آرزوی ساناز فیروزی از کودکی، افتخارآفرینی برای ایران بوده است. او پدر و مادرش را به فاصله دو سال از دست داد اما این فقدان او را از مسیر موفقیت دور نکرد و با شروع پرقدرتش در رشته کیکبوکسینگ، مدال نقره مسابقات کشوری را بهدست آورد.
بهروز متصدی، رزمیکار محله عبدالمطلب است که در کودکی با دیدن استاد صنمیار عشق به تکواندو در او شعلهور شد و امروز با ۳۵ سال سابقه، پنج هزار شاگرد تربیت کرده و همچنان با عشق به آموزش ادامه میدهد.
باشگاه رزمی کونگفو در مسجد امامخمینی (ره)، جایی است که سیدهزهرا بیات بیشاز پنجسال است بهعنوان مربی در آن فعالیت میکند. شاگردانش در اینجا تنها برای مبارزه آموزش نمیبینند؛ آنها یاد میگیرند چگونه بدن و ذهن را همزمان کنترل کنند.
پارمین نیمروزی کاراته را با عشق دنبال میکند و به گفته خودش، تمام توانش را گذاشته است تا موفقیتهای بیشتری کسب کند. او در بخش کومیته یا همان مبارزه، فعال است و در وزن و سن خود، در سطح استان درخشیده است.
مهدیار غلامی همزمان با زدن ضربات دقیق روی تاتامی، با پشتکار در مسیر درس و زندگی قدم برمیدارد و بارها روی سکوی نخست مسابقات کشوری ایستاده است. او آرزو دارد در مسابقات بینالمللی پرچم ایران را بالا ببرد.
چهارسال از آغاز فعالیت ورزشی نیایش میگذرد و او موفق شده سه مقام اول کشوری و یک مقام نقره استانی در رده نونهالان در رشته دفاع شخصی کسب کرده است.
نوجوان محله گوهرشاد توانسته است مدال برنز سال گذشته را به مدال طلای کشوری تبدیل کند.
پرنیا؛ دختر کاراتهکار محله چهاربرج با وجود سن کم بیش از ۳۰ مدال در سطوح ناحیه، استان و کشور کسب کرده است. او خیلی زود فنون را آموخت و در مسیر مسابقات قدم گذاشت.
امیررضاغلامی با وجود سن کمش موفق شده رکورد ضربه «هاوسکیک» را بهصورت مقاومتی و بدون وقفه بزند.مربیاش میگوید: درصورت حمایت مالی، میتوان نام این ورزشکار را در کتاب رکوردهای گینس ثبت کرد.
حسین زارعی مقدم سال ۶۹ موفق به گرفتن کمربند مشکی شدم و در حال حاضر دان ۵ تکواندو دارم. سال ۷۱ بعد از قهرمانی در مشهد در سالهای قبل توانستم مقام اول استان را کسب کنم
آرینا رضایی از سال۱۴۰۰ تکواندو را شروع کرد و از تابستان امسال هم وارد رشته هاپکیدو شده است. او شهریورماه، مقام اول استان در این رشته را به دست آورد و در حال حاضر خود را برای مسابقات کشوری آماده میکند.
فاطمهسادات و زهراسادات علویپناه دوخواهر رزمیکار محله بلال هستند. فاطمه سادات ۱۲ سال دارد و رزمی کار است، اما خواهرش ۹ ساله است و در رشته ژیمناستیک و کاراته فعالیت میکند.
محمد ابراهیم حسینزاده، که زمانی فوتبالیست و همبازی رضا عنایتی بود، با امید و پشتکاری مثالزدنی توانست هشت طلای استانی در رشته آیکیدو در بخش انفرادی و باشگاهی و ۹ طلای استانی در رشته کیکبوکسینگ بدست آورد.
حنانه سهرابی ۹سال بیشتر ندارد و چهارسال از ورودش به دنیای کاراته میگذرد، اما با این سن کم، چندین مدال استانی، کشوری و آسیایی در کارنامهاش دارد. حالا کاراته برای حنانه چیزی بیشتر از یک رشته ورزشی است و میخواهد آن را ادامه بدهد.
زینب پرهیزی با اینکه از کودکی به ورزشهای رزمی علاقهمند بود اما به تازگی ورزش کیکبوکسینگ را بهصورت حرفهای شروع کرده و تاکنون موفق به کسب چهارمقام استانی و دومقام کشوری در این رشته شده است.
زهرا بانژاد مربی کاراته در طبرسی میگوید: وقتی شاگردانم مقام میآورند، مثل این است که خودم مقام میآورم. دلیلش هم این است که با آنها بزرگ شدهام. زندگی در محیطی پر از مشکلات به این بچهها میآموزد که به هر وسیلهای اعتماد به نفس به دست آورند.
مجید شریف هفتسال است که ورزشهای رزمی را بهصورت حرفهای شروع کرده. او در این مدت، پنج قهرمانی استانی ووشو، سه قهرمانی کشوری ووشو و ۶ قهرمانی کشوری کونگفو بهدست آورده است.
فاطمه دُرهی از سال۱۳۷۲ در باشگاه ورزشی شهاب در چهارراه برق شروع به فعالیت مربیگری کرد و اکنون ۱۹سال است که با علاقه به رشته تکواندو شاگردان زیادی را در این عرصه تربیت کرده است.
۱۰مدال رنگارنگ، ثمره تلاشهای ساجده عظمایی در رشته نیوکونگفو است. او نهفقط در ورزش، بلکه در طراحی هم دستی دارد و با علاقه و برنامهریزی، هردو رشته را درکنار درسهای مدرسهاش دنبال میکند.
وقتی محمدعلی پیلهور تمرینات کیکبوکسینگ برادرهایش را از گوشه سالن تماشا میکرد، آرامآرام جذب این رشته شد و تصمیم گرفت خودش هم وارد میدان شود؛ تصمیمی که بعدها او را به سکوی قهرمانی مشهد و رقابتهای کشوری رساند.