استعداد و تلاش مداوم دست به دست هم می‌دهد تا آرتین در دوازده‌و‌نیم‌سالگی خود بتواند اکثر ردیف‌های موسیقی ایرانی را بنوازد. خودش می‌گوید: دلیل اصلی پیشرفت من این بود که سازم را درست انتخاب کردم.
امیرمحمد فرزادی‌مهر می‌گوید: در اصل، موسیقی، من را به شعر رساند. وقتی در موسیقی با آواز اساتید آشنا شدم، طبع شعرم گل کرد. از قبل زمینه و استعدادش را داشتم، اما موسیقی باعث شد که با حس و حال بیشتری دنبال سرودن شعر باشم.
فاروق تیموریان هنرمندی است که دستی هم بر آتش ورزش‌های رزمی دارد و به همین‌دلیل خودش را «شاعر مبارز» معرفی می‌کند. «عشوه‌های قرن هفتم» کتاب شعر او‌ست که در سال۱۳۹۴ به چاپ رسیده است.
جشن تولد نه‌سالگی‌اش بود که پدر و مادر برایش ساز کوبه‌ای تنبک را کادو خریدند. این کادوی تولد نگاه او را به دنیای پررمزوراز موسیقی سنتی تغییر داد.
مجتبی قیطاقی عضو پیوسته خانه موسیقی ایران و هنرمند عرصه دوتار و آواز و موسیقیِ بخشی‌های شمال خراسان است که در حوزه پژوهشگری موسیقی خراسان نیز فعال است.
این هنرمند می‌گوید: کارم در دوبی گرفته بود اما یک شب قبل از اینکه بروم روی صحنه، برادر بزرگ‌ترم زنگ زد و ورق زندگی‌ام برگشت. وقتی شنیدم پدر و مادرم از دوری من گریه می‌کنند، برنامه‌هایم را در دوبی لغو کردم.
جواد تقوی خواننده و هنرمند محله استادیوسفی است که پدرش جانباز است. او به عشق همرزمان پدرش، شهدا و جانبازان خوانندگی را شروع کرده و چندین عنوان در سطح ناحیه ۷ به دست آورده است.
موذنی، آغازی شد برای ورود رضا خراسانی به دنیای اصوات و صدا‌های پرطنین. او تنها مدرس آواز دارای کارت صلاحیت تدریس از وزارت فرهنگ و ارشاد در خراسان است.
محمدرضا مومنی‌فر، انگشترساز محله فاطمیه خوشنویسی و موسیقی را نیز فراگرفته است.
نوروزعلی حسین زاده، هنرمند فلوت زنی است که در کوچه و پس کوچه‌های محله حجاب راه می‌رود و برای اهالی هنرنمایی می‌کند
جشنواره «آیین‌های سرزمین من» با هدف آشنایی دانش‌آموزان با آیین‌ها و رسوم کشورمان برگزار شده است.
حمید طایی پنج‌سال پیش، یک تأسیساتچی پنجاه‌ساله بود، اما تصمیمش را برای شروع یک مسیر جدید گرفت. او کارش را رهاکرد تا دوتارساز شود.
محمد حداد یکی از سرشناسترین دوتارسازان مشهدی بود که از میان ما رفت و به «زابلی» مشهور بود. او پدر شانزده‌فرزند بود و نقش پررنگی در توسعه موسیقی مقامی خراسان داشت.
لرزش هر تار استرس‌هایت را فرومی‌نشاند و تو را در عالم موسیقی غوطه‌ور می‌کند. این سه‌تار سال‌هاست رفیق خوشی و ناخوشی محسن عاقل است؛ مدرس سه‌تارنواز محله جلال‌آل احمد که از نوجوانی با این ساز انس دارد.
ابراهیم قویدل دوتار زنی است که بخشی از خاطرات اهالی توس به شمار می‌آید. هر بار که به آرامگاه فردوسی می‌رویم، زیر سایه درختی نشسته و با صدای دل‌نواز دوتارش، آرام‌بخش شلوغی‌های پیشخوان است.
موسیقی تمام ثروت گروه «نوای سیستان و بلوچستان» است که بیشتر اعضای آن را افراد یک خانواده تشکیل می‌دهند. تمام گذشته و پیشینه و آینده آن‌ها. نقطه اتصال چند نسل!
هنر دوستان فرهاد هوشیار را با آهنگ «آفرینِ فردوسی» می‌شناسند؛ خواننده و نوازنده جوانی که تلاش می‌کند تا در دنیای علاقه‌اش یعنی موسیقی به آنچه می‌خواسته و می‌خواهد برسد.
در تاکسی آقای عبداللهی در خط فردوسی تا راهنمایی کتاب بخوانید، شعر بشنوید و موسیقی آرامش‌بخش گوش کنید.
خانم و آقای لطفی کودکان بی‌سرپرست را در مرکزی جمع کرده‌اند و برایشان پدری و مادری می‌کنند و به آن‌ها موسیقی می‌آموزند.
امیدِ نوری، مؤسس و درواقع مدیرگروه نور امید است. او با وجود سن کمی که دارد، از بنیان‌گذاران اپرا در افغانستان محسوب می‌شود و اولین خواننده اپرای افغانستان است.