حسنزاده سرپرست گروه «نواهای ظهر عاشورا» میگوید: ما تنها از نت چهاروششکه اندوهناک است، استفاده میکنیم و با طراحی الگو، سوز و آه را در نوا به بیشترین حد ممکن میرسانیم.
حسنزاده، یکی از فعالان فرهنگی شهرک قدس که یک طبقه از منزل مسکونی خود واقع در چراغچی ۲۷ را با هدف گسترش و نشر فعالیتهای مذهبیفرهنگی به حسینیه حضرت رقیه (س) اختصاص داده است.
حسین، محمدمهدی و محمد نوجوانان ساکن کوچه باباطاهر ۶ سال است در موکب کوچکشان پذیرای اهالی هستند.
تاکسیرانان خط سهراه راهنمایی تا میدان فردوسی در روز اربعین به یکهزار و ۵۰۰ تن از زائران و مجاورانی که پیاده به سمت حرم آقا علیبن موسیالرضا (ع) رهسپار بودند، غذای نذری دادند.
«حاجمحمد اسدی» روشندلی است که حدود ۵۰ سال است روضه میخواند. ۴۰ سالی است که ساکن محلۀ کویکارگران است و جوانهای این محل با صدای روضهاش خاطره دارند.
در مجلس خانواده فاطمی، همه دخترها، عروسها، نوهها و نتیجههای بیبیطاهره به خدمت مشغول هستند. یکی چای میریزد، دیگری چای میگرداند، یکی پای دیگ است و آن دیگری، کفش میهمانان را جفت میکند.
«حاجحسین دهنوی» بهعنوان یکی از بازماندههای علمسازی، سالها تکهچوبهای بیجان را به علمی باشکوه مبدل میکرده تا در میانه دستههای عزاداری، افراشته شود و در پیش چشم عزاداران، دلربایی کند.
قوم کرمانجها یکی از بزرگترین اقوامی هستند که از استان خراسان شمالی به مشهد کوچ کرده اند. مسجد و هیئت حضرت ابوالفضل(ع) محل اجماع کرمانجها در محله الهیه قرار دارد.
روضه منزل معصومه کریمآبادی است که به گفته خودش از زمان مادر مرحومش، یعنی بیش از ۵۰ سال است که برگزار میشود. در حقیقت تأکید و وصیت مادرش علت استمرار آن بوده است.
حبیب الله مرادی متولد ۱۳۶۷ در مشهد یکی از نوجوانانی است که پایه هیئت محبان زینب (س) را بنا نهاده است. او که امروز یکی از مداحان بنام محله شده، هنوز هم در هیئت کودکی، فعال است.
مراسم نخلگردانی دارای مقدمات خاصی بود که تزیین و آرایش نخل و بهعبارت دیگر «نخلبندی» ازجمله ضروریات آن بهحساب میآمد. معمولا نخلها را با وسایل گوناگونی ازجمله پارچه، آیینه تزیین میکردند.
شله؛ غذای سالهای قحطی مشهد است و پختش قلق خاصی دارد که هر کس از پس آن برنمیآید. امیر دانشو شلهپز ماهر مشهد یکی از افرادی است که فوت و فن پخت شله را میداند.
در این گزارش مروری شده بر موقوفههای حرم مطهر رضوی که بخشی از مصارفشان برای عزاداری در ماههای محرم و صفر درنظر گرفته شده است.
وقتی سخن از عزاداری محرم و صفرش به میان میآید، داستانها به «حسین قارون» میرسد. کسی که بیش از ۷۵ سال در تکیه هنگام عزاداری میانداری کرد و در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
آقای برزگر، صاحب زمین، به ما گفت: «سنگ بردار و تا جایی که توان داری آن را پرت کن. تا هرجا که سنگ افتاد زمین مختص مسجد است و میتوانی آن را بسازی».
شبیهخوانی، عَلمکشی و سینهزنی از رسمهای کهنه و دیرینه هیئت متحدیه ابوالفضلیهای نوغان است که قدمتی نزدیک به یک قرن دارد.
ما مشهدیهای قدیم میگوییم کرسیچه خوانی و بعضیها میگویند چهارپایه خوانی. آن زمان تکیه قنادها این مراسم را در محرم و صفر برگزار میکرد.
سیدروحالله حسینی، هنرمند محله دروی بعد از کسادی بازار پرچمدوزی هم این حرفه را کنار نگذاشت.
حاج محمدژیان حاجیمحمدی میگوید: مداح خوب باید برای رضای خدا و اهل بیت (ع) کار کند. مبالغ دریافتی برخی مداحان، خلاف سیره اهل بیت (ع) است.
در منطقه کارمندان اول (شهید رستمی) به گفته اهالی جلسه روضه خانگیای به قدمت حدود ۴۰ سال بیهیچ تجمل و رنگ و ریایی در جریان است.