پاکبان مشهدی با نقاشیهایش شهر را زیبا میکند
«روح ا... اکبری» پیشازاین در نیروی انتظامی کار میکرده و پس از پایان قرارداد پنجسالهاش به شهرداری مشهد آمده است. مدرک تحصیلی بالایی ندارد و برای همین در بخش پاکبانی شهر به کار گرفته شده است.
با اینحال او خلاقیتی ستودنی دارد و با بهره از تبحرش در نقاشی توانسته است حرکتی نو آغاز کند. حرکتی جذاب که از آن میتوان به نقاشی خلاقانه در محیطهای شهری نام برد. او بر دیوارها، گلدانهای بزرگ شهری و حتی دریچههای فاضلاب نقاشیهای متفاوتی کرده است که شادی را در چشم و ذهن هر بیننده نمایان میکند. نمونه کارهایش این روزها در خیابان هاشمینژاد دیدنی است. در ادامه گفتوگویی کوتاه با او داشتهایم.
- مختصری درباره خودتان بگویید.
متولد ۱۳۶۱ هستم و در بولوار دوم طبرسی یعنی در محدوده منطقه ۳ زندگی و کار میکنم. مدرک تحصیلیام سیکل است و وقتی وارد شهرداری شدم از کارگری و پاکبانی کوچهها شروع کردم. کار را عار نمیدانم و از سال ۸۴ به مدت ۵ سال رفتگری کردم و به همشهریانم خدمت کردم.
از سال ۸۹ بهواسطه موقعیتی که ایجاد شد، یک درجه ارتقا پیدا کردم و سرکارگر پیمانکار شهرداری شدم و کماکان در همین بخش خدمت میکنم.
سرکارگر بخش نظافت چه وظیفهای دارد؟
کار من نظارت بر حسن اجرای نظافت و موارد مشابه توسط پاکبانهایی است که مدیریت آنها به من سپرده شده است. من بهنوعی نماینده پیمانکار هستم و بر حسن اجرای کار نظارت میکنم.
- شما توانمندی خوبی در نقاشی دارید.
سپاسگزارم. تابهحال هرگز کلاس نقاشی نرفتهام و کسی هم به من نقاشی نیاموخته است بلکه عنایتی است که پروردگار عالم به من داده است. به هر چیزی که نگاه کنم میتوانم آن را در ذهنم مجسم کنم و بهراحتی تصویرش را ترسیم کنم. فرقی هم نمیکند که با مداد سیاه روی کاغذ باشد یا با چرتکه و قلممو بر درودیوار شهر.
- چطور شد که بهجای دفتری ۴۰ برگ، شهر را برای نقاشی انتخاب کردید؟
(لبخند میزند) تعبیر قشنگی داشتید. ماجرا برمیگردد به زمانی که وارد شهرداری شدم. در پایان فصل تابستان و آغاز پاییز با توجه به گشایش مدارس، برنامه رنگآمیزی توسط شهرداری انجام میشود. همینجا نقطه ورودم به شهر شد و دفترچه نقاشیای به بزرگی شهر پیدا کردم.
آنجا بود که به مسئول مربوطه نشان دادم که میتوانم خیلی بیشتر از کارگری ساده که تنها با چرتکه میتواند دیواری را رنگآمیزی کند، خدمت کنم.
رنگآمیزی فصل بازگشایی مدارس، نقطه ورودم به شهرداری شد و دفترچه نقاشیای به بزرگی شهر پیدا کردم
عملاً برای نقاشی مدارس چه کردید؟
در همین پروژه نقاشی مقارن با شروع سال تحصیلی انواع نقاشیهای مناسب با روحیه و حال و هوای کودکان و نوجوانان محصل را روی زمین و درودیوار مدارس اجرا کردم. شخصیتهای کارتونی را که مورد توجه کودکان و نوجوانان است انتخاب میکنم و آنها را بر دیر و دیوار مدارس نقاشی میکنم.
دوست داشتم وقتی دانشآموزان و مربیانشان به مدرسه در شروع سال تحصیلی وارد میشوند حس کنند فضایی تازه و آماده برای فعالیت پرشور و نشاط دارند و با روحیهای خوب سال تحصیلی را آغاز کنند. مدیران و اولیای مدارس معمولاً وقتی کارم را میبینند از من تشکر میکنند.
وقتی در چهرهشان حس رضایت را میبینم برایم یک دنیا ارزش دارد. امیدوارم دانشآموزانی که اثرم را میبینند علاوه بر انتقال روحیه مثبت به آنها باعث خلاقیتشان شود و به این نتیجه برسند که میتوان حتی اگر زمینه مساعدی بهظاهر برایشان فراهم نیست با استفاده از داشتههایشان نتایجی مثبت و جدید بگیرند.
- علاوه بر نقاشی برای مدارس چه کردهاید؟
بازهم ممنونم از شهرداری که موقعیت نقاشی کردن شهر را برایم فراهم کرد. سر دریچه چاههای فاضلاب شهری معمولاً نه رنگ خاصی دارد و نه طرح زیبایی. همین شد که به ذهنم آمد که از همین زمینه بهظاهر نامناسب که کسی به آن توجه خاصی ندارد استفاده کنم و بر روی آن و اطرافش طرحی نقاشی کنم که شهرم زیباتر شود.
-از ایدههای مشابهی که در دیگر شهرها یا کشورهای جهان انجام شده هم خبر دارید؟
شنیدهام، اما راستش را بخواهید تابهحال بابت این ماجرا در اینترنت جستوجو نکردهام و هرچه بوده چه کم یا زیاد محصول فکر و ذهن خودم بوده است.
-در زمان نقاشی در خیابان، مردم چه واکنشهایی دارند؟
عدهای تشویق میکنند. خاطرهای که همین چند روز قبل به وجود آمد این بود که رهگذری آمد و بااینکه میدید مشغول نقاشی تمساحی کارتونی و تخممرغهایی که نیمرو شده هستم با خنده پرسید چه میکنی؟ حس کردم دوست دارد دقایقی باهم شوخی داشته باشیم گفتم دارم پروانه میکشم! هر دو خندیدیم و لحظاتی شاد برای هردویمان ساخته شد. به گمانم نقاط اوج زندگی در همین لحظات گذرا اتفاق میافتد.
- حرف آخر؟
تشکر ویژه از شهردار منطقه و مهندس حکیمپور، رئیس ناحیه یک شهرداری منطقه ۳، دارم. در این ۱۰ سال اخیر تنها مسئولی که سعی کرده کارم را در معرض دید عموم و رسانهها قرار بدهد، ایشان است.