هنرمند - صفحه 39

محمدجواد رضایی، نوجوان توان‌یاب مدرسه استثنایی کوشا هم خواننده است و هم خبرنگار.
مسعود عقلی و سمیه ارقبایی زوج هنرمند محله امیریه هستند. یکی بازیگر، نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر و دیگری گریمور برجسته که در پشت صحنه بسیاری از فیلم‌ها و نمایش‌ها حضور دارد.
دانش‌آموزان دختر محله تربیت جزء سی‌ام قرآن مجید را روی پارچه کتابت کردند.
ظریفه زارع ایده‌های جدیدی برای کاهش قیمت و زمان دوخت لباس‌های محلی دارد که اجرایی‌شدن آن می‌تواند تا‌حدود زیادی به ترویج دوباره لباس‌های محلی و حفظ هویت ملی‌مان کمک کند. 
«پرده‌های الوان» و المان «ساعت» از معروف‌ترین کار‌های مریم مکرم از هنرمندان هم‌محلی ماست که در طراحی و اجرای تعدادی از المان‌های نوروزی سطح شهر، نقشی بسزا داشته است.
فریده تیموری، نقاش محله هنرستان، ۱۷ قاب از حرم را به تصویر کشیده است. می‌گوید: دوست دارم شهادت امام‌رضا (ع) را به تصویر بکشم. دیگری هم به‌تصویر‌کشیدن صحنه عاشوراست.
«فاطمه ملاابوالقاسمی» تاکنون لباسی را دور نینداخته و با استفاده‌از لباس‌های کهنه، دکمه‌های بدون‌استفاده، روبان‌های دور گل و حتی آویز پرده، آثار هنرمندانه‌ای را خلق کرده است.  
«مجید‌مهری‌نژادگل‌ختمی» و برادر بزرگ‌ترش «علی‌اصغر» فیروزه‌تراشانی هستند که از ابتدای کار بازاررضا، در یک حجره کوچک، به کار مشغولند. هم برادرند و هم همکار. تخصصشان تراشیدن شکوفه‌های نیشابوری است.
سارینا زرین‌زاده می‌گوید: هر چیزی که ذهنم را مشغول کند، درباره‌اش تحقیق می‌کنم و با ساخت کلیپ، نتایج تحقیقاتم را به دیگران منتقل می‌کنم.
مسیح مسعودکیا که کارگری ساده است حین روان‌نویسی، وزن و قافیه هم به نوشته‌ها می‌داد. این شد که کل کتاب نهج‌البلاغه را به نظم درآورد.
خوش‌نویسی که بخشی از زندگی ستایش معینی‌مجد است، می‌گوید: کلاس اولم که تمام شد به ذوق نویسندگی به کانون فرهنگی هنری رفتم و بعد به خوش‌نویسی علاقه‌مند شدم.
«محمود پسران قصابان» که نامش پای آثار هنری چشم نوازی ثبت شده در حالی آثارش دور دنیا را گشت و زینت بخش نمایشگاه‌ها و موزه‌های داخلی و خارجی شد که هرگز خودش از کنج اتاقش دورتر نرفت.
نام ابوالحسن خان صدیقی که ایتالیایی‌ها به او لقب میکل‌آنژ ثانی شرق را داده‌اند، در ذهن مشهدی‌ها با مجسمه فردوسی در آرامگاه فردوسی و مجسمه نادرشاه در باغ نادری گره خورده است.
فاطمه خراسانی با کمک دوست هنرمندش، معصومه حشمتی، هر‌آنچه را در‌زمینه هنر نقاشی می‌دانند، به دیگران یاد می‌دهند و از این کار لذت می‌برند.
«محمدآقامیرزا» ازجمله نقاشان و کاریکاتوریست‌های پیش‌کسوت دوران ماست که معتقد است کاریکاتور مثل مزه غذاست.
امیرعلی حسینی که اکنون دانشجوی ترم اول رشته نقاشی است، جوان هنرمندی است که اثر نگارگری‌اش درمیان دانش‌آموزان هنرستان‌های کشور اول شد.
خانه محمدباقر اوحدی، در خیابان تورج با عکس‌های خوش رنگ و لعاب ورزشی تزیین شده است. عکس‌های او از مشهد یکی از ارزشمندترین تصاویری است که تاریخ این شهر را روایت می‌کند.
مهدی زابل‌عباسی که ۱۱ مدال جهانی دارد لقب هنرمند FIAP را دریافت کرده است. در ایران ۵۰ عکاس این لقب را دارند. در مشهد فقط ۳ نفر این لقب جهانی را دارند.
شیرین باقریان، دانشجوی دکتری و بافنده‌ای کاربلد است. او می‌گوید: گاهی در یکی‌دو ساعت همه لیف‌های پشمی و سایر محصولاتم به فروش می‌رسد و در کل احساس می‌کنم بازاریاب خوبی هستم.
کاسبان محله هفده شهریور، همه از علاقۀ سیدحسین تفتی به نقاشی قهوه‌خانه‌ای خبر دارند، بار‌ها تابلو‌هایی را دیده‌اند که حاجی روی دیوار آویخته و بار‌ها او را کیسه‌به‌دست دیده‌اند که به‌دنبال بساط نقاشی‌اش است.