هفت سال از زمانی که مجتبی، گلشهر را به نیت مبارزه با نیرو‌های تکفیری داعش در سوریه ترک کرد، می‌گذرد. او در دومین اعزام در منطقه خان طومان به شهادت رسید، اما پیکرش بازنگشت.
هنرمندان و فعالان فرهنگی جامعه مهاجر گلشهر برای زلزله‌زدگان افغانستان پویش‌هایی راه‌اندازی کردند.
منطقه ۱۲ تنها یک مدرسه سوادآموزی دارد که آن هم در محله کلاته برفی است. این مرکز در شاهنامه ۲۴ است و درحال حاضر بیشتر از ۷۰ دانش آموز دارد که از ۱۰ تا ۴۹ سال سن دارند.
جنگ داخلی افغانستان محمدکاظم کاظمی را روانه ایران کرد، او در دانشگاه مهندسی عمران می‌خواند اما عشق به ادبیات و شعر کاظمی را وارد این حوزه می‌کند تا اکنون به عنوان شاعری نامدار شناخته شود.
این گزارش ماجرای خواندنی تیمی است که شهریور ۸۲ سال پیش با نام تیم ملی در مسابقات فوتبال افغانستان حضور یافت، اما پس از بازگشت، ایران را اشغال شده دید.
مسجد زینبیه واقع‌در خیابان پنجتن ۶۲ متعلق به مهاجران افغانستانی است و در زمینۀ حفظ قرآن کار‌های بسزایی انجام داده است و به‌جرئت می‌توان آن را یکی از مساجد برتر مشهد نام برد.
کوچ جمعیت به حاشیه شهر، فضای آموزشی را کوچک و برخی دانش‌آموزان را مجبور به ترک تحصیل کرده است.
مجموعه عکس‌های جواد خلیلی از چندین دهه زندگی مهاجران افغانستانی در ایران حکایت دارد؛ از عزا و عروسی تا کار و کاسبی.
سکینه بابکی مدیر مدرسه شائولین ووشو گلشهر جزو اولین دخترانی بوده که در گلشهر ورزش می‌کرد.
به دو نام می‌شناسندش؛ یکی محمدحکیم موحد بلخی و دیگری مهدی‌حسین موحد بلخی، که دومی یک جور‌هایی نام هنری اوست واطرافیانش بیشتر او را به این اسم صدا می‌زنند.
سیدجمال سجادی، عکاس و فعال فرهنگی محله گلشهر به‌عنوان نماینده گروه عکاسان گلشهر راهی مؤسسه گوته آلمان شد.
علی حسینی راننده‌ای است که در مسیر مشهد هرات مسافر می‌برد تعریف می‌کند: همین که آمدم به‌سمت پایین حرکت کنم، دیدم یک آدم ریش‌بلند با کلاش در بغل شیشه ماشین ایستاده است و دستور داد که پیاده شو، پیاده شو.
عَلم‌کشی یا عَلم‌برداری، مهم‌ترین آیین عزاداران حسینی افغانستانی‌ها در شب هفتم محرم است و از قدیم، در پایان این مراسم به میهمانان، حلوای نذری داده می‌شده است.
سمیه غلامی اولین دختری است که برای کشور افغانستان در ورزش بانوان مدال طلا گرفته است.
بزرگراه شهید‌بابا‌نظر قبلا زمین کشاورزی و محل کشت جو، گندم و محصولات زراعی دیگر بوده و رفته‌رفته به شهر پیوسته است؛ البته هنوز در برخی نقاط آن، کشاورزی انجام می‌شود.
چندسالی است که در گلشهر به‌ویژه کوچۀ سینما (خیابان شفیعی ۳۳) رستوران‌هایی که غذای افغانستانی سرو می‌کنند، زیاد شده است.
امیراسدالله خان پس از رسیدن به درجۀ امیری است که به پاس خدماتش لقب «شوکت‌الدوله» را شخصاً از ناصرالدین شاه قاجار دریافت می‌کند.
مسجد ابوالفضلی در فلکۀ دوم، مسجد محمدرسول‌الله آخر شلوغ بازار، مسجد جوادالائمه و مسجد مدافعان حرم، مراکز اصلی اجتماع مهاجران افغانستانی در ماه‌های مبارک رمضان و محرم است.
رضا محمدی نقاش چهل ساله تابلوی بچه‌هایی که هزینۀ کلاس را ندارند، انتهای دوره از آن‌ها می‌خرد.
در کارنامۀ کاری احمد مهران‌فر عناوین مختلف شغلی را می‌توان پیدا کرد؛ اما پای خاطراتش که می‌نشینیم رزمنده‌بودن برایش افتخاریست فرای همۀ سمت‌ها.