کاراته کمک کرد منیره نصیری از افسردگی پس از فوت پدرش بیرون بیاید و برای ادامه زندگی و تحصیل در دانشگاه انگیزه پیدا کند. جوان آن روزها، بیآنکه بداند در آغاز مسیری پرافتخار ایستاده بود.
سهیل فیضی یکی از امیدهای ورزشی محله است که در سه سال گذشته با تلاش و پشتکار، دوازدهمدال استانی، کشوری و بینالمللی به دست آورده است. او باوجود جثه کوچک، فنون کاراته را خوب یاد گرفته است.
حیدر کوثری؛ سالی که در مراسم ترفیع درجه دانشجویان دانشگاه افسری، حرکات نمایشی رزمی انجام داد و خیلی از نگاهها از جمله رهبرشهید را به هنرش خیره کرد، فراموش نمیکند. مسیر زندگی این جوان از آنزمان از یک ورزشکار ساده به مربی تیم ملی تکواندو تغییر پیدا کرد.
شاید خود حسین جامی هم تصور نمیکرد تنها چند ماه بعد از شروع کاراته، سوار بر اتوبوس راهی تهران شود و درمیان ورزشکاران یک مسابقه کشوری، بهعنوان کوچکترین شرکتکننده روی تاتامی برود و با مدال نقره برگردد.
سیدابوالفضل میرقلمی با کمربند مشکی دان۳ از قهرمانی استانی تا مسابقات آسیایی پیش رفته است. او حالا شش سال است کاراته را دنبال میکند؛ ورزشی که به گفته خودش حالا دیگر بخشی از زندگیاش شده است.
ستایش عباسی هفتسال قبل ورزش کیوکوشینکاراته را با عشق و امید رسیدن به سکوهای موفقیت شروع کرد و در این مسیر از هیچ تلاشی سر باز نزد. او در مسیر رسیدن به هدفش و ایستادن بر سکوهای قهرمانی، آسیبهای جسمی را مانع ادامه مسیر نمیداند.
بارمان جعفری، تابستان سال گذشته و درحالیکه به گفته خودش، جثهای کوچک و قدرت بدنی ضعیفی داشت، کاراته را شروع کرد. حالا بعداز یکسال تمرین، او کمربند آبی دارد و چندین مدال استانی را در کارنامهاش ثبت کرده است.
آیناز فرامرزی بهتازگی باعنوان نایبقهرمانی از ژاپن برگشته؛ از مسابقاتی که برای او و همتیمیهایش فقط یک رقابت ورزشی نبود، بلکه گذشتن از سدی بود که منجر به پیروزی تیم ملی بزرگسالان کبدی ایران بعد از حدود هشت سال دربرابر یکی از رقبای اصلیاش شد.
کاراتهکاران محمدآبادی در تازهترین رقابت کشوری در مجموع ردههای مختلف، مقام دوم تیمی را به دست آوردند و با بیستمدال رنگارنگ به خانه برگشتند. به گفته خودشان، هیچ مسابقهای برایشان تا این حد چالش برانگیز نبوده اما در هیچ میدان نبردی هم تا این اندازه نتوانستهبودند از پس چالشها بربیایند!
در خانواده آتشفراز ، کاراته فقط ورزشی برای مسابقه و کسب مدال نیست؛ بهانهای است برای باهمبودن، تمرین، سفررفتن و حتی بیشترشدن صمیمیت مادر و سه دخترش. در خانواده آنها، چهارنفر با چهار کمربند متفاوت، یک ورزش مشترک را دنبال میکنند.
مصطفی اکبریخور، تابستان سال۱۳۹۹ و درحالیکه به گفته خودش جثهای کوچک و قدرت بدنی ضعیفی داشت، کاراته را شروع کرد. حالا بعداز ۶سال تمرین، کمربند دان یک فدراسیونی دارد و مدال طلای مسابقات آسیایی را هم در کارنامهاش ثبت کرده است.
جواد حاجیآقاپور، آتشنشان ایستگاه۴۲ در محله پنجتن، پیش از پوشیدن لباس آتشنشانی، سالها در دنیای ورزش فعالیت کرده است و قهرمانی کشور در جودو و جوجیتسو را در کارنامه دارد.
مرتضی گواهی میگوید: ۳بار موفق شدم در طی سالهای ۸۹ و ۹۰ قهرمان کشور در رشته کاراته و ۳بار نیز قهرمان استان در شنای صدمتر بسیجیان باشم.
زهره سادات شهابی از سال ۷۹ رشته کونگفو را در بخش کونگفوتوآ به طور حرفهای آغاز کرده و در این مدت، موفق به کسب عناوین و مقامهای قهرمانی زیادی در سطح مسابقات مشهد و خراسان رضوی شده است.
آیسان میرشکاریسیستانی یازده سال بیشتر ندارد، اما برای آیندهاش از همین حالا هدف گذاشته است. این دختر پرانرژی که دو سال است تکواندو تمرین میکند کمربند سبز دارد و میخواهد این رشته را ادامه دهد.
مقام سوم مسابقات کشوری کاراته در سال ۱۴۰۳، مقام اول انتخابی مسابقات بینالمللی هشتمین خورشید در سال ۱۴۰۲، مقام دوم مسابقات کشوری سال ۱۴۰۲ و مقام اول مسابقات استانی در سال ۱۴۰۱ تنها چند نمونه از یازده مدال رنگارنگی است که حبیب همتی به دست آورده است.
پرنیا انصاری با پشتکار و تلاش توانسته مدالهای رنگارنگ مختلف استانی و کشوری کسب کند. او از سه سال پیش دفنوازی را هم آغاز کرده و میگوید این ساز به او آرامش و انرژی خوبی میدهد.
زهرا رجعتی نوجوان ۱۵ سالهای است که توانسته با کمربند نارنجی، یعنی ابتداییترین کمربندی که به یک کاراتهکا ارائه میشود، پس از ۶ ماه تمرین، به مقام سوم کاراته در رده نوجوانان کشور دست یابد.
درخشش مهدیا پایا دهساله که از امیدهای محله پنجتن به شمار میرود، در مسابقات شهری، استانی و کشوری کاراته درکنار موفقیتهای درسی، او را به این باور رسانده است که از عهده تحقق رؤیاهایش برمیآید.
ریحانه ناظوریزاده، از همان روزهای اولی که قدم به تاتامی گذاشت، فهمید که قرار است در این رشته متفاوت باشد. حالا در چهاردهسالگی، او با نوزدهمدال رنگارنگ، در دنیای کاراته، افتخاری برای خود به دست آورده است.