مردان آهنین مشهد که بدنهای ورزیده ای دارند در باغ ایرانی دور هم جمع شدند در آیتم های مختلفی مانند مانند کشیدن خودرو، بلندکردن کنده ۹۰ کیلویی، حمل دو چمدان ۸۵ کیلویی، بلندکردن بلوک سیمانی باهم رقابت می کنند.
سجاد غوریانی از ششسالگی در روضههای خانگی خانواده، مداحی را شروع کرده است. او سال گذشته در مسابقات قرآن و مداحی توانست مقام اول ناحیه۲ آموزشوپرورش را کسب کند.
اعضای تیم «عقاب» در هر شرایطی پشت هم بودهاند و حتی یکبار هم با هم دعوا نکردهاند، حتی اگر روزشان نبود. احمد بابامحمدی میگوید: با تیمهای دیگر کلکل داشتیم، اما خودمان همیشه هوای هم را داشتیم!
برگهای که حدود ششسال پیش به داخل حیاط منزلشان انداخته شده بود، همان گمشدهای بود که سحر بهدنبال آن میگشت. کلاس کاراته مسجد جوادالائمه (ع) در رسالت ۱۰۵ را تبلیغ کرده بود.
الهه، نرگس، کوثر، زهرا و نجمه دختران رزمی کار محله طرق هستند که عناوین قهرمانی زیادی دارند، آنها معتقدند: مهمترین عامل موفقیت در دختران حمایتهایی است که از طرف خانواده صورت میگیرد.
امیرمحمد فرزادیمهر میگوید: در اصل، موسیقی، من را به شعر رساند. وقتی در موسیقی با آواز اساتید آشنا شدم، طبع شعرم گل کرد. از قبل زمینه و استعدادش را داشتم، اما موسیقی باعث شد که با حس و حال بیشتری دنبال سرودن شعر باشم.
«پاژ»، قدیمیترین گروه دوچرخهسواری مشهد، بیش از دو دهه پیش با همت حسین تقدیسی و همسرش شکل گرفت. تقدیسی میگوید: سال ۸۰ که گروه را تشکیل دادیم، به این فکر میکردم که گروه از حالت صرف ورزشی خارج باشد و بتوانیم در یک محیط اجتماعی برای یکدیگر و برای شهرمان کاری انجام دهیم.
ملیحه صفایی باید برای رفتن به کلاسش در سالن مهران، مسیری طولانی را طی کند و اگرچه بخشی از این مسیر برای تردد نابینایان مناسب سازی شده است، اما در ادامه مسیر، امکان پیاده روی برای افراد معمولی هم سخت است، چه برسد برای نابینایان!
سالبهسال استعداد هنری فاطمه شکوفاتر میشود، بهطوریکه بهزودی از این هنرش به درآمد میرسد. میگوید: نقاشی باعث میشود ذهن خلاقتر شود و درسها را هم بهتر متوجه شوم.
دختران باشگاه آریاسان محله خاتمالانبیا (ص) با راهنمایی مربیشان مهرنوش حدادیان در مسابقات کشوری خوش درخشیدند و از جمع چهاردهنفری شان، چهاردهنفر مدال گرفتند.
محراب شهریاری که سه مقام استانی کیوکوشین دارد حالا با تغییر در مسیر ورزشیاش بهسمت فوتبال رفته است.
محمدصادق علیرضایی سه سال پیش وارد دنیای کشتی شد. روزهای نخست، فوت و فن کشتی را خوب نمیدانست، اما اکنون چهار مدال رنگارنگ در کارنامهاش دارد که نوید آیندهای درخشان برای او را میدهد.
بهادادن به علاقهمندی یاسمین رجبزاده در شش سالگی ازسوی خانوادهاش و پشتکار خود او موجب شد مدالهای رنگارنگ ملی و بینالمللی برای یاسمین رقم بخورد و او افتخارآفرین محله بهمن شود.
امیررضا روزدار با اینکه یازدهسال بیشتر ندارد، سیزدهمدال طلا، نقره و برنز در سطح استانی و کشوری به ارمغان آورده که آخرینش، مدال طلای مسابقات انتخابی تیم ملی است.
تلاش و سختکوشی نوجوان محله بهارستان درکنار تشویقهای مربیاش باعث شد او بهسمت قهرمانی برود. در این راه، پدر و مادرش مسیر پیشرفت را برای نغمه یازدهساله هموار و حمایتش کردند.
معصومه قاسمی بین خانمهایی که برای ورزش به سالن میآیند، به «عمهخانم» معروف است. او که بیستسالی میشود ورزش میکند، میگوید: سالمندی نباید بهانه شود که زنها در خانه بنشینند.
پدرش به باشگاه کشتی میرفت و یکبار نازنینرقیه نصراللهزاده هم همراه او به گود کشتی باستانی رفت. از همانجا عزمش برای شروع ورزش رزمی جزم شد.
مهدی ناصری میگوید: به نظر من، در ورزشهای رزمی بااخلاقبودن حرف اول را میزند و بعد تکنیک و چیزهای دیگر مهم است. اگر کسی اهل اخلاق و رعایت آن نباشد، نمیتواند در ورزش رزمی موفق باشد.
جشن تولد نهسالگیاش بود که پدر و مادر برایش ساز کوبهای تنبک را کادو خریدند. این کادوی تولد نگاه او را به دنیای پررمزوراز موسیقی سنتی تغییر داد.
پوریا آذری بهدلیل بیماری سیپی دچار معلولیت شده است، اما حتی با شرایط خاص، هرروز قدمی بهسمت اهداف ورزشیاش برمیدارد.