سال۱۳۷۳ زمین‌های کشاورزی کوچه شهید فرزین ۷ مسطح و تبدیل به زمین خالی و خاکی و پاتوق نوجوان‌های پا‌به‌توپ محله شد.
سیزده‌سالم بیشتر نبود که مرحوم علی‌اصغر عابدزاده تصمیم گرفت مسجد رضویه را بسازد. من هم شاگرد حاج‌مرتضی بنّا شدم و کنار او خشت اول مسجد را گذاشتم.
کل بازماندگان مشاغل قدیمی مشهد مانند نمدبافی، گلیم‌فروشی، نخ‌تابی، دلوسازی، زنجیربافی، علافی و عصاری در خیابان سرخس جمع هستند.
خیابان خواجه‌ربیع۲۹ به‌دلیل آرامگاهی که محل زیارت زائران و مجاوران است، همیشه شلوغ و پر‌تردد است و بسیاری از افراد که برای زیارت اهل قبور به آرامستان می‌آیند.
کوچه توحید ۴ یا شهید مسعود شریف‌روحانی، به دلیل وجود حمام پاچنار یکی از کوچه‌های معروف بالا‌خیابان بوده است.
سال ۱۳۶۹ به اتفاق حاج‌آقا مسگران کاروان‌سرا را که محل انبار و خرید‌و‌فروش خشکبار و حبوبات و... بوده است، خریداری می‌کنند و سال ۷۹ و در روز میلاد علی‌بن‌موسی‌الرضا (ع) در دو فاز با نام بازار بهشت به بهره‌برداری رسید.
قدیمی‌ها خیلی خوب، آن‌چنان که جزئیات دَرودیوار مسجد را یادشان مانده، از روز‌های جوانی خود و آنچه در این مسجد گذشته است، برایم نقل کردند.
کوچه شهید اندرزگو ۱۷ که این روز‌ها «میان‌بُر» خودرو‌ها در شلوغی‌های اطراف حرم‌مطهر شده است، حدود نود سال قبل با دسترسی به چندین حمام و تکیه، بروبیای فراوانی داشت.
اقدسیه۲۱، جزو معدود معابر خیابان اقدسیه است که به‌صورت کامل شکل گرفته و فضا‌های خدماتی مختلف را در خود جای داده است.
کوچه چهل پایه روزگاری به‌عنوان میانبر چهارباغ به بازار سرشور، رونق داشت، اما این روز‌ها بدون سکنه دائمی است.
کوچه شهید شیرودی ۱۲ بین قدیمی‌ها به کوچه‌باغ یک‌قرانی معروف بوده است و روزی‌روزگاری زن‌ها برای شستن لباس در نهر کنار باغ، یک‌قِران به صاحب باغ پرداخت می‌کردند.
از سرسبزی و طراوت گذشته در کوچه شهید حسینی‌محراب ۷۵ که اهالی حرف آن را می‌زنند، چیزی باقی نمانده است به‌جز تک درخت‌هایی که سایه‌ای ندارند.
برای نخستین‌بار اعضای شورای ملی ثبت آثار تاریخی کشور، چهارشنبه گذشته به مشهد آمدند تا پرونده ثبت ۷۰ اثر تاریخی را بررسی کنند.
زمین‌های خیابان ولی عصر۲۵ در کوی امیرالمؤمنین (ع) به اراضی بحرآباد شهرت داشت و متعلق‌به ملاکی به نام حاج میرزا حبیب خراسانی بود.
هر چهار خانواده یک وجه مشترک داشتند؛ و آن داشتن یک پسر به نام عباس بود. طبق توافق این چهار خانواده نام محله‌ای که آن‌ها برای زندگی انتخاب کرده بودند عباس‌آباد شد.
تا قبل از نام‌گذاری معابر به نام شهید‌دایی، کوچه‌های فرعی شهید دایی ۱ با نام «بیست‌متری حجت» شناخته می‌شد.
موسی عمرانی می‌گوید: در قدیم که مشهدالرضا (ع) در چند محله و خیابان خلاصه می‌شد، زائران و مجاوران از مسیر بازار سرشور برای زیارت به حرم مطهر مشرف می‌شدند.
کوچه شهید اسماعیل‌پور ۶ در یک دهه اخیر به اسم شهید حسن حامد مزین شده و با اینکه از کوچه‌های فرعی است، در دل خود چهارگذر دیگر دارد. این کوچه‌ها متراکم از منزل مسکونی است.
در گذشته هر محله یا طایفه‌ای، هیئت عزاداری خاص خود را داشت. مقصد همه هیئت‌های عزاداری، حرم امام‌رضا (ع) بود.
برخلاف حالا که خودرو‌ها برای تعویض پلاک در محله کارخانه قند صف می‌کشند، در قدیم کامیون‌ها و گاری‌های حمل چغندر قند در طول این خیابان به خط بودند.