استادان مسگری خیابان سرخس میگویند این حرفه بهتر از شغلهای قدیمی دیگر دوام آوردهاست. اکنون مشهد قطب تولید ظروف مسی است.
استاد مهران صدرالسادات توانسته در هنر نقاشی به شیوههایی فردی و صاحبسبک دست یابد و متاثر از رویدادهای اجتماعی و زندگی مردم با بدایع تصویری، خالصترین احساسات هنری خود را به تصویر بکشد.
حسین قائمی ۱۰ ساله بود، بهخاطر خط خوشی که داشت، همراه پدرش به معراج شهدا میرفت و مشخصات شهدا را روی کفن آنها مینوشت، تا اینکه با پیکر برادرش در معراج مواجه شد.
سیدعلیرضا امیری دشتبیاض میگوید: خطوط هنری، اصول خودشان را دارند و سالهاست که ابداع و تکمیل شدهاند. برحسب موقعیت شاید بتوان کارهای خلاقانه کرد. من اکنون مشغول ابداع دو خط هنری جدید هستم.
لرزش هر تار استرسهایت را فرومینشاند و تو را در عالم موسیقی غوطهور میکند. این سهتار سالهاست رفیق خوشی و ناخوشی محسن عاقل است؛ مدرس سهتارنواز محله جلالآل احمد که از نوجوانی با این ساز انس دارد.
بچههای «آسایشگاه معلولان ذهنی بیسرپرست شهیدبهشتی» هنرمندانی هستند که در سکوت و خلوت، نقش هنر میزنند، از کارگاه ساقهکاری و تولید اسکاچ تا معرق و قالیبافی.
نوید رضاخانی و زهرا ولیخانی، زوج هنرمند، زندگی مشترکشان را زیر سایه اعتقاداتشان شروع کردهاند و معتقدند تولید محصولات فرهنگی در این برهه از زمان یک مبارزه است.
رمضان معمر از هنرمندان قدیمی مشهدی است که ۲۹ سال از ۳۰ سال هرکارهسازیاش را به عشق فردوسی و در جوار مقبره وی گذرانده است. بسیاری از آثار او در موزههای معروف دنیا نگهداری میشود.
سارا خشنود، دانشآموزان پایه سوم رشته طراحی و نقاشی فرش هنرستان «همت مردم» با شرکت در مسابقات کشوری، مقام دوم را از آن خود کرد.
سحر طوسیآبکوه میگوید: تشویق مربی و تعریف و تمجید از کارها در من چنان انگیزهای به وجود آورد که باعث شد طرحهای عملی را درنهایت ظرافت و دقت ترسیم کنم.
مهدی رجبنیا با راه اندازی کارگاه مصنوعات سنگی برای چند خانواده شغل ایجاد کرده است.
ابراهیم قویدل دوتار زنی است که بخشی از خاطرات اهالی توس به شمار میآید. هر بار که به آرامگاه فردوسی میرویم، زیر سایه درختی نشسته و با صدای دلنواز دوتارش، آرامبخش شلوغیهای پیشخوان است.
احمد منصوب، خالق دیوارنگاره ماندگار سردار دلها نبش دلاوران۴۳ است که بیستمتر عرض و حدود هفدهمتر ارتفاع دارد.
حمید فخرایی و نفیسه قاسمی زوج هنرمند محصولاتشان را به کشورهای حاشیه خلیجفارس صادر میکنند. کارهای آنها تلفیقی از سبک مدرن و سنتی است تا موردپسند همه قرار گیرد.
رمضانعلی ابراهیمی میگوید: همهچیز خوب پیش میرفت تا اینکه در دهه۸۰ راه صادرات فرش مسدود شد. دیگر کسی فرش نمیخرید. کارگرانم همه رفتند. مجبور شدم زمینی را که خریده بودم، بفروشم.
قاسم فتحی، میزبان ما، هنرمند ساکن محله بهارستان است که حالا ۵۰ سال عمر دارد و دیگر دلیل سپیدی موهای سرش از رنگ گچ مجسمههایی که میسازد، نیست.
محمدجواد رضایی، نوجوان توانیاب مدرسه استثنایی کوشا هم خواننده است و هم خبرنگار.
مسعود عقلی و سمیه ارقبایی زوج هنرمند محله امیریه هستند. یکی بازیگر، نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتر و دیگری گریمور برجسته که در پشت صحنه بسیاری از فیلمها و نمایشها حضور دارد.
دانشآموزان دختر محله تربیت جزء سیام قرآن مجید را روی پارچه کتابت کردند.
ظریفه زارع ایدههای جدیدی برای کاهش قیمت و زمان دوخت لباسهای محلی دارد که اجراییشدن آن میتواند تاحدود زیادی به ترویج دوباره لباسهای محلی و حفظ هویت ملیمان کمک کند.