مهدی خداشناس میگوید: بعد از بیست سال، خود مردم را به میدان آوردیم و اصلاح و بازنگری طرح تفصیلی را انجام دادیم و دیگر بین مردم این تفکر نیست که شهرداری میخواهد آنها را از محله شان بیرون بیندازد.
این گزارش درباره یکی از کهنسالترین مزارع اطراف مشهد که فقط نامی از آن باقی مانده است. قدیمیترین اسناد موجود درباره مزرعه زرگران مربوط به دوره صفوی و عهد شاهعباسیکم است.
محبوبه بلوچپور از سال۸۰ از تربتحیدریه به مشهد کوچ کرد. طولی نکشید که حس غربتی که داشت، به حس تعلق تبدیل شد. مشتری خدیجهخانم، لوازمتحریرفروش محله شد و با خانم حسینی، بقال محله دوست شد. طی این مدت، بلوچپور روند آبادانی محله را از نزدیک نظارهگر بوده است.
«خانه آشتیکنان» یکی از خانههای تاریخی بازارچه سراب است که از قلعوقمع روزگار، جان سالم به در برده و این روزها با همت خانواده نخعی، پدر و پسری خوشفکر تبدیل به خانه موزه در محله جنت شده است.
کوچه چهنو۴ که این روزها تابلوی «مهراندیش» بر دیوار آن نصب است، مسیر فرعیای بوده که اکنون به زائرپذیرهای کوچک و بزرگ اختصاص دارد، روزگاری محل سکونت دراویش بوده است.
بیشتر ساکنان اولیه محله کوثر، اساتید و دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد بودند که نزدیکی راه و دسترسی راحت به دانشگاه آنها را به این محدوده شهری کشاند و به رشد آن دامن زدند.
زمینهای خیابان لعل یا همان چراغچی ۳۸ در محله هدایت، در گذشته بخشی از ملک فتحآباد بود و توسط کشاورزان موردکشتوزرع قرار میگرفت.
قدیمیهای محله چهاربرج میگویند مسجد حضرت ابوالفضلالعباس(ع) در کنار یک نهر آب و یک درخت ساخته شد.
یکی از بوستانهای بزرگ و پرطرفدار محله دانشجو، هرروز پذیرای ورزشکاران بسیاری است. درمیان گروههای ورزشی این بوستان، یک گروه است که قدمت پاگرفتنش به قریب سیسال قبل بازمیگردد.
قدیمیترین سند موجود و در دسترس برای مطالعه تاریخ قرقی، فعلا کتابچه تبادکان است. اما میتوان شواهد تاریخی نسبتا درخور اتکایی درباره روزگار پیش از عهد ناصری هم یافت.
اینجا بازاری در قلب محله سراب مشهد است و نامش یادگاری از آب قنات سناباد. آنجا که آب این قنات در محدوده خیابان سعدی فعلی نمایان میشد و با گذر از بازارچه سراب و آب انبارهایش، به سوی حرم میرفت.
کوچه شهیدضرغامی ۴ در محله کوی کارگران قرار دارد؛ کوچهای که از یک سو به خیابان شهیدسلطانی۳ ختم میشود و از سوی دیگر به چمن۳ متصل است. این کوچه، بخشی از بافت قدیمی روستای گلخطمی است.
غلامحسین سلامی تعریف میکند: آقای شهرتی همسایهمان و خانهاش نزدیک مدرسه بهادرزاده بود. او همراه همسرش ساندویچ خانگی و آلاسکا درست میکردند و به بچهها میفروختند.
وفا ثابتی میگوید: وضعیت بحرانی سازههای بنا و استحکام آنها بیش از همه در این سرا ایجاد نگرانی کرده است، به همین دلیل در وهله اول مقاومسازی و استحکامبخشی مدنظر است.
محله نوفللوشاتو تا قبل از سال ۱۳۵۵ گندمزاری با چند جوی آب بود که از قناتهای رضاشهر سرازیر میشد و به باغ ملکآباد میرسید. اولین ساکنان خیابان نوفل لوشاتو، کارمندان آستان قدس رضوی بودند.
در شهرک مهرگان، سراغ دوشنبهبازار را از هرکس که بگیرید، به خیابان عترت۴ راهنماییتان میکند. یکی از مشتریان دائم این بازار میگوید: از زمانیکه دوشنبهبازار راه افتاده است، بهراحتی خریدهایمان را انجام میدهیم.
خیابان حر عاملی یک، بخشی از خیابان طویل موحدین و جزو محله حسینباشی است. اغلب خانههای این معبر قدیمی، هنوز ویلایی است. این خیابان در گذشته به راسته سماورسازی معروف بود.
وحید عباسیان تعریف میکند: خیابان صاحبالزمان (عج) فعلی آن زمان بهسمت خیابان دانشگاه بنبست بود و این کوچه سیصدمتری که قبل از دهه شصت «مشاق» نام داشت، محل بازی ما بچهها و نوجوانان محله بود.
حسن صفری ساکن نقطهای شد که حالا بخشی از معبر جلالآلاحمد ۴۸ است، میگوید: سالی که من در اینجا زمینی خریدم، بهجز خانه سر نبش و ملک کناری آن، خانه دیگری نبود.
علی زندشانقی اولینبار بهعنوان تکنسین تأسیسات به این محله آمد و تحتتأثیر آبوهوای خوب و جنگل زیبایی که نزدیک محله بود، قرار گرفت به همین خاطر بعداز ازدواجش در سال ۵۴ ساکن این کوچه شد.