صفورا مالدار، حدود ۳۰ سال است که از روستا به شهر مهاجرت کرده، با اینحال آدابورسوم دیار خود را از یاد نبرده است و هنوز هم بخش مهمی از نیاز نان خانوادهاش را با دسترنج خود تهیه میکند.
جاهدشهر یکی از آبادترین محلات منطقه ۱۲ است که به «محله اولینها» شهرت دارد، زیرا نخستین کاربریهای تفریحی، آموزشی، فضای سبز و... منطقه در این محله ایجاد شده است. جاهدشهر بیابانی بود که جهادگران با همتشان آن را به شهر تبدیل کردند و به همیندلیل بیشتر ساکنانش، شاغل در جهادسازندگی و ایثارگران بودهاند و علت نامگذاریاش هم همین بوده است.
«خانواده تلافی در اقدامی جالب توجه، در کنار صندوق خانوادگی، خیریهای خانوادگی نیز دایر کردهاند که درآمد آن از قِبَل همین صندوق تأمین میشود.
بسیاری از اهالی قدیمی محله جاهدشهر را جهادگران اول انقلاب هستند. آنها با ساخت خاکریز، پل و پشتیبانی نیروهای رزمنده، حماسه بزرگی خلق کردند.
خانواده محمدزاده اولین ساکن محله جاهدشهر است. در واقع اولین خانه، اولین تولد، اولین فوت، اولین ازدواج و اولین سفر مکه در محله جاهدشهر مربوط به این خانواده است.
سیدمجید میرذوالفقاری، قدیمیترین معلم پرورشی محله جاهدشهر (دبستانفطرت) ۳۴ سال سابقه معلمی پرورشی را در پرونده کاریاش دارد.
روابط همسایگی در این مجتمعها پررنگ نیست و مستأجرها شناخت کافی از بقیه ندارند.
معلم و دانشآموز هر دو توانیاب هستند و حال هم را خوب درک میکنند. در یکسال گذشته، زهرا عابدینزاده معلم فداکار بسیاری از روزهایش را صرف کمک به فاطمه سلطانی کرده است.