع) داشتیم. فضای خیلی خوب و پرشوری بود و استقبال بسیار خوبی از اجرای ما شد. همچنین اجرا در اجتماع‌های شبانه مردمی را هم دوست دارم؛ چون حس وطن‌پرستی می‌کنم.

-عضویت در گروه سرود چه تغییری در تو ایجاد کرد؟

اعتمادبه‌نفسم بیشتر شده است و حالا راحت‌تر می‌توانم در جمع صحبت کنم. از‌طرفی حفظ‌کردن سرود‌ها و تمرین‌های گروه باعث شده درس‌هایم را هم راحت‌تر حفظ کنم.

-در بین این همه اجرا، خاطره‌ای هم داری؟

زمستان دو سال پیش، در یکی از مناسبت‌های مذهبی هوا خیلی سرد و زمین هم یخ زده بود. با وجود سرما باید در میدان جانباز اجرا می‌کردیم. یادم است از شدت سرما دندان‌هایمان به هم می‌خورد. هر‌طور بود اجرا را تمام کردیم و سریع خودمان را به آتشی که نزدیک سن روشن کرده بودند، رساندیم.

-غیر از سرود‌خواندن به چه کار‌های دیگری علاقه داری؟

به عروسک‌گردانی علاقه دارم. در دهه آخر صفر و اعیاد که گروه سرودمان در شهر موکب پذیرایی برپا می‌کند، من هم آنجا حضور دارم و با عروسکی که دارم نمایش اجرا می‌کنم.

-اوقات فراغتت را چطور می‌گذرانی؟

تا چند ماه پیش به کلاس نقاشی می‌رفتم و به نقاشی با سیاه‌قلم علاقه زیادی دارم. هنوز هم هرموقع وقت خالی داشته باشم، نقاشی می‌کشم.

-اهل کتاب‌خواندن هم هستی؟ چه کتاب‌هایی را بیشتر دوست داری؟

کتاب زیاد می‌خوانم. داستان‌های شاهنامه و کتاب‌های تاریخی را بیشتر دوست دارم. معمولا از دوستان و اعضای خانواده کتاب امانت می‌گیرم و فامیل نزدیک هم که می‌دانند به کتاب علاقه دارم، کتاب به من هدیه می‌دهند.

-اگر مادرت آن روز‌ها تو را به کلاس سرود نمی‌فرستاد، فکر می‌کنی باز هم به این مسیر می‌رسیدی؟

احتمالا نه. حالا خوشحالم که آن روز‌ها به حرفش گوش کردم، چون سرود خواندن در جمع باعث شد اعتمادبه‌نفسم بیشتر شود و تجربه‌های خوبی به دست بیاورم.

* این گزارش سه‌شنبه ۱۹ آبان‌ماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۸۲ شهرآرامحله منطقه ۷ و ۸ چاپ شده است.