حمله عبدالمؤمنخان ازبک نام عیدگاه را به محله آورد 
همسایه‌های کوچه ابوحامد۶ گره‌گشای مردم محله‌شان هستند 
همسایه‌های کوچه ابوحامد۶ گره‌گشای مردم محله‌شان هستند
در کوچه ابوحامد۶ محله مقدم، سه همسایه هستند که عمر همسایگی‌شان به بیست‌سال می‌رسد. آنها دیواربه‌دیوار هم زندگی می‌کنند و از همسایگی فراتر رفته‌اند و یکدیگر را خواهر خطاب می‌کنند.
در کوچه ابوحامد۶ محله مقدم مشهد، سه همسایه هستند که عمر همسایگی‌شان به بیست‌سال می‌رسد. آنها دیواربه‌دیوار هم زندگی می‌کنند و از همسایگی فراتر رفته‌اند و یکدیگر را خواهر خطاب می‌کنند. یکی کسب‌وکار خانگی دارد، دیگری برای تهیه جهیزیه نیازمندان آستین بالا می‌زند و سومی دورهمی‌های قرآنی برگزار می‌کند. هر وقت یکی از آنها کاری داشته باشد، دو نفر دیگر کنارش هستند؛ رفاقتی قدیمی که با چند‌بار احوالپرسی در طول روز و داشتن هوای یکدیگر، هنوز گرم و زنده مانده است.
لبخند همیشگی، دستان گشاده
اهالی محله، صدیقه اکبری را به ما معرفی می‌کنند و می‌گویند او علاوه‌بر کسب‌وکار خانگی‌اش، فردی بلندهمت و به قول اهالی، گره‌گشای مردم کوچه و محله‌شان است. صدیقه خانم ۳۲سال پیش، پس‌از ازدواجش به این کوچه آمده و ماندگار شده است. او در برگزاری مراسم همسایه‌ها کمک می‌کند و از سبزی آش گرفته تا کلوچه و... برای سفره‌های نذری همسایه‌ها تهیه می‌کند.
صدیقه اکبری در برگزاری مراسم همسایه‌ها کمک می‌کند و از سبزی آش گرفته تا کلوچه و... برای سفره‌های نذری همسایه‌ها تهیه می‌کند
او خونگرم است و لبخند از صورتش محو نمی‌شود. به واسطه کارش با بیشتر اهالی محله و کسبه در ارتباط است. همین ارتباط باعث شده است اگر کسی گرهی در کارش داشته باشد، او از‌طریق درآمدی که دارد، به فرد نیازمند کمک کند.
صدیقه‌خانم می‌گوید: سال‌هاست در این خانه زندگی می‌کنم. صاحب‌خانه شرایطم و کاری را که در خانه انجام می‌دهم، درک می‌کند و با من راه می‌آید؛ به همین دلیل به فکر تغییر محل زندگی‌ام نیستم. او درباره همسایه‌هایش می‌گوید: هر زمان کاری داشته باشم، با یک تلفن همه‌شان به کمک می‌آیند و در کارهایم یار و یاورم هستند.
کمک بی‌چشمداشت
صدیقه‌خانم، الهه شکراللهی را به ما معرفی می‌کند؛ همسایه‌ای که به گفته او، برایش از خواهر نزدیک‌تر است. او درباره این همسایه‌اش که بیش‌از بیست‌سال است می‌شناسد، این‌طور می‌گوید: همیشه از حال هم باخبریم؛ اگر او تماس نگیرد، خودم زنگ می‌زنم و می‌پرسم کجاست.
هر‌دو به هم نگاه می‌کنند و می‌گویند شاید خواهرانشان ندانند کجا هستند و چه زمانی به سفر می‌روند، اما این دو همسایه از حال هم باخبرند. الهه‌خانم عضو فعال بسیج مسجد حقیقی است. از حدود شانزده‌سال پیش که به عضویت بسیج درآمد، درزمینه تهیه جهیزیه نوعروسان نیازمند فعالیت کرده است.
او می‌گوید: ما همسایه‌ها در همه اعیاد و عزاداری‌ها دور هم جمع می‌شویم و به نیت خیرات امواتمان، خوراکی تهیه می‌کنیم. زحمت پخت‌وپز را صدیقه‌خانم می‌کشد. همین دورهمی‌ها جمعمان را صمیمی‌تر کرده است.
به گفته او برای تهیه جهیزیه نوعروسان نیازمند، همسایه‌ها نیز همکاری می‌کنند و می‌گوید: برای خرید‌ها همسایه‌ها کمکم می‌کنند. گاهی هم خودشان بانی خیر می‌شوند.
صمیمیت مثال‌زدنی همسایه‌ها
الهه‌خانم از زمانی‌که در این محله ساکن شده، با بتول کویری که در همسایگی هم زندگی می‌کنند، آشنا شده است. اولین جرقه آشنایی‌شان در روضه‌ها و سفره ختم صلواتی زده شده که در خانه بتول‌خانم برپا می‌شده است.
الهه‌خانم می‌گوید: اگر بخواهم به یک ویژگی اخلاقی همسایه‌ام اشاره کنم، باید از خونگرمی و مهمان‌نوازی‌اش بگویم.
بتول‌خانم بیش‌از ۲۴سال است که در این محله و کوچه ابوحامد۶ زندگی می‌کند. روضه‌های دهه آخر صفر و سفره ختم صلواتش در روز‌های چهارشنبه، نزدیک به بیست‌سال است که بدون وقفه برگزار می‌شود. از آن بانوان خوش‌انرژی است که در بسیاری از کار‌های خیر محله حضور دارد و از هیچ کمکی دریغ نمی‌کند.
بتول‌خانم درباره همسایه‌هایش می‌گوید: اینجا همسایه‌ها حرفی از هم به دل نمی‌گیرند و هرروز به بهانه‌ای دور هم جمع می‌شوند. همین صمیمیت باعث شده است اگر ناراحتی یا گرفتاری در زندگی‌هایمان داشته باشیم، به کمک هم آن را برطرف کنیم. علاوه‌بر‌این، صمیمیت ما خانم‌ها به فرزندان و همسرانمان هم منتقل شده است و آنها نیز رابطه صمیمانه‌ای با یکدیگر دارند.
همسایه‌ها در کوچه ابوحامد۶ سعی کرده‌اند گوش شنوای یکدیگر باشند و در سختی‌ها یکدیگر را تنها نگذارند.
*این گزارش سه شنبه، ۱۲ آبان ۱۴۰۵ در شماره ۶۸۱ شهرآرامحله منطقه ۷ و ۸ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
