بست بنایی است در خارج از صحن مقدس که آغاز حریم بنا‌های آستان قدس رضوی به شمار می‌رود. این بنا پیش از این، دیواری آجری و ساده و دارای ۳دهانه مساوی برای رفت‌وآمد زائران بود.
محله
بالاخیابان
محله بالاخیابان یکی از دو محله منطقه ثامن است که خرده‌محلات بسیاری را در دل خودش جای داده است. تاریخ این محله به دوران صفوی و اقدام ماندگار شاه عباس اول برمی‌گردد. آب خیابان و بیشترین قنات‌های مشهد از این محله وارد شهر می‌شده و باغ‌ها و باغچه‌های اعیان‌نشین‌ها را آبیاری می‌کرده است.
کوچه موسوم به «مسجد کردها» حدفاصل محلات قدیمی پاچنار، ته‌پل‌محله و نوغان است که در دوران افشار برای سکونت کرد‌های همراه نادر در این محدوده ایجاد شده است.
عبد‌العلی حاجیان‌نژاد تأسیساتی اهل نوغان می‌گوید: وقتی تصمیم گرفتم به‌تنهایی کار کنم، دستم خالی بود. دو پیچ‌گوشتی و چند آچار بیشتر نداشتم، با این وجود روی پای خودم ایستادم و مغازه‌ای در ابتدای خیابان طبرسی اجاره کردم،
سیدمحمد مشهدی‌حسینی از قدیمی‌های ته‌پل محله می‌گوید: محله ما از شلوغ‌ترین محله‌های شهر محسوب می‌شد. آن‌قدر که این شعر را سر زبان مردم انداخته بود که «شهر کجاست؟ ته خیابون، بالاخیابون، سراب و نوغون»
حاج احمدآقا شریفی، محضردار قدیمی نوغان با خنده تعریف می‌کرد: توی محل، تقی‌به‌توقی که می‌خورد و از خانه‌ای صدای زن و شوهری بلند می‌شد، فردایش من جوابگوی صدنفر بودم.
کوچه شهید تشکری (بیداربخت سابق) یکی از کوچه‌های قدیمی شهر است که زندگی در آن، آخرین نفس‌های خود را می‌کشد.
کوچه حافظیان، مسیر قاجاری قرارگرفته در دل مشهدالرضاست که گذر نامداران بی‌شماری بوده است.
احسان خوش‌الحان ۹ساله، ۶ جزء قرآن را از‌بر است. او می‌گوید: دانش‌آموزی که قرآن می‌خواند، باید در رفتار و کردار و گفتار خود خیلی دقت کند و آموزه‌های قرآن در رفتار و کردارش نمود داشته باشد.
سربینه حمام مهدی قلی بیک یا همان حمام شاه دارای ساروج‌بری و گچ‌کاری با تعداد ۲۸ لایه بوده که از این تعداد ۱۳ لایه دارای تزیینات نقاشی است و قدیمی‌ترین لایه نقاشی آن، به دوره صفوی و جدیدترین لایه، به اواخر دوره قاجار مربوط است.
شهید محمدقاسم موحدی محصل طوسی جانشین فرمانده‌تخریب لشکر ۵ نصر، به دو دلیل می‌توانست از خدمت سربازی معاف شود، اما او عاشق خدمت بود و هیچ دلیلی نمی‌توانست جلودارش باشد.
کوچه کوچه آیت‌الله بهجت ۳ اواخر قاجار شکل می‌گیرد و در دوره پهلوی اول، معبر اتصال خیابان شاه‌رضانو به ته‌پل‌محله می‌شود.
شروع زندگی مشترک زهراخانم دیده بان و کربلایی‌حسن در یک خانه کوچک اجاره‌ای حوالی چهارراه مقدم رقم خورد، اما یک اتفاق، پای این زن و شوهر را به مسجد صاحب‌الزمان (عج) باز کرد.
این مطلب درباره کوچه‌ای با پسوند آباد در بافت قدیمی شهر نوشته شده که نامش یادگار یک صنعت در مشهد است.
آن زمان در کوچه آیت‌الله بهجت ۲۷ شش خانه داشت و چون جوی آبی از مجاورت آن به‌سمت باغ و آرامگاه نادر می‌رفت، بلافاصله بعد از ساخت ایستگاه راه‌آهن پیشرفت کرد و پر از خانه شد.
بعد از کش‌و‌قوس‌های فراوان مرمت بنای کانون نشر حقایق سال ۱۳۹۹ آغاز شد و مرمتش پس از سه سال پایان یافت.
کوچه شهید کامیاب ۱۸ چندان قدیمی نیست، حتی شصت‌ساله‌ها هم شکل‌گیری آن را خوب به‌یاد دارند. این کوچه بولوار شهید کامیاب را به دریادل و نوغان وصل می‌کند. کوچه در قدیم به‌دلیل فعالیت دباغی‌ها در نزدیک آن، به دباغی معروف بود.
مرحوم سیدمحمود بامشکی، از خادمان کشیک چهارم که یکی از همین روضه‌خوان‌های قدیمی حرم‌مطهر بود و قناعتش به‌حدی بود که روزی یکی‌دو ساعت بیشتر نمی‌خواند و هدفش کارراه‌اندازی و حل مشکل بود.
بعد از سال‌ها و با مرمت کارشناسان آستان قدس رضوی، درِ بنای دوره تیموری به روی عموم مردم باز می‌شود.
عزم و اراده کبری‌غلامی، خودش و پسرش را قاری قرآن کرد. زندگی تنها فرزندش در قابی خلاصه شده بود که مادرش، کبری‌خانم، همیشه رؤیایش را در ذهنش می‌پروراند؛ قرآن، مسجد کرامت و حرم حضرت‌رضا (ع)!
مهدی طاهری که حوالی ورودی بست شیخ‌طوسی مشغول راهنمایی زائران است، با داشتن مدرک کارشناسی‌ارشد و سابقه تدریس در دانشگاه، فضای خدمت و نوع روابطش با مراجعه‌کنندگان به باجه راهنمای زائر را به‌گونه‌ای سروسامان داده است که حالش خوب است و این حال خوب را با زائر و مجاور به اشتراک می‌گذارد.