در کوچه مجلسی شرقی۲۶ با ۲۱۰متر طول، چهاردهکوچه یکمتری طویل وجود دارد که میراث معماری قدیم این محدوده است. در انتهای هر کدام از این کوچهباریکههای طویل، درِ یک خانه به چشم میخورد.
زمانیکه احمدآباد در دل شهر میافتد و کارخانه سرمسازی در آن احداث میشود، کوچهای بین کارخانه و هتل قرار میگیرد که بعدها به نام بابک شناخته میشود.
محله عنصری یکی از محلات تاریخی منطقه ۷ است که در اسناد با نام «دستگرد» و یا «دستجرد» از آن نام برده شده است. این مزرعه که بهاحتمال زیاد باستانی (متعلق به پیش از اسلام) بوده است.
نام «بهره» که مشهدیها به دیوار دور شهر میگفتند، در محدوده پنجراه که نزدیکترین نقطه به آن بود، روی کوچههای زیادی نشسته است.
هویت محله کارگران بهواسطه سکونت کارگران کارخانه نخریسی در سالهای آخر دهه ۵۰ شکل گرفت. در آن سالها بهدلیل نزدیکی این محدوده به کارخانه نخریسی، زمینهایی به رایگان از طرف کارخانه به کارگران واگذار شد.
سکونت مردم مشهد در محله کوشش از اوایل دهه ۴۰ شروع شد، اما هویت این محله از اواسط دهه ۵۰ رنگ گرفت. در آن زمان گاراژهای مشهد از خیابان امامرضا (ع) به محله کوشش منتقل شدند.
محله کوی پلیس، قدمتی ۷۵ ساله دارد. این محله بهدلیل سکونت کارکنان ژاندارمری وقت و همچنین احداث یکی از اولین دفترهای پلیس آگاهی مشهد در آن، در میان مردم به کوی پلیس مشهور شد است.
شهرک عسکریه با ۱۹ هکتار وسعت کوچکترین محله مشهد است. تراکم جمعیت در این محله حدود ۲۴۴ نفر در هکتار است که از یک محله شلوغ و متراکم خبر میدهد.
محله خلج نزدیکترین فاصله شهری را تا ارتفاعات خلج دارد که محل کوهنوردی علاقهمندان به طبیعت است. این محله که به همین دلیل بهنام این ارتفاعات خوانده میشود.
نام این محله از قدیمیترین مسجد محدوده کوی سیدی گرفته شده که هنوز تنها مسجد این محله است و در سال ۱۳۵۷ توسط اولین ساکنان در محدوده سیدی ساخته شده است.
شهرک ابوذر قبل از انقلاب اسلامی ساخته و بعد از انقلاب تکمیل شده و نزدیک به ۲۵ سال است که در محدوده شهری است. در ابتدا زمینهای این محله به فرهنگیان واگذار شد.
محله قائم تا پیش از الحاق کوی سیدی به مشهد، بخشی از این کوی بود و هویت جداگانهای نداشت و از سال ۱۳۹۱ بهنام محله قائم شناخته میشود.
محله یا کوی سیدی در حدود دهه ۳۰ بیابانی در اطراف مشهد بود. مرحوم سیدمحمود سیدی، فردی بود که با حفر چاه آب و ایجاد باغ برای آبادکردن این محدوده اقدام کرد.
محله زارعین که تا سال ۱۴۰۰ بهواسطه قرارداشتن ایوان طرق در آن به محله «ایوان» معروف بود، بخشی از شهرک طرق است که در سالهای گذشته بهدلیل وسعت زیاد شهرک طرق، از آن تفکیک شد.
طرق بهمعنای راه در گذشته مسیر زائران از نیشابور به مشهد بوده است. رباط طرق در شهرک طرق (محله ابوذر فعلی) نیز از دستکم دوره صفویه محل اسکان زائران بوده است.
محله مقدم بافت منظمی دارد که در اوایل دهه ۵۰ بهنام «ولیعهد» معروف بوده است، اما با پیگیری یکی از ساکنان بهنام آقای مقدم، برای آبادانی این محله و محله پروین اعتصامی بهنام «مقدم» شناخته میشود.
محله پروین اعتصامی در گذشته بهنام محله مقدم شناخته میشد. این محله در اواسط دهه ۴۰ پس از آنکه زمینهای آن بین کارگران کارخانه نخریسی توزیع شد، شکل گرفت.
زمینهای بهارستان ابتدا به زمینهای شهرداری معروف بود. با شروع ساختوسازها و تغییرات مکرر، این محدوده به «شهرک صاحبالزمان (عج)» معروف شد و اکنون بهدلیل سرسبزی به نام «بهارستان» نامگذاری شده است.
طبق گفته اهالی محله، نام «انقلاب» را که اکنون به محله اطلاق میشود، شرکت تعاونی نخریسی به شکرانه پیروزی انقلاب بر این محدوده گذاشته است.زمینهای این محله متعلق به آستان قدس رضوی بود.
محله ۱۷ شهریور تا سال ۱۳۴۰ مزرعه سرسبزی بود خارج از دروازه شهر که در آن کشت و زرع میشد. حدود پنجاه سال جای مزرعه و روستا را بهمرور ساختمانهای مسکونی و اماکن تجاری گرفتند.