زهرا حسنزاده میگوید: موضوع نقاشیام این بود که وقتی نوجوان تکلیفش با خودش مشخص نیست و نمیداند چه میخواهد و بین افراد مختلفی احاطه میشود، درمعرض آسیب قرار میگیرد.
نمایشگاه «از عرفات تا فرات» در کوچه پشت بازار بزرگ ملل تداعیکننده بینالحرمین کربلاست. در اینجا آثار هنرمندان مهاجر افغانستانی با موضوع عزاداری به نمایش گذاشته شده است.
به محض وارد شدن به خیابان رسالت ۹۱ که بخش اصلی محله سیسآباد است، اولین چیزی که نظر هر شهروند را به خود جلب میکند دیوارهای رنگی است که نقاشی چند گلدان روی آن کشیده شده است.
آرسام اقدسی بعد از فوت پدرش تا مدتها تمایلی به صحبتکردن نداشت و از تکلم بازماند. اما از زمانی که نقاشی را شروع کرد، حالوهوایش بهتر شد.
رضا محمدی نقاش چهل ساله تابلوی بچههایی که هزینۀ کلاس را ندارند، انتهای دوره از آنها میخرد.
آیلر دارابی هنرمندی است که توانسته با حمایت خانوادهاش بر معلولیتهای حرکتی خودش پیروز شود و تحسین بسیاری را برانگیزد. او در هنر نقاشی پیشرفت زیادی داشته و تاکنون چند نمایشگاه گروهی و انفرادی نقاشی برپا کرده است.
صبا صفری میگوید: یکی از معلمانمان میگفت هرچه به ذهنمان میرسد، نقاشی کنیم. من هم هرچیزی را که دوست داشتم، میکشیدم.
اسمر شجاعان، ساکن محله اقبال، میان زنان کارتنخواب میرود و نه فقط با شعرها که با مهربانیهایش آنان را به زندگی امیدوار میکتد.
نجمه شجری بهروز نقاش جوان حاشیه شهر برای شادی و بازی کودکان هم محلهاش روی زمین کوچه نقاشی کشیده است.
فرهنگ فانی یزدی میگوید: در تمام دوره تحصیل با انگیزه فرار از گوشهنشینی و به امید ماندن در اجتماع و بین مردم درس خواندم و سعی کردم بهترین باشم.
الهام جهانگیری میگوید: تولید رنگهای طبیعی سخت است، اما زیاد پیش آمده که من از زردچوبه، پوست گردو، پوست انار و بلوط به ترکیب رنگی جدیدی رسیدهام.
چناری همهچیز را، همهکس را، همهجا را سوژه میبیند و همانطورکه خودش میگوید، چشمهایش مثل عقاب است. پرواز میکند و همه آنچه را که همانلحظه در خیابان میبیند، جمع میکند روی بومش.
عارفه پیمان بانوی کارآفرین و هنرمند محله گوهرشاد برای داستانهای مثنوی کتابآرایی کرده است.
استاد غلامحسین برزگر در ۲۷ تیر ۱۳۹۸ چشم از دنیا فروبست و در جوار آرامگاه حکیم فردوسی در مقبره الشعرای توس به خاک سپرده شد.
پریا حامد ادیبپور سال ۲۰۱۹ در مسابقات بینالمللی ژاپن شرکت کرد. میگوید: چون رفتنم بهصورت حضوری امکان نداشت، تابلو را از طریق پست برای همایش فرستادم.
انگار هنر، مرجان فائق، هنرمند نقاش محله فرهنگیان را تا عمق آفرینش میبرد و میگذارد از دیدن آفریدههای خدا لذت صدچندان ببرد.
مهگل موسوی جوانی است که در رشته شیمی تحصیل کرده اما به نقاشی علاقه بسیاری دارد. این دختر دهه هفتادی بدون هیچ نوع آموزش نقاشی و فقط با دیدن عکسها و فیلمهای اینترنتی نقاش شده است.
اواخر آذر سال 1400 بود که مدیریت هنری شهرداری مشهد، سفارش نقاشی تمثال سردار شهیدسلیمانی در خیابان شهیدمفتح را به ولی شفیع، هنرمند مشهدی، داد. رضایت و اشتیاقی که مالکان ساختمان نوساز این خیابان به کار داشتند، درکنار ارادتی که ولی شفیع به شهدا و بهویژه سردار دارد، در یک زمان بیستوپنجروزه، کار را به پایان رساند و حالا یک سال است حاج قاسم سلیمانی و ابومهدی مهندس به عابران این خیابان لبخند میزنند، درحالیکه دست سردار روی شانه رفیق شهیدش است.
پشت یکی از میزهای بازارچه چهارراه مخابرات قاسمآباد زنی ایستاده است که قصهای شنیدنی دارد.
یکسال مانده به کنکور، سریال «در پناه تو» از تلویزیون پخش میشد. دانشجویان این سریال که در دانشگاه هنر درس میخواندند من را عجیب جذب کرده بودند. رفتوآمد اینها در دانشگاه، درسهایشان، مراوداتشان با یکدیگر و استادان، فوقالعاده برایم جذاب بود. هر بار که این سریال را میدیدم فقط یک رؤیا در ذهنم ایجاد میشد، آن هم این بود که بتوانم یکی از اینها باشم.