به گفته قدیمیها، وقتی کسی میخواست آدرس خیابان تورج را بدهد، میگفت: کوچه «کمپوت شاداب»، چون کارخانه کمپوت نبش خیابان قرنی قرار گرفته بود.
بولوار ایمان که تا چند سال قبل جزو منطقه ۸ بود، بهنام محله ایمان شناخته میشد، اما از سال ۱۳۹۶ به منطقه ۷ واگذار و جزو محله قائم (عج) شد و بهدلیل بنبست انتهای آن مانند دیگر محلات شلوغ و پرترافیک نیست.
خیابان فرعی شهید شوشتری ۱۰ را مشهدیها با نام کوچه «حاجابرام»، خیر و واقف حمام موجود در این مسیر میشناسند.
قدمت خیابان شهید درودی ۱۹ روی هم به بیست سال هم نمیرسد. پیش از آن، این خیابان بهدلیل وجود باغات میوه بین مردم به نگارستان (کنایه از باغ) شهرت داشت.
کوی امیرالمؤمنین (ع) در دهههای ۴۰ و ۵۰ بافتی روستایی داشت و از هرگونه امکانات رفاهی و خدماتی محروم بود، در سالهای پایانی دهه ۵۰ تغییراتی بنیادی را تجربه کرد.
دانشجو ۲، کوچهای فرعی است که فضاهای آموزشی در آن پرشمار است؛ از مهد تا دبستان و متوسطه غیردولتی در این مسیر فعالیت دارند. این کوچه که در محله دانشجو واقع شده است.
شهید شوشتری ۷ امروز فقط در یک کوچه خلاصه میشود. این کوچه که در طرح نوسازی خیلی کوچک و جمع وجور شده بود، قبل از کشیدن این بولوار چندین فرعی به نامهای سیاه آب، پی آب، منبع آب و خارکنها داشت.
روستای قدیمی بحرآباد با فوت مجتهد بزرگ مشهد میزبان یکی از حوادث ناگوار عهد مشروطه در مشهد شد؛ روستایی که قدمتش، بیش از این حرفهاست؛ روستایی قدیمی که امروز در منطقه ۱۰ قرار دارد.
کوچه ساربانها که حالا روی تابلوهایش، «نوابصفوی ۱۲» و «شهید صفار شاهرودی» نوشته شده است، روزگاری نخستین پاتوق و استراحتگاه کاروانهای تجاری و زیارتی در مشهد بود.
کوچه صادقیه۲۶، معبری فرعی در محله نقویه است که مرکز شکلگیری این محله بوده است. اولین ساختمانهای این محله اواسط دهه۸۰ درقالب مجتمعهای مسکونی احداث شد و بهایندلیل قدیمیترین معبر محله است.
وحدت ۱۹ صدسال پیش به نام کوچه اول بهره معروف بود. بعدها بهدلیل اتصالش به کوچه باغ دولاب، این نام را گرفت و با احداث مدرسه انوشیروان در شش دهه پیش، بهنام مدرسه شهره شد.
کوچه نسترن۱۵ یکی از فرعیهای خیابان نسترن است. حدود یکسالی میشود که تابلو ورودی این کوچه به سرقت رفته و هنوز جای آن پر نشده است. این کوچه بنبست است و فقط سه پلاک مسکونی دارد.
کوچه حوضخرابه با اجرای طرح نوسازی اطراف حرم مطهر رضوی، تغییرات بسیاری پیدا کرد و بسیاری از پلاکهای مسکونی و عمومی آن، تخریب و تبدیل به پروژههای اقامتی متعدد شدند.
خیابان شهیدان نظامدوست در گذشته جزو اراضی دیشدیش بوده است و هنوز در انتهای این معبر، کشتوکار و کشاورزی انجام میشود. این خیابان از پرترددترین معابرطبرسیشمالی به شمار میرود.
خیابان آخوندخراسانی در سال ۱۳۲۰ احداث شده و تا سال ۱۳۴۶ آسفالتنشده باقی مانده بود.
خیابان حسابیجنوبی معبری است که در محله فرهنگیان قرار دارد. این خیابان از یک سمت به بولوار شریعتی میرسد و از سمت دیگر بنبست است.
مهدی سیدی مینویسد: «این روستا در حاشیه شمال شهر مشهد و جوار موقوفات آستانقدس واقع بود. چون صحرایی موقوفه نبوده، نامش در وقفنامهها نیامده و قدمتش نامعلوم است».
کوهسنگی ۱۲ یکی از معابر اصلی منطقه است که دو خیابان کوهسنگی و شهیدبهشتی را به یکدیگر متصل میکند و مسیر اتصال به بیمارستانهای مهر و امید نیز هست.
در این گزارش مروری شده است بر روزگار کوچه راد (وحدت ۳/ ۱) با قدمتی قاجاری که ریشه در یک داستان قدیمی دارد.
کوچه شهیداصلانی۱۲۱ که به نام شهیدرستمعلی نوری مزین شده است، ورودی شهرک تنباکوچی یا طلوع محسوب میشود؛ شهرکی که نزدیک به پنجاهسال قبل شکل گرفت.