صحبت از بزرگترین پروژه عمرانی حرممطهر است؛ پروژهای که با نام پروژه زیرسطحی حرم رضوی از آن یاد میشود و قرار است در طبقه منفییک، همه رواقهای زیارتی پیرامون مضجع شریف را بههم وصل کند.
ناصرالدینشاه در سفر نخستش به مشهد، از مکان دارالشفا که میانه مسجد گوهرشاد، بازار و مدرسه پریزاد و دودرب بوده است، ایراد میگیرد و آن را مناسب نمیداند.
وقتی که اجازه حضور چند باستانشناس در اطراف حرم برای کاوش صادر میشود، این تجربه، دریچهای مهیج و تاریخی به روی آنها میگشاید.
حسین طوفانی منزلش را دراختیار زائران قرار میدهد تا آنها که کیلومترها پیاده آمدهاند، زمانی را در خانهاش استراحت کنند و با انرژی دوباره به راهشان ادامه بدهند.
در گذشته هر محله یا طایفهای، هیئت عزاداری خاص خود را داشت. مقصد همه هیئتهای عزاداری، حرم امامرضا (ع) بود.
۱۵۰ بسیجی حدود ۲۰۰-۳۰۰ کیلو خرما را روی دست گرفته، پیاده راه حرم را میپیمودند تا در طی این مسیر، خرماها را بین زائران پیاده حضرت (ع) توزیع کنند.
خانواده تلخی حدود سی سالی است که برای گرفتن غبار خستگی از پای زائران آقا کمر همت بستهاند و قلبشان مانند درِ همیشهباز منزلشان در طول همه این سالها مهربان مانده است.