محمد الهی از آن هنرمندانی است که ریشه‌های هنر بازیگری اش پنجاه سال است در جان تئاتر این شهر ریشه دوانده است.کار‌های تلویزیونی و سینمایی او کم نیستند. با این حال، الهی خودش را یک هنرمند تئاتر می‌داند.
رؤیای رسیدن به اسکار هنوز برای محمد بوری محقق نشد ه، اما جایش را به اهداف دیگری داده است. او از رؤیای گرد جهان گشتن دست کشیده و آب را در کوزه کوچه پس کوچه‌های محله کودکی اش پیدا کرده است!
شادی غفوریان می‌گوید: دغدغه‌ام عمدتا مسائل مرتبط با زنان است؛ از روزمرگی‌های زنانه گرفته تا جزئیات زندگی آنها در عرصه‌های مختلف تاریخی و اجتماعی. فیلم کوتاه «سرخاب سفیدآب» نخستین تجربه او در قامت نویسنده و کارگردان است.
این گزارش، روایتی است از کندوکاو در مطبوعات قدیمی برای بازخوانی تاریخچه نخستین نمایشگاه‌های مشهد و ماجرای ساخت عمارت باشکوهی که در دل باغ ملی، به «خانه صنعت خراسان» بدل و نخستین محل دائمی نمایش کالاهای خراسانی شد.
در گذشته، زمین مسجد امام حسین(ع) در اختیار شرکت برق بود و قرار بود در این زمین سینما افتتاح شود، اما با توجه به نبود مسجد در این مکان و با پیگیری اهالی، زمین را به عنوان مسجد وقف می‌کنند.
«شهر قصه» سینمایی که در قاب خاطرات ساکنان قدیمی گلشهر نقش بسته است.قدیمی‌های گلشهر روایت‌های زیادی از مردمان عاشق «شهرقصه» دارند و می‌گویند مردم گلشهر عاشق سینماشهر قصه بودند.
مهدی احمدی اواخر دهه ۴۰ مسیر حرفه‌ای خود را آغاز کرد و در دهه‌های بعد با تهیه کنندگی فیلم هایی، چون «گرگ‌های گرسنه»، «یار در خانه»، «دل نمک» و «ارثیه فامیلی» از نخستین چهره‌هایی شد که تولید حرفه‌ای فیلم در مشهد را به طور جدی دنبال کردند.
علی‌اکبر سالاری، مسئول امروز بوفه سینما آفریقا و آپاراتچی دوران گذشته سینماهای مشهد هنوز با شوق و با همان صدای پرانرژی که برای تیزر تبلیغاتی فیلم استفاده می‌شد، حرف می‌زند.
محمد سلطانی، از کودکی و چهارراه جلالیه عاشق سینما بود. او حالا با ساخت فیلم تصویرگر زندگی مشهدی‌هاست و در این باره می‌گوید: من بچه پایین‌شهر و به زیروبم تمام محله‌ها و کوچه‌های آنجا آشنا هستم.
ملیحه کوروش‌زاده می‌گوید: از ۲۱ سالگی به‌صورت حرفه‌ای با فیلم کوتاه "تعبیر یک خواب" ساخته حمید بهادری کارم را به عنوان منشی صحنه شروع کردم و هنوز در این حرفه هستم.
سعید ملک نژاد، بازیگر پیشکسوت تئاتر، یکی از هنرمندانی است که به معنای واقعی خاک صحنه خورده است. این شب‌ها سریال «۰۲۴» با هنرنمایی او از شبکه یک سیما در حال پخش است. دغدغه پویایی تئاتر مشهد همیشه با او بوده است.
خیابان ارگ محلی بود که به آن تالار اعتبارالسلطنه می‌گفتند. از سال ۱۲۸۸ شمسی، از این تالار به عنوان سالنی برای اجتماع اعیان و اشراف استفاده می‌شده و این مکان اولین سینمای سرپوشیده مشهد به شمار می‌آید.
سیدمحمد محمدی‌سرشت کار‌های مختلفی در حوزه مستند انجام داده است. از مستند «ما بی‌شماریم» که برگزیده جشنواره فیلم عمار شده تا «هم‌محله‌ای مردم» و «امام محله» و ... که همه آنها با موضوع محله است.
«حاجی آقا آکتور سینما» دومین فیلم بلند ایرانی و دومین فیلم سینمایی به کارگردانی آوانس اوهانیانس است که به مدت چهار روز در تهران اکران شد. این نخستین فیلم بازمانده از سینمای ایران محسوب می‌شود.
سارا طالبیان مستندساز مشهدی در سال‌های اخیر با تمرکز بر سوژه‌های اجتماعی و انسانی، مسیر رو به رشدی را در سینمای مستند طی کرده است. او با مستند «رؤیای ناتمام» دیپلم افتخار بهترین کارگردانی و جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره «حقیقت» را از آن خود کرد.
حسن یعقوبی از مدیران چند سینمای قدیمی مشهد می‌گوید: سال ۱۳۴۵ که برای اولین بارسالن سینما دیدم با سالن‌های امروزی تفاوت چشمگیری داشت؛ دیگر از بخاری‌های زغال‌سنگی و صندلی‌های چوبی و آپارات‌های زغالی خبری نیست.
حسن یعقوبی می‌گوید: سال ۵۲ فریدون ظهیری مرا به «هِراند مامنگاساریان» مالک سینما ایران معرفی کرد و از این سال کار من به‌عنوان مدیر سینما آغاز شد و این مدیریت تا سال ۷۹ که سینماهای خیابان ارگ به علت ایمن نبودن تخریب شدند، ادامه داشت.
محسن قصابیان فیلم سینمایی «نیوکاسل» را کارگردانی کرد؛ فیلمی اجتماعی با رگه‌هایی از طنز و نگاهی انسانی به جنگ و روابط خانوادگی. این تجربه نشان داد که او تنها بدنبال دیده شدن نیست، بلکه دغدغه روایت دارد.
نام احمد میرباذل خیلی زود با تئاتر مشهد گره می‌خورد. جایگاه نمادینش، پیوند میان مشهد و عصر پرده بی‌صداست. سال‌ها بعد، روی اولین فیلم رنگی فیلم‌برداری شده در مشهد هم حرف می‌زند.
چندسالی است که صدای نگار آریافر با تصویر پرده سینما تلفیق شده و استعدادش در سطح گسترده دیده می‌شود. صداپیشگی در حدود دوازده انیمیشن سینمایی در کارنامه او ثبت شده و نمونه کارهایش در صفحه شخصی‌اش هم موجود است.