ملیحه ابراهیمی که پنج کتاب برای کودکان تصویرسازی کرده و نوشته، معتقد است: در تالیف کتابهای قرآنی نمیشود تفسیر به رأی کرد. او ساعتها مطالعه میکند و درنهایت بهگفته خودش، توسل و توکل به خداوند را سرلوحه آغاز نگارش میکند.
نگار علیزاده میگوید: نمایش خلاق، نمایشی همراه با خلاقیت است که در آن به مباحث مهمی ازجمله بداههپردازی، شخصیتپردازی، پانتومیم و حرکات ریتمیک پرداخته میشود.
دکتر نیره قمیان، متخصص زنان و زایمان و استاد گروه زنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد است که بیش از سه دهه با زنان در موقعیتهای مختلف همراه بوده است؛ از نگرانیهای مربوط به بیماری و درمان تا بارداری و لحظه تولد فرزند.
حلقه صالحین دختران محله آقامصطفیخمینی ۵ سال است که هر هفته در مسجد حضرت ابوالفضل (ع) برگزار میشود.
چهارسال پیش در محله شهید بهشتی جمع دخترانه متفاوتی شکل گرفت، جمعی که آن روزها فقط ۱۰نفر عضو داشت و حالا به هفتادنفر رسیده است. گروهی که حالا با نام «هانیل»، میان بسیاری از دختران کودک و نوجوان محله شناخته میشود.
آرشان جعفری که گاهی در خانه از دیوار راست هم بالا میرفت، حالا تمام انرژیاش را صرف ورزش کرده و خیلی زود توانسته در مسابقات بدرخشد.
اینجا «مهرانه» است؛ حاصل دغدغهمندی تعدادی از بانوان که تصمیم گرفتهاند اوقات فراغتشان را به کاری گره بزنند که هم به طبیعت احترام بگذارند و هم مرهمی برای درد کودکان مبتلا به سرطان باشند.
فاطمه غفوری میگوید: چندین برنامه برای شرایط جنگی تعریف کردهایم که مهمترینش، جمعآوری عروسک برای بچههای جنگزده، بهویژه دختربچههاست. اعلام کردهایم هر مدل عروسکی که خیران به دست ما برسانند، آن را برای بچهها میبریم.
دورهمی شاد برای خانوادهها در فرهنگسرای خانواده بخشهای متنوعی دارد که هم برای بزرگترها و هم بچهها در نظر گرفته شده است. برنامهای که از دو هفته گذشته در فرهنگسرای خانواده دوباره روشن شده است.
المیرا و همسرش، ۱۶ سال است که زندگی مشترک دارند، اما سه مرتبه بارداری او به سرانجام نرسیده است و جنینها در هفته ششم بارداری، سقط میشدند. آنها در جریان جنگ تحمیلی به فکر پذیرش فرزندخوانده نیازمند درمان افتادند!
میتوان تاریخ نخستین حمایتها از مادران را به بیش از ۸۰ سال پیش بازگرداند که نخستین جرقههای حمایت از زنان باردار در جامعه ایرانی کلید خورد. در آن دوران به دلیل نبود امکانات بهداشتی و مرگ و میر بالای مادران و نوزادان حمایتهایی بهداشتی صورت گرفت.
مهسا جعفری دختر ده ساله محله الهیه که تنها برای تفریح و نشاط قدم روی تشک ژیمناستیک گذاشته بود، خیلی زود توانست به مدال طلای قهرمانی کشور دست پیدا کند.
تصمیم ساده زهرا شعبانی برای آوردن سرسره بادی به خیابان دل مادرها را قرصتر کرده است. او میگوید: دلم میخواست کاری کنم که هیچ مادری به بهانه بچهاش، این شبها خانهنشین نشود.
ملیکا عبداللهی تصمیم گرفت درباره یک رسم زیبا یک داستان کودکانه بنویسد و آن را تبدیل به کتاب کند. ماحصل آن شده است کتابی با نام «جشن آبپاشونک» که امسال به چاپ رسید. او و مادرش، تاکنون ۳ کتاب درباره جشنهای ایرانی برای کودکان منتشر کردهاند.
سه سال پیش ابتکاری به ذهن هاجر سلیمی نمین رسید. بانویی که هنرش را در مسیر عشق و ارادتش به امامحسین(ع) بکار گرفته و حتی روضههایی که پیش از این در خانهاش برگزار میکرد، حالا در استودیو هنریاش میگیرد.
مریم طباطباییفخار، واقفی است که در میانه جوانی، دستگیر نیازمندان شده است. او خانه میلیاردیاش را برای شادی روح پدر و مادر وقف کودکان بیسرپرست و بدسرپرست کرده است.
روایت ۱۰ سال تلاش بیوقفه حجتالاسلاموالمسلمین سیدصادق محمدیسرشت و همراهانش در کانون «یاران رضوی» محله بهمن که بخشی از بار تربیتی نوجوانان را به دوش گرفته است.
این زوج بارها ثابت کردهاند که مهربانیشان فقط در حرف خلاصه نمیشود و اینبار با اجرای طرحی تازه با نام «بازی را تمام نکن» پای کار نیکوکاری آمدهاند و با تعمیر اسباببازی، لبخند و شادی را به کودکان نیازمند هدیه دهند.
محمدمهدی باغبان از پنج سالگی، در باشگاه ورزشی پدرش ژیمناستیک کارکرده و توانسته در سال ۸۹، در رده سنی هشتسال، نفر اول مسابقات ژیمناستیک استان شود.
در مهد قرآن رضويه، آهنگ پخش نميشود، كلاسهاي دخترها و پسرها تفكيك شده و زنگهاي تفريحشان نيز جداست. با وجود این، در کلاسها شادي و نشاط موج میزند.