هرجا نام استاد پورعطایی می‌آید، آوای دوتار هم تداعی می‌شود. مقام‌هایی مثل «نوایی»، «الله مدد» و روایت‌های پرمغز تربت جامی محور کارش می‌شوند. عاشقانه‌ها و عارفانه‌هایش طرف‌داران زیادی دارد.
ریحانه اسدی در نه‌سالگی، هر بار دلش می‌خواست ا‌نیمیشن‌ها را به زبان اصلی ببیند. همین علاقه پنهان باعث شد پدر و مادرش او را در کلاس زبان ثبت‌نام کنند. او سال گذشته مقام دوم استان را در رشته زبان انگلیسی به خود اختصاص داد.
بهار رجبی، نوجوان دوازده‌ساله محله شهیدبهشتی، از چهارسالگی پا به دنیای موسیقی گذاشته و توانسته در پایه پنجم تحصیلی، مقام سوم رشته ویولن آموزش و پرورش ناحیه ۳ را به دست بیاورد.
ارمغان افروشه دوازده سال بیشتر ندارد، اما در همه دوران تحصیلش سالی نبوده است که افتخاری کسب نکرده باشد. پذیرش در تیزهوشان نیز از افتخارات این نوجوان موفق است.
نگار بعد از هشت‌سال نواختن تار و سه‌تار و کسب چندین رتبه شهری و رتبه اول استانی و راه‌یافتن به مرحله کشوری تکنوازی تار، مطمئن است که آینده شغلی و حرفه‌ای‌اش در همین مسیر رقم می‌خورد.
زهرا از زمانی‌که برای همراهی مادرش که می‌خواست سنتور را یاد بگیرد، آموزشگاه رفت، مجذوب صدای ساز‌های گوناگون شد و حالا دو سال پیاپی مقام اول مسابقات تکنوازی مدارس را از آن خود کرده است.
اسرا خانم با اینکه سن زیادی ندارد و هنوز در ابتدای مسیر یادگیری است، در آبان سال گذشته، توانست مقام اول تکنوازی فلوت را در جشنواره فرهنگی‌هنری «فردا» در سطح ناحیه به‌دست بیاورد.
آیدا سلطانی امسال با طراحی چهره شهید‌ابراهیم هادی به مرحله استانی جشنواره خوارزمی راه پیدا کرد و امیدوار است بتواند با اجرای طرح‌های بعدی به مرحله کشوری و مقام اول این جشنواره در رشته سیاه‌قلم برسد.
پرویز مشکاتیان اهل نمایش نبود. از شهرت و بازار هنر دوری می‌کرد. بیشتر از آنکه در جشنواره‌ها بدرخشد، در خلوت خانه‌اش می‌نشست و قطعاتی می‌نوشت که بوی خاک باران‌خورده نیشابور را می‌داد و تصنیف‌های بسیاری ساخت.
گروه موسیقی محلی «دل‌شیدا»، رکورد‌دار بیشترین اجرای موسیقی محلی و سنتی در کشور است، وجه مشترک اعضای گروه این است که برای کسب درآمد موسیقی اجرا نمی‌کنند، بلکه هدفشان شاد‌کردن دل مردم است.
نفس نعمتی از کودکی آموزش زبان انگلیسی را شروع کرده است و در دوره مقدماتی المپیاد بین‌المللی زبان انگلیسی امتیاز عالی کسب کرده و به‌زودی در مرحله دوم آن شرکت خواهد کرد.
سعیداحمد سرکوهی، خواننده موسیقی مقامی، هنر را از پدر به ارث برده تا توانایی‌اش در خدمت ترویج موسیقی اصیل باشد
پرنیان دانش‌آموز کلاس دوازدهم است و سال گذشته در جشنواره فرهنگی‌هنری «فردا» در هم‌نوازی کلاسیک، مقام اول استان را کسب کرد. او سابقه نوازندگی در شب شعر‌های فرهنگ‌سرای بهشت و پارک ملت را هم دارد.
مهدیار در ۹ سالگی تجربه شیرین هم‌نوازی روی صحنه را دارد.
جمشید منصوریان نخستین شهردار مشهد بعد از انقلاب اسلامی بوده که نقش مهمی در عبور از بحران‌های شهر داشته است. ایشان همچنین مجری طرح ساختمان‌های ششصد دستگاه بودند. پیشنهاد می‌کنم با ایشون گفتگو کنید.
حاج قربان سال۱۳۷۰ به‌عنوان سفیر موسیقی ایران در جنوب فرانسه برابر جمعیتی مشتاق در حاشیه رود سن، هنرنمایی کرد و عکسش با تیتر «گنجینه راستین موسیقی ملی ایران» روی جلد نشریات فرانسه آمد.
این هنرمنددوازده‌ساله می‌گوید: موسیقی گوش می‌دادم، اما دنبال یادگرفتن آن نبودم تا اینکه تکنوازی ویولن را دیدم و علاقه‌مند شدم. آن‌قدر از علاقه‌ام مطمئن بودم که اول همراه پدر و مادرم ساز را خریدم و بعد دنبال مربی برای آموزش گشتم.
عظمت نجاتی خواننده گروه «ساریکا» دستی هم در دوتار‌نوازی دارد، اما تک‌خوان گروه محسوب می‌شود و صدای جادویی‌اش هر شنونده‌ای را مسحور می‌کند. دو پسر کوچکش هم کنار پدر آواز می‌خوانند.
جواد سنگونی به تمام معنا شیفته موسیقی و خوانندگی بود اما در نهایت از نوشتن و بعد مستندسازی سردرآورد تا اینکه پس‌از ۲۵سال خیلی اتفاقی به عشق و علاقه همیشگی‌اش خوانندگی بازگشت و دستاورد‌های خوبی را رقم بزند.
استاد عثمان محمدپرست، ملقب به عثمان خوافی، از نوازندگان چیره‌دست «دوتار» هنرمند توانا و نام‌آشنای موسیقی مقامی خراسان و ایران است.