کوچه های مشهد - صفحه 33

کوچه بلال‌۳۵ که به نام شهید‌مجید یعقوبی نام‌گذاری شده، یکی از کوچه‌های کم‌جمعیت، اما پرتردد است. فعالیت چند‌مدرسه دخترانه شلوغی این کوچه را افزایش داده است.
خیابان طویل علویه اولین خیابان منطقه ۱۲ از سمت بزرگراه آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی است. بیشتر زمین‌های این معبر متعلق به نیروی انتظامی بوده که به شهرداری واگذار شده است.
مردم محلی هنوز به یاد قدیم به «بوستان طراوت» که قبر شمس‌الدین میرکاریزی در آن قرار دارد، «پارک اماج و کماج» می‌گویند.
ابتدایی‌ترین کوچه خیابان شهید نواب‌صفوی، سال‌هاست محل انتظار جنازه‌ها برای ورود به حرم‌مطهر برای دادن آخرین سلام میت به حضرت است.
درباره معبری که در گذشته، تنها راه ارتباطی ته‌پل‌محله با طبرسی بود، اما امروز با نام یک پهلوان گره خورده است.
کوچه شهدای فاطمیون ۱ (سرخس یک) در نزدیکی میدان عدالت، یکی از راسته‌های مهم فروش عروسک و اسباب‌بازی مشهد است.
کوچه شهیدحسینی محراب ۸۹ کم‌جمعیت، اما پرتردد است. زندگی ساکنان این معبر به زنگ کلاس و درس دو دبستان «غلامرضا اصغری» و دبیرستان «شهید‌محلاتی یک» و «لقمان حکیم یک» گره خورده است.
از ظرفیت‌های مهم کوچه کوهسنگی5، وجود ساختمان‌های متعدد پزشکان، مراکز آزمایشگاهی، داروخانه‌ها و از همه مهم‌تر وجود دو پارکینگ در راسته این کوچه است.
برخی از اهالی معتقدند در گذشته نام مزرعه «آل‌تیمور» بوده و دلیل آن هم سکونت لشکریان تیمور در این حوالی بوده است.
خیابان عزیزیه دوره گذار را سپری می‌کند؛ دوره‌ای که کم‌کم باغ‌ها و درخت‌ها حذف می‌شوند و جای خود را به ساختمان‌های مسکونی می‌دهند.
کوچه آیت‌الله شیرازی ۱۳ از شصت سال قبل بین خیلی از مشهدی‌ها معروف بوده است؛ کوچه‌ای که به‌نام مرحوم سیدمحمود کرامت شناخته می‌شود.
خیابان شهید رفیعی‌۱۰ یکی از معابر پررفت‌و‌آمد محله رسالت است که از سمت دیگر به خیابان شریعتی‌۷۰ می‌رسد. یکی از دلایل تردد زیاد خودرو‌ها در این مسیر، این است که همه خیابان‌های شهید رفیعی زوج مسدود است و تردد در این معابر فرعی از مسیر خیابان رفیعی‌۱۰ انجام می‌شود.
خیابان فدائیان اسلام‌۲۴ که در محله کوی کارگران واقع شده، کوچه‌ای قدیمی از بافت روستای گل‌ختمی است. این کوچه از یک سو به بولوار چمن و از سوی دیگر به بولوار صدر متصل می‌شود.
امتداد سه‌کوچه توحید به خیابان‌های صاحب‌الزمان (عج) و دانشگاه می‌رسد و ۱۲ کوچه دیگر آن هم بن‌بست است. از این ۱۲ کوچه، ۹ تای آن کوچه‌های باریک با طول بسیار کم هستند.
کوچه مفتح شرقی‌۵/۵ را برخی اهالی قدیم و جدید را به نام کوچه «نور برزگر» می‌شناسند.
کوچه پژمان ۱۴ و محدوده‌های اطراف آن، قبل‌از انقلاب به «کوی راه‌آهن» معروف بوده است. قدیمی‌های محله می‌گویند درختان مملو از انگور، آن اطراف را تبدیل به تاکستانی تماشایی کرده بود.
ریش‌سفیدان قدیمی منطقه، روایت‌هایی شنیدنی بیان می‌کنند از استقرار نادر‌شاه افشار و لشکرش در این محل و نگهداری سریر یا تخت طاووس، تخت پادشاهی محمد بابری، پادشاه هند که نادر‌شاه آن را به غنیمت آورد.
در نقشه قدیمی مربوط به دهه سی مشهد، اسم کوچه دانشگاه ۱۷ را «باغ منبع» نام‌گذاری کرده بودند. این محدوده دردهه ۲۰، به خاطرمنبع آب بزرگی که در آن وجود داشته، مردم این اسم را رویش گذاشته‌اند.
بیشتر بنا‌های قدیمی این بخش خیابان، یک یا دوطبقه هستند. در میان آن‌ها می‌شود کاشی‌کاری‌های زیبایی یافت که برخی‌ها از دوره صفویه و بعضی‌ها از دوره قاجاریه مانده‌اند.
کتاب جغرافیای تاریخی شهر مشهد، مزرعه کلاته بوقه و سمزقند را با هم معرفی کرده و گفته که ساکنان این دو مزرعه ۲۴ خانواده و همگی اهل هرات و نیشابور بودند.