کوچه های مشهد - صفحه 29

اگر مشهدی باشی صحبت دست‌دوم که به میان می‌آید به یاد ۲ کوچه معروف می‌افتی یکی کوچه نور در محدوده میدان توحید یا همان دروازه قوچان خودمان و دیگری کوچه سمسار‌ها که همان خیابان امام خمینی ۳۰ است.
عیدگاه ۶ با تابلوی سروش در گذشته محل استقرار و زندگی یهودیان بود که مردم به آن‌ها جهود (جدید) می‌گفتند و آن‌طور که سیدحسن طباطبایی هشتادویک‌ساله می‌گوید به‌نام جهود‌ها معروف بود.
کوچه شهید فکوری ۴۵ در محله چهارچشمه را به نام «بهاران» می‌شناسند. خیابان بهاران ۳ یکی از معابر پررفت‌وآمد محله محسوب می‌شود که انواع کاربری‌های رفاهی‌تفریحی، آموزشی، ورزشی و مذهبی را در خود جای داده است.
راسته عیدگاه هم که ابتدای آن بازار پررونقی واقع شده، در گذشته از یک طرف به‌وسیله کوچه حوض نو به محله سرشور و بازار بزرگ و از طرف دیگر به دروازه عیدگاه منتهی می‌شده است.
«شاه‌طهماسب صفوی، ملکی به نام مزرعه حسینی در میان‌ولایت و رقبه‌ای در جمع‌آباد تبادکان، خریداری [کرد]و عواید آن را صرف فتیله عنبر (فتیله‌ای که از عنبر سازند و بوی خوش می‌دهد) حرم مطهر و حفاظ مزار خود نمود».
کوچه بزرگمهر‌۱۰ در محله کوی پلیس واقع شده است؛ محله‌ای که به گفته قدیمی‌هایش زمین‌های آن، نزدیک به چهل‌سال قبل به کارمندان نیروی انتظامی واگذار شده است.
کوچه بهجت ۱/ ۹ عمر زیادی ندارد، اما بر روی باغی پدید آمده که ۵ قرن قدمت داشته است.
کوچه نسترن ۲۰ بیش‌از چهل‌سال قدمت دارد. انگار مسجد، مردم را به این کوچه کشاند و آن‌قدر ساخت آن در این آبادانی نقش داشت که کتابخانه و پارک خطی هم به نام مسجد احداث شد.
ساکنان اصلی و قدیمی خیابان بوستان ۱۸ نیز مثل دیگر ساکنان محله، اکثرا بازنشستگان جهاد سازندگی هستند که از سال‌۱۳۷۳ به اینجا آمده و خانه ساخته‌اند.
کوچه‌ کوچه آیت‌الله بهجت ۳ اواخر قاجار شکل می‌گیرد و در دوره پهلوی اول، معبر اتصال خیابان شاه‌رضانو به ته‌پل‌محله می‌شود.
این مطلب درباره کوچه‌ای با پسوند آباد در بافت قدیمی شهر نوشته شده که نامش یادگار یک صنعت در مشهد است.
طبرسی جنوبی‌۴۰ که به بولوار شیخ‌صدوق معروف است، اکنون بین مردم مشهد به بازار بورس سرویس چوب، مبلمان و سیسمونی نوزاد شهرت دارد.
چهل سال پیش آستان‌قدس‌رضوی نیز بخشی از زمین‌هایی را که در این معبر داشت، به کارکنانش واگذار کرد و آبادانی به‌سرعت به خیابان شهید فرامرز عباسی ۳ رسید.
اهالی محله نقویه، کوچه شهید شریعتیان‌فرد۲ را به فعالیت‌های فرهنگی‌اش می‌شناسند. ساکنان فرهنگ‌دوست این کوچه برنامه‌های فرهنگی، مذهبی، آموزشی را در مناسبت‌های مختلف در پارک و مسجد اجرا می‌کنند.
آن زمان در کوچه آیت‌الله بهجت ۲۷ شش خانه داشت و چون جوی آبی از مجاورت آن به‌سمت باغ و آرامگاه نادر می‌رفت، بلافاصله بعد از ساخت ایستگاه راه‌آهن پیشرفت کرد و پر از خانه شد.
حاج‌آقا مرتضی روحانی‌ای بود که یک محله پشت‌سرش بود. راهی نماز که می‌شد، افراد پشت‌سر او راه می‌افتادند تا خود مسجد. موقع بیرون‌آمدن هم همه با احترام می‌ایستادند تا ابتدا حاج‌مرتضی بیرون برود.
کوچه طویل شریعتی‌۵۲ از یک بوستان با زمین ورزشی فنس‌کشی‌شده شروع می‌شود. در این معبر، سه کاربری مذهبی و فرهنگی، فضای سبز و تفریحی و ورزشی فعال است که هم‌جوار با واحد‌های مسکونی هستند.
در سال‌۸۵ با افزایش سکونت در این کوچه‌ها و همچنین ساکن‌شدن برادر شهید‌خاکستری در این محله، معبر به نام این شهید بزرگوار نام‌گذاری شد.
بنای قاسمیه که در انتهای کوچه شهید‌آوینی‌۳۱ قرار دارد، آن را از معابر دور‌و‌برش متمایز کرده است. این مؤسسه، میزبان کودکان و نوجوانانی است که طبق موازین اسلامی، راه و رسم زندگی را به‌رایگان می‌آموزند.
خشکبار فروش‌های خیابان شلوغ مصلی ۱۵ گذشته آن را روایت می‌کنند: اینجا روزگاری به جاده قدیم مشهد معروف بوده است؛ عده‌ای هم به‌دلیل وجود مزارع و باغ‌های انگور به آن «کوچه‌باغ» می‌گفتند.