کد خبر: ۱۵۳۳۶
۱۱ شهريور ۱۴۰۵ - ۰۸:۰۰

از شیطنت‌های خانگی تا سکوی قهرمانی کاراته

آرشان جعفری که گاهی در خانه از دیوار راست هم بالا می‌رفت، حالا تمام انرژی‌اش را صرف ورزش کرده و خیلی زود توانسته در مسابقات بدرخشد.

صادقانه اعتراف می‌کند به شیطنت‌هایی که در خانه می‌کرد و اینکه بعضی روز‌ها از دیوار راست بالا می‌رفت! در چنین شرایطی خانواده جعفری فرزند ته‌تغاری‌شان، آرشان را در کلاس ورزشی ثبت‌نام کردند تا بلکه انرژی کودکی او به شکل صحیح، جهت‌دهی شود.

او از ۶‌ماه پیش، زمانی‌که در کلاس پیش‌دبستانی دوم مشغول درس و مشق بود، به باشگاهی در محله ایثارگران رفت و پس از آن با درخششی زودهنگام در چندین مسابقه استانی شرکت کرد و حالا به اندازه ماه‌هایی که کاراته کار کرده است، مدال رنگارنگ در خانه دارد.

انتخاب کاراته از روی شناخت بود یا اتفاقی به‌سراغ این رشته رفتی؟

کاراته‌کار‌های زیادی اطرافم هستند و تمریناتشان را دیده بودم؛ مثل برادرم که کمربند آبی دارد. با هم باشگاه می‌رویم و با هم تمرین می‌کنیم، با هم کمربند می‌گیریم. الان رنگ کمربند هر‌دو ما آبی است. دوست صمیمی‌ام، کیان، هم کاراته کار می‌کند و او هم کمربند آبی دارد.

هر روز به باشگاه می‌روی؟

نه هفته‌ای سه‌بار، ولی هر‌روز درخانه با برادرم تمرین می‌کنیم. کمی سر‌و‌صدا می‌کنیم ولی مامانم کاری به کار ما ندارد.

برایت ورزش مهم‌تر است یا درس؟

هر‌دو مهم است. الان شاگرد اول کلاس هستم. مامانم می‌گوید اگر درسم خوب باشد، می‌توانم به باشگاه بروم.

از بهترین افتخاری که به دست آورده‌ای، بگو.

در مسابقات استانی که هفته پیش برگزار شد، مدال طلا را به دست آوردم که خیلی شیرین بود و بعد از آن در باشگاه برایم جشن گرفتند.

در مسابقات استانی مدال طلا را به دست آوردم که خیلی شیرین بود و بعد از آن در باشگاه برایم جشن گرفتند

افتخار ورزشی دیگری هم به دست آورده‌ای؟

من کلا ۶‌ماه است که کاراته را شروع کرده‌ام و در این مدت، ۶‌مدال استانی به دست آوردم که مقام دوم مسابقات استانی در سبک سوکیو کوشین کاراته، قهرمانی در مسابقات کاراته استانی جام رهبر شهید و مقام اولی استانی در سبک هون کیوکوشین کاراته از‌جمله این افتخارات است.

الگوی ورزشی‌ات کیست؟

مربی‌ام، استاد بیدخام که خیلی من را تشویق می‌کند و یک‌بار هم در باشگاه برایم جشن تولد گرفت. ۵‌شهریور وقتی به باشگاه رفتم، دیدم همه فریاد زدند و برایم سوت کشیدند و کیک گرفته بودند.

کاراته را تا کجا ادامه می‌دهی؟

تا وقتی بتوانم مدال‌های جهانی به دست بیاورم؛ بعدش دوست دارم مثل استاد بیدخام مربی شوم.

تا حالا در ورزش آسیب دیده‌ای؟

موقع مسابقات، یکی‌دو بار ساق پایم به خاطر ضربه حریف، درد گرفت. در رده سنی ما ضربات، سنگین و خطرناک نیست.

کسی بوده است که با دیدن تو، جذب کاراته شود؟

بله، چندتا از دوستانم و بچه‌های کلاسمان مثل مرتضی، امیرمحمد و امیرحسین. مربی‌ام وقتی مدال‌های من را سر کلاس آورد و بچه‌ها فهمیدند من قهرمان هستم، خوششان آمد و آنها هم سراغ کاراته آمدند.

به رشته ورزشی یا فعالیت دیگری هم علاقه داری؟

کوه‌نوردی را دوست دارم. هر هفته با پدر و مادر و برادرم به کوه می‌رویم و ورزش می‌کنیم. نقاشی را هم خیلی دوست دارم.

 

* این گزارش چهارشنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۵ در شماره ۶۷۴ شهرآرامحله منطقه ۹ و ۱۰ منتشر شده است.

کلمات کلیدی
آوا و نمــــــای شهر
03:04
03:44
اینستاگرام