حاج احمددستوراتی بعداز نماز، یکیدو ساعت وقت میگذاشت و برنامههای ورزشی و فرهنگی اجرا میکرد. هوای مردم را داشت و برای پیگیری مشکلاتشان پشتکار عجیبی به خرج میداد.
محله بهمن نامش را از مکانی فرهنگی گرفته است که از بد روزگار ۱۰ سالی میشود تعطیل شده است. «سینمابهمن» در موج چهارم سینماسازی در مشهد، سال ۱۳۷۸ با سه سالن نمایش و ظرفیت حدود ۵۷۰ نفر افتتاح شد. هنگام ساخت سینمابهمن، بولوار ۲۲ بهمن کنونی در میان عموم مردم به جاده کلات مشهور بود که بعد از ساخت سینما، بولوار ۲۲ بهمن نیز سروشکل گرفت.

غلامعلی خایقانی جانباز محله بهمن است. او با چشمی که بر اثر آلودگیهای روزگار جنگ، کاملا نابینا شده است و چشمی دیگر که تنها ۱۰ درصد بینایی دارد، سالهاست که گوشهنشینی را پیشه کرده است.
مسجد امام محمدباقر(ع) در محله بهمن میزبان کلاسهای رایگان تقویت علمی دانشآموزان است.
خیابان بهمن ۴/۲۰ تا پیش از انقلاب جزو اراضی روستای حسنآباد چاهش بود؛ روستایی با شصتخانوار که بهدلیل ناامنیهای رایج در آن دوران، در قلعهای به وسعت ۷هزارمترمربع محصور بود.
بهادادن به علاقهمندی یاسمین رجبزاده در شش سالگی ازسوی خانوادهاش و پشتکار خود او موجب شد مدالهای رنگارنگ ملی و بینالمللی برای یاسمین رقم بخورد و او افتخارآفرین محله بهمن شود.
«مالآباد» را در دورههای تاریخی متأخر با نام کوی صاحبالزمان (عج)، کوی امامرضا (ع) و عموما شهرک شهید چمران میشناسند، کتاب «جغرافیای تاریخی خراسان» از این مزرعه با نام «مالیاداد» نام میبرد.
این نوجوان ورزشکار درباره انتخاب رشته ورزشیاش میگوید: مدل مبارزههای کشتی را دوست دارم؛ همچنین دوستشدنهای بعد از مبارزه را، مرام و جوانمردیاش را و.... حتی باختش هم شیرین است.