در محله تازهساز دانش آموز بنایی ۵۰۰ متر مربعی به سبک و سیاق سنتی که نمایانگر تاریخ دوره صفویه و قاجار است، ساخته شده. در این خانه انگار که در زمان سفر کردهای! به قرنها پیش.
حاج محمد تیموری تنها بازمانده قدیمی روستای پاچنار است که همین جا متولد شده و سجلش گواه ۹۲ سالگی اوست.
استاد محمد شاهرودی، هنرپیشه نقشهای اسطورهای در نمایشهای تائیرگذار دوره خودش بود. او تنها بازمانده نسل اول تئاتر مشهد بود و بعد از ۹۲ سال زندگی هنرمندانه در اواخر اولین ماه زمستان سال ۹۶ خاک صحنه را ترک کرد.
«ابراهیم امیری»، سنگتراش آرامگاه فردوسی در پروژه بازسازی این بنای تاریخی بوده است. ساخت تمام مثلثیهای تالار زیرین آرامگاه فردوسی(معروف به کلهقندیها) کار دست حاج ابراهیم است.
خیابان شیشهچی در محله شهیدمطهری تا پیشاز انقلاب، بیشت متری مهر نام داشت و کوچه باریک بنبستی بود که دورتادورش را باغهای انگور پر کرده بودند.
در طول زمان، نامهایی، چون کوچه میرزاابراهیم، شهیدیگانه، مدرسه جعفریه، خطیب و سرانجام ابوالقاسم مصدقاکرم را به خود گرفته است، اما بیشتر به نام میرعلمخان شناخته میشود.
خیابان ثامن ۲ در محله انقلاب، کوچهای خوشآبوهواست. اهالی این کوچه بهخاطر همجواری با پارک جنگلی طرق، در فصل بهار و تابستان، از آب و هوای بسیار خوب آنجا بهره میبرند.
یکی از گذرهای پرتردد محله شهیدرستمی، خیابان مصلای۳۱ (شهیدمحسن خسروی) است که انتهای آن به خیابان محمدآباد۱۶ میرسد.
داستان زندگی کارگران کارگاه زنجیربافی خیابان پورسینا شبیه همین حلقههای کوچک زنجیر به هم وصل شده و گره خورده است.
سال ۱۳۵۰، شهردار و استاندار وقت مشهد، میلانی را به نام خاندان ادب دوست و مردمدار مجد نامگذاری میکنند، یعنی همین بولوار مجد امروزی.
حسن رأفتی میگوید: اینکه جیوه و چند مایع دیگر با چه میزانی و درصدی باید با هم ترکیب شوند، تا شیشه به آینه تبدیل شود، جزو اسرار آینهسازها بود. همیشه این کار را در پستوی مغازه انجام میدادند.
وقتی شوروی اسرای لهستانی را آزاد میکند، برخی از آنها بهسوی ایران فرستاده میشوند تا سرنوشت بخشی از تبعیدیها با کشورمان گره بخورد.
بخشی از زمینهای طبرسیشمالی ۹ متعلق به سرهنگ انصاری بود و بخشی از آنهم به محمد بالندری. این معبر نیز محل زمینهای کشاورزی بود که در آن چغندر کاشته میشد.
خیابان ابوذر، یعنی از ابتدای سیلو تا مسلم شمالی که به نام ابوذر غربی شناخته میشود، قدمتی در حدود ۴۰ سال دارد.
آنچه مسجد مالکاشتر را خاص میکند پرورش نیروهای هنرمند و انقلابی است. در این مسجد داوود کیانیان نمایشنامه نویسی و علیرضا باوندیان قصهنویسی آموزش میداده است.
آنچه در طول صد سال موجب شده نقل مسجد موسیبن جعفر (ع) در میان مردم مشهد دهان به دهان بچرخد، سفرههای نذری ریشهدار آن در چهارشنبهها است.
نوغان یکی از شهرهای قرارگرفته در دشت توس و مرکز آمدوشد بزرگان و صاحبان علم بوده است. رجال و شخصیتهای زیادی نزدیک به ۱۰ قرن از محله نوغان برآمدند.
به گفته ساکنان قدیمی، این کوچه اوایل دهه۶۰ خاکی بود و آبادانی نداشت. بهمرور فعالیت مراکز آموزشی و اداری در این کوچه، آن را به یکی از معابر شلوغ و پرتردد شهر تبدیل کرد.
چله امسال را میهمان پیر محله فردوسی شدیم. حاجعبدالله ابهری، کهنسالترین فردی است که در اسلامیه متولد شده و عمر صد سالهاش را همینجا سپری کرده است.
خیابان دانشآموز۵، سه مدرسه دخترانه دارد و باتوجهبه تنوع رشتهها و دورههای آموزشی، این معبر با بازگشایی مدارس در ابتدای مهر، روزهای شلوغتری را سپری خواهد کرد.