کوچه شهیدمحمدی۱۰ در محله رازی قرار دارد. از ویژگی‌های این معبر می‌توان به تراکم جمعیتی نسبتا زیاد و سکونت رزمندگان دفاع مقدس در آن اشاره کرد که باعث فعال‌شدن برنامه‌های فرهنگی و مذهبی مسجد محله شده است.
مسجد امام‌حسن‌مجتبی (ع) که سال ۷۷ توسط یک خیّر کویتی در زمین ۳هزار مترمربعی، بنا شد امروز تبدیل به یک پایگاه فرهنگی‌اجتماعی قوی در محله نیروهوایی شده است.
سیدجعفر شمسیان، صاحب بقالی کوچک و مختصری در خیابان امام خمینی است؛ یک ارتشی تحصیلکرده است که حضور در بقالی عادت روزانه اش شده است.
کوچه حافظیان، مسیر قاجاری قرارگرفته در دل مشهدالرضاست که گذر نامداران بی‌شماری بوده است.
تاجرآباد راسته‌بازاری است در قلعه‌خیابان (شهرک شهید باهنر) که مغازه‌هایش بیشتر مایحتاج مردم را به ارزان‌ترین قیمت ممکن فراهم می‌کند.
محمدصادق توانایی‌جبارزاده یکی از درشکه‌سازهای قدیمی مشهد می‌گوید: بعضی‌ها ماشین عروسی‌شان، درشکه بود. شاید به اعتقاد خیلی‌ها شیک و باکلاس می‌آمد، اما من خوش نداشتم همسرم را روی درشکه به خانه ببرم.
حدود ۳۵ سال پیش، کوچه مسلم ۳ را به نام شهید سیدجواد بنی‌هاشم مزین کرده‌اند. این محدوده یکی از محلات مهندسی‌ساز مشهد است و کوچه‌هایش یکدست و یکنواخت نقشه‌کشی و ساخته شده است.
طبق روایت سال‌خوردگان تلگرد محمود احمدزاده برای رفاه حال زارعان و کارگران مشغول به کار در مزرعه تلگرد، قلعه‌ای در ابتدای اراضی آن ساخت که به‌دلیل دروازه بزرگش، شهرت فراوانی پیدا کرد.
خیابان عبدالمطلب ۱۵ تا دهه۶۰ خاکی بود. این خیابان در گذشته، کوچه کم‌عرضی بود و به بولوار عبدالمطلب هم دسترسی نداشت. با احداث مجتمع‌های مسکونی یاس؛نام این مجتمع در‌کنار نام عبدالمطلب۱۵ نشست.
عیدگاه ۶ با تابلوی سروش در گذشته محل استقرار و زندگی یهودیان بود که مردم به آن‌ها جهود (جدید) می‌گفتند و آن‌طور که سیدحسن طباطبایی هشتادویک‌ساله می‌گوید به‌نام جهود‌ها معروف بود.
مسجد ائمه بقیع(ع) از تخریب‌های اطراف حرم‌مطهر جان سالم به در برد تا در کنار بیش از هفتاد مسجدی که در طرح نوسازی اطراف حرم‌مطهر تخریب و با تجمیع تبدیل به احسن شدند، سرپا بماند.
کوچه شهید فکوری ۴۵ در محله چهارچشمه را به نام «بهاران» می‌شناسند. خیابان بهاران ۳ یکی از معابر پررفت‌وآمد محله محسوب می‌شود که انواع کاربری‌های رفاهی‌تفریحی، آموزشی، ورزشی و مذهبی را در خود جای داده است.
از مدرسه‌ای که بیش از نیم‌قرن قدمت داشت و خیلی از بزرگان شهر روزگاری دانش‌آموزش بودند، اکنون تنها درِ چوبی سبز کم جان و چند بیت شعر بر در و دیوار اطرافش برجا مانده و باقی خاک است و خاک.
«شاه‌طهماسب صفوی، ملکی به نام مزرعه حسینی در میان‌ولایت و رقبه‌ای در جمع‌آباد تبادکان، خریداری [کرد]و عواید آن را صرف فتیله عنبر (فتیله‌ای که از عنبر سازند و بوی خوش می‌دهد) حرم مطهر و حفاظ مزار خود نمود».
کوچه بزرگمهر۱۰ در محله کوی پلیس واقع شده است؛ محله‌ای که به گفته قدیمی‌هایش زمین‌های آن، نزدیک به چهل‌سال قبل به کارمندان نیروی انتظامی واگذار شده است.
گاهی ساکنان سرشور به‌دلیل پارک خودرو‌های دیگران، نمی‌توانند حتی خودروشان را از در خانه بیرون بیاورند.حال و روز این محله و ساکنانش چندان خوب نیست.
کوچه بهجت ۱/ ۹ عمر زیادی ندارد، اما بر روی باغی پدید آمده که ۵ قرن قدمت داشته است.
کوچه نسترن ۲۰ بیش‌از چهل‌سال قدمت دارد. انگار مسجد، مردم را به این کوچه کشاند و آن‌قدر ساخت آن در این آبادانی نقش داشت که کتابخانه و پارک خطی هم به نام مسجد احداث شد.
قبل از ورود به خانه باید آن انار را به‌سمت عروس پرت می‌کرد تا به او ثابت کند مرد خانه است. عروس باید مراقب می‌بود انار به سرش نخورد تا گربه داماد دم حجله کشته نشود.
ساکنان اصلی و قدیمی خیابان بوستان ۱۸ نیز مثل دیگر ساکنان محله، اکثرا بازنشستگان جهاد سازندگی هستند که از سال۱۳۷۳ به اینجا آمده و خانه ساخته‌اند.