محمدحسین قربانی که اولین نقاشی سهبعدیاش را با کشیدن «تنگ ماهی» در نوروز۹۵ تجربه کردهاست، میگوید: نقاشی سهبعدی، هنر جدیدی است که مخاطبان بیشتری دارد.
هدیه نوجوان محله پنجتن، معاون رئیس جمهور و استاندار را غافلگیر کرد.
سیدرضا صفوی میگوید: من پانزدهسال مدرس دو رشته خوشنویسی و تذهیب بودهام، اما برای سه سال، قلم از من فرمان نمیبرد؛ گویی اصلا خطاط نبودم! هیچکس نمیدانست مشکل کجاست.
حسین طالبی روایتی دقیق از جزئیات زندگی روزمره مردم در خیابان ارگ مشهد دارد. آثار او به موزههای آستان قدس رضوی، توس، خیام و مجموعههای شخصی راه یافته است.
محمدعلی چوهدری، کوچکترین تصویرساز جهان اسلام، ساکن محله گلدیس است. او با این سن و سال در چندین نمایشگاه گروهی نقاشی شرکت کرده است. پدر محمدعلی از شیعیان پاکستانی است و مادرش مشهدی.
محمد بهزادیانمهر میگوید: دانشگاه به آدم صرفاً اطلاعات جامع میدهد.آدم را تبدیل به کارشناس هنر میکند، اما هنرمند نه!
نقاشی بهار باهران جواز حضور در سیویکمین دوره مسابقات جهانی نقاشی کودک ژاپن را پیدا کرده و ازطریق پست برای داوران این مسابقه جهانی ارسال شده است.
آثارفهیمه رحمانیراد در فرهنگسرای بهشت میتواند بخشی از لحظات خوش و بهیادماندنی را برای زائران، مسافران و گردشگرانی که به شهر مشهد سفر میکنند، رقم بزند.
زهرا حسنزاده میگوید: موضوع نقاشیام این بود که وقتی نوجوان تکلیفش با خودش مشخص نیست و نمیداند چه میخواهد و بین افراد مختلفی احاطه میشود، درمعرض آسیب قرار میگیرد.
نمایشگاه «از عرفات تا فرات» در کوچه پشت بازار بزرگ ملل تداعیکننده بینالحرمین کربلاست. در اینجا آثار هنرمندان مهاجر افغانستانی با موضوع عزاداری به نمایش گذاشته شده است.
به محض وارد شدن به خیابان رسالت ۹۱ که بخش اصلی محله سیسآباد است، اولین چیزی که نظر هر شهروند را به خود جلب میکند دیوارهای رنگی است که نقاشی چند گلدان روی آن کشیده شده است.
آرسام اقدسی بعد از فوت پدرش تا مدتها تمایلی به صحبتکردن نداشت و از تکلم بازماند. اما از زمانی که نقاشی را شروع کرد، حالوهوایش بهتر شد.
رضا محمدی نقاش چهل ساله تابلوی بچههایی که هزینۀ کلاس را ندارند، انتهای دوره از آنها میخرد.
آیلر دارابی هنرمندی است که توانسته با حمایت خانوادهاش بر معلولیتهای حرکتی خودش پیروز شود و تحسین بسیاری را برانگیزد. او در هنر نقاشی پیشرفت زیادی داشته و تاکنون چند نمایشگاه گروهی و انفرادی نقاشی برپا کرده است.
صبا صفری میگوید: یکی از معلمانمان میگفت هرچه به ذهنمان میرسد، نقاشی کنیم. من هم هرچیزی را که دوست داشتم، میکشیدم.
اسمر شجاعان، ساکن محله اقبال، میان زنان کارتنخواب میرود و نه فقط با شعرها که با مهربانیهایش آنان را به زندگی امیدوار میکتد.
نجمه شجری بهروز نقاش جوان حاشیه شهر برای شادی و بازی کودکان هم محلهاش روی زمین کوچه نقاشی کشیده است.
فرهنگ فانی یزدی میگوید: در تمام دوره تحصیل با انگیزه فرار از گوشهنشینی و به امید ماندن در اجتماع و بین مردم درس خواندم و سعی کردم بهترین باشم.
الهام جهانگیری میگوید: تولید رنگهای طبیعی سخت است، اما زیاد پیش آمده که من از زردچوبه، پوست گردو، پوست انار و بلوط به ترکیب رنگی جدیدی رسیدهام.
چناری همهچیز را، همهکس را، همهجا را سوژه میبیند و همانطورکه خودش میگوید، چشمهایش مثل عقاب است. پرواز میکند و همه آنچه را که همانلحظه در خیابان میبیند، جمع میکند روی بومش.