۸۰ درصد هنر نقاشی‌ام را تجربی آموختم و همیشه از کودکی دوست داشتم شاگردانی داشته باشم و آنها را با این هنر زیبا آشنا کنم، تا اینکه بالاخره سال گذشته یکی از شاگردانم رتبه نخست نقاشی را در سطح کشور کسب کرد.
شیما شهلایی، هنرمند نقاش و پتینه‌کار، امروز یکی از معدود‌افرادی است که هنر «باتیک آفریقایی» را در ایران آموزش می‌دهد؛ هنری که آموختنش از دل مهاجرت، تلاش شخصی و سال‌ها آزمون‌وخطا ممکن شد.
معصومه محمدی از نقاشانی است که آثارش در نمایشگاه‌های تهران هم به‌معرض نمایش علاقه‌مندان گذاشته شده است. او در سبک رئال، انتزاعی و امپرسیون رنگ روغن و مداد‌رنگي کار کرده است.
چیزی به عنوان زباله در خانه حانیه کهن‌مهرآباد وجود ندارد. او با زباله‌ها کاردستی درست می‌کند؛ با یونولیت هیولا، با شانه تخم‌مرغ، کندوی زنبور و با لوله‌های دستمال حوله‌ای، بابابزرگ درست می‌کند.
کتیبه دور‌تا‌دور گنبد، به خط ثلثِ زیبای علیرضا عباسی و با قلم طلایی بر زمینه‌ای فیروزه‌ای نگاشته شد؛ کتیبه‌ای که در آن شرح سفر پیاده شاه، منابع مالی طلاکاری گنبد و جزئیات اجرای این کار ذکر شده است.
علاقه حسین سعیدی به نقاشی با تکنیک رنگ روغن زبانزد است. او می‌خواست کسانی که مانند خودش تشنه یادگیری هستند، در مسیر درست هدایت شوند و حالا دوازده‌سالی می‌شود که مغازه کوچکش را در مجتمع زیست‌خاور برپا کرده است.
زهره موسوی با دیدن کار‌های ون‌گوگ دل‌باخته نقاشی شد، با دوست‌داشتن زمین و خاک انگشتانش را لابه‌لای گِل‌ها بازی داد و از دنیای نقاشی و سفال به خلق آرت‌موزائیک روی‌آورد. این میان کمی هم مجسمه‌سازی کرد.
سروش دستمالچیان پس از اخذ دیپلم گرافیک و کارشناسی طراحی صنعتی، به آکادمی هنر‌های زیبای «بِرِرا» ایتالیا رفت و حالا پس از ۱۰سال، دوباره به مشهد بازگشته است. او اکنون در مشهد به آموزش و تولید آثار هنری مشغول است.
حسین صباغیان طوسی، هنرمند پیشکسوت مشهدی، با برگزاری نمایشگاه نقاشی «فراسوی زمان» تلاشی دارد برای ثبت این حس ماندگار. او با بیش از شش دهه فعالیت هنری، این اصل بنیادین را عمیقا درک کرده است.
هانیه جهانی می‌گوید: همیشه عاشق نقاشی بوده‌ام و از زمانی که می‌خواستم کنکورم را در رشته تجربی بدهم به دنبال رشته هنر هم رفتم و این علاقه را به صورت جدی دنبال کردم تا اینکه بحث آموزش نقاشی برایم پررنگ شد و اکنون مدرس نقاشی‌ام.
کفشچیان‌مقدم سال‌ها میان تدریس و سامان‌دهی و داوری در رفت‌وآمد بود. از دبیری نمایشگاه‌های مهم نقاشی گرفته تا داوری جشنواره‌های ملی، به تربیت نسلی پرداخت که امروز خودشان، مربی هنرجویان تازه‌اند.
مهدی خوشبخت با تدریس رشته اقتصاد هنر تلاش می‌کند مردم را با نقاشی آشتی دهد. او با راه‌اندازی تعاونی هنرمندان، قدمی برای عرضه آثار هنرمندان مشهدی در کشور و حتی دنیا برداشت.
محمدتقی امیدیان، پس از رحلت امام خمینی (ره)، نخستین پرتره ایشان را برای چاپ بر روی اسکناس‌ها طراحی کرد. او از جمله هنرمندان برجسته در حوزه طراحی و نقاشی است که در دانشگاه یوتیکای آمریکا به تدریس و پژوهش مشغول است.
نازنین خاندان با همکاری چند نفر از دوستانش تابلویی از واقعه کربلا کشیده که حائز مقام برتر شد. آنها با رد پیشنهاد خرید تابلوشان به مبلغ صد‌میلیون‌تومان، نقاشی را به آستان قدس رضوی اهدا کردند.
مقداد واحدی‌مجد یک نقاش است که با ذوقی متفاوت برای ساختن «انسان» گام بردارد. او می‌گوید: نگاه من به دانش‌آموزانم مانند بوم‌های سفیدی است که هرکدامشان به ترکیب منحصر‌به‌فردی از رنگ و توجه نیاز دارند.
سمیرا و پریسا حسین‌قلی‌زاده خواهران نقاش محله جاهدشهر تعریف می‌کنند: همسایه‌ها که به منزل ما می‌آمدند و تابلوهایمان را می‌دیدند، از کارهایمان لذت می‌بردند و سفارش کشیدن نقاشی می‌دادند.
رضا فردوسی تلاش کرده حوزه‌های مختلف هنری را تجربه کند و از فرصت‌های موجود برای فراگیری این زمینه‌ها بهره ببرد. او این‌روزها آثارش را در قالب‌های متنوع در معرض دید قرار داده است.
زهرا برخلاف بسیاری از هم سن وسالان هنرمند و ورزشکارش که در مسابقات مختلف شرکت می‌کنند، بیشتر سراغ آموزش هنرش به علاقه‌مندان رفته و منتظر است تا کلاس‌های امسال نیز از سر گرفته شود.
مهدی ناظری، نقاش و خوش‌نویس محله بهمن است که به قول خودش نصف زندگی‌اش را درحال نقاشی بوده است. او از سال ۶۹ این هنر را آغاز کرده و ۶۰ اثر برجسته از خودش به جای گذاشته است.
نیوشا دانش‌آموز کلاس هشتم محله شاهد مدال طلای هفتمین المپیاد فیلم‌سازی نوجوان را دارد. او فیلم‌نامه می‌نویسد، کارگردانی می‌کند و بازیگران فیلم‌هایش را از بین هم‌مدرسه‌هایی‌هایش انتخاب می‌کند.