گوشه‌گوشه زندگی مجید خوشحال با ورزش گره خورده است، آن هم نه حالا؛ ۲۸سال پیش که ناگزیر به ترک تحصیل و اشتغال به کار شد. همان موقع به‌واسطه یک دوست و همکار با ورزش کونگ‌فو آشنا و وارد این رشته شد.
مائده نیری هنوز هفده‌سالش تمام نشده و صاحب چندین مدال و لوح افتخار است. در شروع ورزش‌های رزمی، کونگ‌فو را انتخاب کرد و تا مرحله دعوت به تیم ملی پیش رفت، اما به دلیل یک اتفاق در ادامه راه به‌سراغ رشته ورزشی تکواندو رفت.
علیرضا محمودزاده‌قلعه‌نویی، نوجوان یازده‌ساله محله رسالت است که از سه‌سال پیش، ورزش کاراته را شروع کرده است و حالا افتخارات بسیاری دارد. همه فکر و ذکر علیرضا در این روز‌ها ورزش است.
سید‌فؤاد حسینی نوجوان می‌گوید: استعداد‌های خوبی در محله‌مان هست، اما به‌خاطر هزینه زیاد کلاس‌ها و هزینه مسابقه‌های کشوری و بین‌المللی از ادامه ورزش و شرکت در مسابقه‌ها منصرف می‌شوند.
مهرداد محمدیاری به «آچار فرانسه» محله امامیه شهرت دارد. او که رزمنده جنگ تحمیلی بوده در زمینه‌های ورزشی، فرهنگی، آموزشی و... یکی از فعالان منطقه است.
مدیرعامل سازمان تاکسی‌رانی پیشنهادی وسوسه‌انگیز به او داد؛ اینکه در ازای بازی در تیم فوتبال تاکسی‌رانی، می‌تواند صاحب یک خودرو پژو به‌صورت اقساطی شود و در خط فرودگاه نیز کار کند.
جواد افروخته ورزشکار مشهدی و عضو تیم ملی بوکس ایران و قهرمان کشور است. او سال ۸۴ قهرمان کشور شد و سال ۸۶ و ۸۷ هم قهرمان المپیاد ایران شد و از سال ۸۹ هم یک پای ثابت تیم ملی ایران است.
معصومه کاهانی می‌گوید: من هم مثل هم‌سن‌و‌سال‌هایم تفریح می‌کنم، تلویزیون می‌بینم، سفر می‌روم، در فضای مجازی گشت‌وگذار می‌کنم اما همه اینها روی حساب است و هیچ‌کدام را بی‌رویه انجام نمی‌دهم.
فاطمه ارضی فراز‌و‌نشیب‌های بسیاری را در زندگی پشت سر گذاشته است. هر مرحله از آن تجربه زیسته، به رشد او در زندگی کمک کرده است و حالا توانایی برقراری ارتباطی مثبت و مؤثر با همه اقشار جامعه را دارد.
سعید حبیبی‌نامقی حرکات ورزشی کنگفو کمپو و یوگا و شنا را در هم آمیخته و در آب انجام می‌دهد. او سابقه جبهه هم دارد و جانباز جنگ تحمیلی است.
نصرالله فغانی از جودوکاران قدیمی مشهدی است. پسر و دخترانش هم دراین رشته فعالیت دارند و همسرش هم مربی تکواندو است.
حمید صداقت روز‌های ناامیدی روی تخت بیمارستان تا رسیدن به اردوی تیم ملی بسکتبال با ویلچر و کسب مقام سوم مسابقات قهرمانی آسیا و اقیانوسیه را تجربه کرده است. او می‌خواست به تیم ملی راه یابد؛ اما چرخ روزگار روی چرخ‌های ویلچر نشاندش و اکنون بازیکن تیم بسکتبال با ویلچر آسایشگاه شهیدفیاض‌بخش در لیگ برتر است.
جواد عدالتی ساکن محله عبادی می‌گوید: مرحوم پدرم دوچرخه داشت، آن موقع ما ۱۱ تا بچه بودیم، وقتی پدرم علاقه ما را به دوچر‌خه‌سواری دید برایمان یک دوچرخه خرید. یعنی یک دوچرخه برای ۱۱ نفر
هر شب خاک شدن و به زمین خوردن باعث شد، کم‌کم ایمان هم به کشتی روی آورد. موفقیت های ایمان، افشین برادر دیگر را هم راهی رشته کشتی کرد. بدین ترتیب خانواده شبستریان تبدیل به خانواده‌ای کشتی‌گیر شد.
اگر‌چه ژیمناستیک انتخاب اول بهاره باهران بود، در ادامه برای دنبال‌کردن ورزش حرفه‌ای به توصیه مربی و بزرگ‌تر‌ها تصمیم گرفت به‌سراغ کاراته برود.
روشنک زنده‌دل می‌گوید: بیشترین نخبگان و استعداد‌های ورزشی ساکن مناطق حاشیه شهر مشهد مانند بولوار توس هستند. بیشتر آن‌ها به‌دلیل دسترسی‌نداشتن به مراکز ورزشی مجهز هرگز شناخته و کشف نمی‌شوند.
سعید واسعی، بازیکن لیگ برتری محله طبرسی شمالی است، او می‌گوید که به عشق امام رضا (ع) پیراهن شماره ۸ را به تن می‌کند.
ابوالفضل محمدی می‌گوید: در اولین مسابقه که توانستم نفر دوم شوم، استرس زیادی داشتم. مبارزه اول برایم خیلی سخت بود و تا پایان مسابقه، این استرس همراهم بود، ولی حالا با آرامش وارد میدان می‌شوم.
یادم می‌آید وقتی کودک بودم، اسم محمد‌علی کاسیوس کِلی را زیاد می‌شنیدم. از شما چه پنهان گاهی هم خودم را جای او تصور می‌کردم و به در و دیوار مشت می‌زدم!
پهلوان حسن حسن‌پور را توسی‌ها خیلی خوب می‌شناسند. یکی از نامداران دهه‌های ۴۰ و ۵۰ که معرفی‌نامه‌اش، قهرمانی مردان جهان را یدک می‌کشد.