سعدی ۱۸، کوچه باریک و بلندی است که «مسجد حسینی سراب» را از سال ۱۳۲۰ در خود جای داده است. مسجدی که در گذشته‌های دور، مکانی کوچک برای نماز گزاردن بوده و «مسجد خردو» نام داشته است.
جشنواره «آیین‌های سرزمین من» با هدف آشنایی دانش‌آموزان با آیین‌ها و رسوم کشورمان برگزار شده است.
مزرعه التیمور در گذشته از نظر منابع آب، وضعیت ممتازی داشت و اینکه کشاورزان این مزرعه می‌توانستند به کشت برنج، به‌عنوان محصولی نیازمند آب فراوان بپردازند، دلیلی بر این ادعاست.
حاج محمدمهدی کرباسی که نیم‌قرن انواع صابون‌های سنتی را در مشهد فروخته می‌گوید: آن زمان فقط دو نفر در مشهد، نیسان داشتند؛ من و یک نفر دیگر که با هم به مراغه می‌رفتیم و صابون می‌آوردیم.
کوچه موسوم به «مسجد کردها» حدفاصل محلات قدیمی پاچنار، ته‌پل‌محله و نوغان است که در دوران افشار برای سکونت کرد‌های همراه نادر در این محدوده ایجاد شده است.
مردم، بخشی از محله خواجه‌ربیع را در گذشته به شهرک سیمان می‌شناختند؛ زیرا حدود پنجاه‌سال قبل کارخانه سیمان مشهد، برای کارکنانش در این محله، زمین خرید و برایشان خانه ساخت.
آن‌طور‌که مردم می‌گویند، پیش از انقلاب اسلامی، در خیابان حسین‌باشی دعوا و چاقوکشی زیاد اتفاق می‌افتاده است، اما در دوران دفاع مقدس که جوانان همه محلات عازم جبهه شدند، آن ماجرا‌ها و تخلفات به خاطره‌ها پیوست.
سیده‌مریم مجتبوی، دکترای جوان معماری در تغییر دیدگاه دانشجویان و سوق‌دادنشان به‌سمت پروژه‌های عملی و میدانی نقش مؤثری داشته است.
یکی از قدیمی‌ترین حسینیه‌های مشهد در محله سراب است که رویداد‌های فراوانی از جریان‌های مهم ملی و شهری در آن رقم خورده است.
روایت حاج محمد اسماعیل‌زاده، حلبی‌ساز قدیمی مشهد از «حیطه کرب‌علی» که این روز‌ها با نام کوچه آخوند خراسانی ۱۲ تابلو خورده است.
شریعتی۳۱ معبری در محله شاهد است که از سمت دیگر به خیابان شاهد۶۱ می‌رسد و بولوار استادیوسفی را هم قطع می‌کند. این محدوده تا سال۱۳۶۰ جزو محدوده شهری نبود و پس‌از آن کم‌کم وارد بافت شهر شد.
هویت رده، اصولا با شناخت و بررسی همین قلعه‌ها معنا پیدا می‌کند. طبق این گزارش و اظهارات اهالی قدیمی رده با سن بیش از نود سال، تعداد قلعه‌های این مزرعه بیشتر از سه تا بوده است.
چمن۳۱ از کوچه‌هایی است که هنوز هم حال و هوای قدیمش را دارد. این کوچه با همان خانه‌های کوچک ویلایی، شما را به گذشته می‌برد. به گفته اهالی از سال۱۳۵۰ به بعد، آبادی به اینجا آمده است.
نام «سردادور» هنوز هم برای برخی آشناست. «سردادور» همان خیابان هم‌جوار با پادگان ارتش است که پس از فتح تاریخی لشکر ۷۷ و شکستن حصر آبادان با نام «ثامن‌الائمه (ع)» نام‌گذاری شد.
تنها کارگاه شعربافی مشهد در کوچه چهنوی محله آیت‌الله خامنه‌ای در شرف تخریب است.
کوچه شهید تشکری (بیداربخت سابق) یکی از کوچه‌های قدیمی شهر است که زندگی در آن، آخرین نفس‌های خود را می‌کشد.
اسناد تاریخی می‌گویند بنای آرامگاه فردوسی در اردیبهشت۱۳۴۷ با طراحی تکمیلی که هوشنگ سیحون انجام داده است، گسترش می‌یابد و باغ اطراف آن به‌همراه موزه کنارش ساخته می‌شود.
معبر شهید‌مفتح۳۰ یکی از کوچه‌های پرتردد محله گلشور است. قدیمی‌ها آن را به «میلان ۱۵» می‌شناختند. انتهای این کوچه هشتصد‌متری به میدان عسکریه یا «فلکه شیرممد» منتهی می‌شود.
کوچه شقایق یک، تا چهل‌سال پیش، بخشی از زمین‌های کشاورزی بود. ستاد اجرایی فرامین امام در مشهد،این زمین‌ها را به خانواده‌های دارای پنج و شش‌فرزند واگذار کرد. با احداث بوستان شقایق در کوچه آبادانی به این معبر آمد.
سردرگمی شهروندان و مسافران در پایانه آزادی اتفاقی پرتکرار است. نبود ایستگاه راهنمای مسافر یا در‌دسترس‌نبودن فهرست کامل اتوبوس‌ها و مسیر حرکتشان سبب سردرگمی مردم برای انتخاب اتوبوس مسیر موردنظر شده است.