عباس پوریزدیان، گلدوز قدیمی محله بالاخیابان است. او میگوید: کریمآقا فوت و فن رفتار با ابریشم را یادم داد و از من یک «اوستا گلدوز» ساخت که خوب بلد است چطور با سوزن روی تن مخملکاشانی و ترمه یزدی، گلستانی از اشکهای اسلیمی بزند.
چهار سالی میشود که زیر نظر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی، هر هفته روبه روی آرامگاه خواجهربیع یک گروه تعزیه خوان با هنرشان به شرح یکی از حوادث عاشورا میپردازند.
بزرگ هیئت فاطمیون، حاج آقای علیایی بود که با پسرانش در روز ولادت امام زمان (عج) در سال ۸۶ هیئت را برپا کرد و از آنجا که دوستان خوبی بودند و روش دعوت آنها به هیئت جذاب بود، او هم هیئتی شد.
ابوالفضل اشکذرنژاد معروف به اشکذری، مداح محله شفاست که علاوه بر مداحی شاگردان بسیاری را در این مسیر آموزش و تربیت کرده است. او که از شاگردان مرحوم کافی است، دغدغه حفظ آیینهای عزاداری را دارد.
امیرعرب شاید آخرین علامتساز شهر باشد، تنها کسی که عَلَمها و علامتهایش در مشهد روی دوش میرود؛ کسی که دانشگاهرفته است و خانواده تحصیلکردهای هم دارد.
علیاصغر شاهدی از بچگی در محله چهنو زندگی کرده است. از سال ۱۳۴۱ در حیاط منزلشان و سپس از سال ۱۳۶۰ در مسجد امامحسین (ع) پرچم مجالس عزاداری سرور و سالار شهیدان را برافراشته نگه داشته است.
غلامحسن اشرفیان سالهاست که مُهر غلامی سیدالشهدا (ع) را با افتخار بر سینه زده است و پدر شهید محمدمهدی اشرفیان است. او که بازنشسته آموزش و پرورش است تاکنون چندین کتاب دعا و قرآن به خط خود به چاپ رسانده است.
عبدالرزاق زبیدی، مدیر گروه دمام نوازی واز فعالان هیئت خاتم الانبیا(ص)خوزستانیهای مقیم مشهد از دمام میگوید: کار با صدای شیپور شروع میشود. بعد از آن «اِشکون» و بعد «غمبر» مینوازد، بعدش دوچوبها و دست آخر هم سنجها.
بعد از خواندن دعا، حاجآقا طباطبایی که از اهالی محلهمان هم هستند برای برگزاری نماز جماعت میآیند. پس از آن در مورد مهارتهای زندگی سخنرانی میکنند و در پایان جلسه زیارت عاشورا خوانده میشود.
هیئت بینالحرمین با همت مجید فاطمی امام جماعت مسجد امامحسین (ع) درسال ۱۳۸۰ برپا شده است. دراین هیئت احساس و عقل با هم درآمیخته شده تا جوانان با شور و شعور حسینی آشنا شوند.
مسجد صاحبالزمان (عج) در این محله قدیمی، صدسال است میزبان عزاداری مردم محله است، مردمی که تا سالهای سال به نام هیئت امامحسین (ع) در این محل گرد هم میآمدهاند.
مراسم شاهحسینگویان مربوط به هیئت منتظران بقیهالله (عج) متعلق به آذربایجانیهای مقیم مشهد است. در این مراسم سوگواران در دهه اول محرم شمشیر به دست، فاصله خیابان امام رضا (ع) ۲۸ تا حرم مطهر را میپیمایند.
حمید فرشچیان قدیمی بازار پرچمدوزهاست که بیش از ۲۵ سال به عشق امام حسین (ع) دل به هنر داده است. علی رزاقیان نیز بیش از چهل سال است با نان حلال اباعبدالله (ع) کسب و کار میکند.
اهل محله فاطمیه، همگی نام مرحوم علیمحمد باقریان را بهخاطر دارند که با رویی باز و چهرهای گشاده مردم را با هیئت و مجلس عزای حسین(ع) آشنا میکرد. حالا پس ازفوت او پس بزرگش آقامحمد چراغ هیات را روشن نگه داشتهاست.
احمد سبحانی از تعزیهخوانان قدیمی استان خراسان است که حدود نیم قرن سال لباس سرخ آتشین بهتن کرد و از «شمرپوش» مراسم تعزیه بود. دهساله بوده که تعزیهخوانی را شروع کرد و حالا پسرش ادامه دهنده راه اوست.
سال ۸۳ بود که «حاجی چوبی» سنگ بنای «هیئت جوانان قمر بنیهاشم (ع)» را بنا نهاد. وجه تمایز این هیئت با هیئات دیگر این است که هر سال محرم که میشود، ۱۷ طبلزن خوزستانی دعوت میشوند تا محفل عزاداری را رونق ببخشند.
در قدیم همه فامیل مجلس روضهخوانی داشتیم بهطوریکه از روز اول تا آخر ماه، هر روز مجلس روضه را یک خانواده برگزار میکرد. مادربزرگم پنجشنبههای اول ماه روضهخوانی داشت و مادرم پنجشنبه دوم ماه.
سابقه فعالیتهای کانون فرهنگی مسجد جواد الائمه (ع) به قبل از انقلاب برمیگردد درست زمانی که جانباز شهید کربلاییرضا رجبپور به عنوان یکی از بزرگان محل، سردمدار گروه بود.
جمعی از شبیهخوانها، محرم و صفر را به محله طلاب آوردند و خیابانها را به نور رفتار و کلام یاران اباعبدالله(ع) روشن کردند.
حاجمحمدتقی قربانیان چند نوبت مدیریت کاروانی را عهدهدار بوده که از مسجد ولیعصر (عج) محله شهیدرضوی به نیت پیادهروی اربعین راه انداخته است؛ سفرهایی که برای او و اهل کاروان پر بوده از خاطرات ناب.