محله فجر قدمتی چهلساله دارد، اما نامش سهسال است که از ابوذر به فجر تغییر پیدا کرده است. این محله ۶۶هکتار وسعت دارد و در هر هکتار آن ۳۳۵نفر سکونت دارند که ششبرابر میانگین شهری است.
قصه بغرنج مسدودبودن خیابان توس ۷۰ یا همان معبر امامزمان (عج) بعد از ۱۰ سال دارد به پایان خوش نزدیک میشود.
مزرعه التیمور در گذشته از نظر منابع آب، وضعیت ممتازی داشت و اینکه کشاورزان این مزرعه میتوانستند به کشت برنج، بهعنوان محصولی نیازمند آب فراوان بپردازند، دلیلی بر این ادعاست.
کوچه موسوم به «مسجد کردها» حدفاصل محلات قدیمی پاچنار، تهپلمحله و نوغان است که در دوران افشار برای سکونت کردهای همراه نادر در این محدوده ایجاد شده است.
مردم، بخشی از محله خواجهربیع را در گذشته به شهرک سیمان میشناختند؛ زیرا حدود پنجاهسال قبل کارخانه سیمان مشهد، برای کارکنانش در این محله، زمین خرید و برایشان خانه ساخت.
سیدمحمد مشهدیحسینی از قدیمیهای تهپل محله میگوید: محله ما از شلوغترین محلههای شهر محسوب میشد. آنقدر که این شعر را سر زبان مردم انداخته بود که «شهر کجاست؟ ته خیابون، بالاخیابون، سراب و نوغون»
آنطورکه مردم میگویند، پیش از انقلاب اسلامی، در خیابان حسینباشی دعوا و چاقوکشی زیاد اتفاق میافتاده است، اما در دوران دفاع مقدس که جوانان همه محلات عازم جبهه شدند، آن ماجراها و تخلفات به خاطرهها پیوست.
روایت حاج محمد اسماعیلزاده، حلبیساز قدیمی مشهد از «حیطه کربعلی» که این روزها با نام کوچه آخوند خراسانی ۱۲ تابلو خورده است.
شریعتی۳۱ معبری در محله شاهد است که از سمت دیگر به خیابان شاهد۶۱ میرسد و بولوار استادیوسفی را هم قطع میکند. این محدوده تا سال۱۳۶۰ جزو محدوده شهری نبود و پساز آن کمکم وارد بافت شهر شد.
هویت رده، اصولا با شناخت و بررسی همین قلعهها معنا پیدا میکند. طبق این گزارش و اظهارات اهالی قدیمی رده با سن بیش از نود سال، تعداد قلعههای این مزرعه بیشتر از سه تا بوده است.
چمن۳۱ از کوچههایی است که هنوز هم حال و هوای قدیمش را دارد. این کوچه با همان خانههای کوچک ویلایی، شما را به گذشته میبرد. به گفته اهالی از سال۱۳۵۰ به بعد، آبادی به اینجا آمده است.
نام «سردادور» هنوز هم برای برخی آشناست. «سردادور» همان خیابان همجوار با پادگان ارتش است که پس از فتح تاریخی لشکر ۷۷ و شکستن حصر آبادان با نام «ثامنالائمه (ع)» نامگذاری شد.
کوچه شهید تشکری (بیداربخت سابق) یکی از کوچههای قدیمی شهر است که زندگی در آن، آخرین نفسهای خود را میکشد.
معبر شهیدمفتح۳۰ یکی از کوچههای پرتردد محله گلشور است. قدیمیها آن را به «میلان ۱۵» میشناختند. انتهای این کوچه هشتصدمتری به میدان عسکریه یا «فلکه شیرممد» منتهی میشود.
کوچه شقایق یک، تا چهلسال پیش، بخشی از زمینهای کشاورزی بود. ستاد اجرایی فرامین امام در مشهد،این زمینها را به خانوادههای دارای پنج و ششفرزند واگذار کرد. با احداث بوستان شقایق در کوچه آبادانی به این معبر آمد.
کوچه شهیدمحمدی۱۰ در محله رازی قرار دارد. از ویژگیهای این معبر میتوان به تراکم جمعیتی نسبتا زیاد و سکونت رزمندگان دفاع مقدس در آن اشاره کرد که باعث فعالشدن برنامههای فرهنگی و مذهبی مسجد محله شده است.
کوچه حافظیان، مسیر قاجاری قرارگرفته در دل مشهدالرضاست که گذر نامداران بیشماری بوده است.
حدود ۳۵ سال پیش، کوچه مسلم ۳ را به نام شهید سیدجواد بنیهاشم مزین کردهاند. این محدوده یکی از محلات مهندسیساز مشهد است و کوچههایش یکدست و یکنواخت نقشهکشی و ساخته شده است.
طبق روایت سالخوردگان تلگرد محمود احمدزاده برای رفاه حال زارعان و کارگران مشغول به کار در مزرعه تلگرد، قلعهای در ابتدای اراضی آن ساخت که بهدلیل دروازه بزرگش، شهرت فراوانی پیدا کرد.
خیابان عبدالمطلب ۱۵ تا دهه۶۰ خاکی بود. این خیابان در گذشته، کوچه کمعرضی بود و به بولوار عبدالمطلب هم دسترسی نداشت. با احداث مجتمعهای مسکونی یاس؛نام این مجتمع درکنار نام عبدالمطلب۱۵ نشست.