نقاش - صفحه 5

این هنرمند می‌گوید: در پنج‌شش‌سالگی، از روی یک پوستر، چهره امام‌خمینی (ره) را با جزئیات کامل کشیدم و اطرافیان به‌خصوص مادرم خیلی خوششان آمد. آن روز‌ها بود که فهمیدم می‌توانم نقاش شوم.
حیدرعلی محبتی، گچ‌بری‌های حرم امام‌رضا (ع)، چندی از هتل‌های پنج‌ستاره مشهد و خیلی از مساجد و ساختمان شخصی و اداری را انجام داده است که جملگی هنر دست هنرمندی زبردست را نشان می‌دهد.
هدیه جهان‌بخش، هنرمندی که عشقش به ایران را با آبرنگ به تصویر کشیده، دختری ایرانی‌الاصل است که نیمی از زندگی خود را در آلمان سپری کرده، اما عشق به وطن دوباره به ایران بازگشته است.
جواد قنبرپور می‌گوید: تحصیلات آکادمیک ضروری است، اما ۹۹ درصد از کار را پای دیوار یاد می‌گیریم. بسیاری از نقاشان برجسته  کشورمان ممکن است وقتی پای دیوار قرار گیرند، نتوانند آن را انجام دهند.
الهه عامری، جوان محله کوی‌پلیس می‌گوید: نخستین‌بار که با آبرنگ کار کردم، متوجه بی‌مرز بودن رنگ‌ها در این سبک نقاشی شدم و همین موضوع، برایم جذابیت ایجاد کرد.
فاطمه بارویی می‌گوید: از همان بچگی که دائم با مدادرنگی‌هایم سرگرم بودم. توی اینترنت می‌گشتم و تصویر مورد‌علاقه‌ام را دانلود می‌کردم، می‌گذاشتم مقابلم و می‌کشیدم.
پدر ماریا آقاپور، اهل نقاشی و خوش‌نویسی و ساز بود و استادان بزرگ هنر در خانه‌شان رفت‌وآمد داشتند. به همین‌دلیل از کودکی گوشش با انواع نوا‌ها و چشمش با انواع رنگ‌ها آشنا شد.
فاطمه پوراسماعیل چندین کاغذ نقاشی آورده که در آن روش‌های درست و غلط استفاده از آب رسم شده است و بچه‌ها باید روش‌های درست را رنگ‌آمیزی کنند.
سمیه میرشاهی در کلاس خیاطی، عاشق طراحی شد. حالا بیست سال از آن زمان می‌گذرد و او خودش مربی نقاشی شده است و در مسجد نور و بوستان جهان‌شهر به کودکان و نوجوانان آموزش می‌دهد.
الهام ظهورنیا از نقاشان قدیمی مشهد است، او از سال ۸۱ و بعداز فارغ‌التحصیلی از دانشگاه هنر شاهد تهران به تدریس مشغول شده و برای شروع کارش به مجتمع فرهنگی هنری امام خمینی (ره) در محله خواجه‌ربیع می‌رود.
بهبود آزادیان می‌گوید: طبیعت بهترین الهام‌بخش هنرمند است، اما این‌طور نیست که نشود طرح دیگری را روی سنگ انداخت. هنرمند حتی می‌تواند از رؤیا‌ها و خاطراتش چیز‌هایی را بیرون بکشد.
منیب شریفی از نقاشان برجسته شهرمان است که با وجود ناشنوایی آروز دارد تا در و دیوار‌های شهر را با هنر خودش زیبا کند.
ضامن ­آهو، بزرگ‌ترین اثر ولی شفیعی هنرمند منطقه ثامن با الهام از اثر جاودانه استاد فرشچیان، بر روی دیوار‌های محله بالا خیابان به تصویر درآمده است.
لیلا حقیقی ساکن محله لادن و مربی توان‌یابان است. او در رشته‌های هنری مانند خط و نقاشی و معرق‌کاری به معلولان آموزش می‌دهد.
احمد منصوب، دیوارنگار طرح های دفاع مقدس می‌گوید: تازه ۱۵‌سالم شده بودکه قرار شد به جبهه اعزام شوم، اما برادرم شهید شد و موضوع اعزام من به خاطر مخالفت خانواده به تاخیر افتاد. برادرم اولین استاد هنری من بود.
رضا جنگی کارتونیست محله عبدالمطلب می‌گوید: شاید اگر آن روز نمی‌دیدم که آقای فربدنیا چطور هنرمندانه روی مقوای شیرینی، دویدن یک شیر را به تصویر کشیده، حالا من هم مثل برادرهایم مهندس بودم.
محسن کیهانی نقاش برجسته مشهدی است. او در آستانه ۸۰ سالگی، به کشیدن نقاشی ادامه می‌دهد، چون معتقد است که تنها هنر است که آرامش‌دهنده و لذت‌بخش است.
جواد رحیمی، هنرمند بازنشسته موسسه آفرینش‌های هنری آستان قدس رضوی، بیش از ۴۷‌سال سابقه کار در زمینه آجرچینی، کاشی‌کاری و گچ‌بری‌، گره‌ و گلبری‌ و دیگر نقوش هنری دارد.
آقا و خانم کرمی توانسته‌اند با راه‌اندازی کارگاه هنری زمینه اشتغال فرزندانشان را فراهم کنند. کارگاهی که در آن از نقاشی بگیر تا سفال‌سازی و مجسمه‌سازی و حجاری روی سنگ انجام می‌شود.
محمدرضا حمیدی، از معدود بازماندگان هنر نقاشی قهوه‌خانه‌ای می‌گوید: شاهنامه در برخی دوره‌ها فقط با کمک نقاشی در ذهن مردم زنده ماند، این نقاشی در دوره‌ای برای مردم، حکم رسانه فرهنگی و ادبی را داشته است.