استاد سید‌مهدی واعظ موسوی از کوچکی سخنوری و وعظ را دوست داشته است. درست مثل عمو‌ها و اجداد پدری‌اش. او می‌گوید: بچه‌ها را جمع می‌کردم. برایشان حرف می‌زدم و روضه می‌خواندم.
میرزا مهدی نوقانی عالمی از دل نوقان بود که دانش را با اخلاق و خدمت جمع کرد. همان‌قدر که طلاب را در درس فقه و اصول به دقت عادت داد، مردم را هم به آرامش عبادت و گره‌گشایی عملی خو داد.
حاج‌آخوند پس از سال‌ها مشهد را به مقصد تربت ترک کرد، اما صدایش تا روستا‌های دور می‌رسید. مردم او را «حاج‌آخوند» صدا می‌زدند، نه به خاطر لباسش، که به خاطر رفتارش. خانه‌اش پناه بی‌پناهان بود.
۴۵ سال از زندگی رضا زکریایی می‌گذرد؛ کسی که ماجرای زندگی‌اش از دوران نوجوانی تغییر کرد. طلبه، رزمنده و معلمی شد که سعی داشت درکنار خانواده‌اش، قدمی در راه آرمان‌هایش بردارد و اکنون هم مربی رزمی است، هم به وظایف تبلیغی‌اش عمل می‌کند.
تاسیس حوزه علمیه امام محمدباقر (ع) به سال۱۳۵۷ بر می‌گردد و این تاریخ در کاشی کاری‌های سر درآن حک شده است. روحیات بچه‌ها در اینجا مثل هم است و ۳۳ شهید را تقدیم انقلاب کرده است.
سهم حجت الاسلام والمسلمین علی‌اکبر الهی خراسانی فقط در کلاس‌های درس و اتاق‌های بنیاد خلاصه نمی‌شود. در روایت‌های تاریخی شهر به‌خصوص در شکل‌گیری نخستین صندوق قرض‌الحسنه ایران در سال۱۳۴۲ نیز از او نام برده می‌شود.
خانه اباذری‌ها حالا مکانی برای انس با قرآن است؛ حجت‌الاسلام اباذری پدر خانواده، حفظ قرآن را از خانه به مسجد نیز برده و با راه‌اندازی طرح «مدرسه در مسجد»، مسیر رشد معنوی نوجوانان را فراهم کرده است.
سید‌محمد‌حسین ذاکر از چهارسال پیش با ایجاد گروه تربیتی «نسل ظهور» توانسته بیش‌از پنجاه‌کودک و نوجوان علاقه‌مند را پای کار فعالیت‌های آموزشی، فرهنگی و اجتماعی محله احمدآباد بیاورد.
مهدی لوک‌زاده طلبه است؛ هرچند که به ورزش و فعالیت‌های فرهنگی هم علاقه و توجه دارد. او سال سوم راهنمایی در بخش دست‌سازه‌های حرفه و فن جشنواره خوارزمی، نفر اول ناحیه تبادکان شد.
اصغر رحمانی‌بایگی تحصیلاتش را در حوزه علمیه قم شروع کرده و دروس خارج را در حوزه علمیه مشهد گذرانده است. او از ۲۰ سال پیش در رشته معرق هم فعالیت دارد.
محمدعلی می‌گوید: سه چهار ماهی که برای تبلیغ می‌روم، همسرم به تنهایی خانواده را راه می‌برد و نمی‌توانم بچه‌ها را با خود ببرم، زیرا هزینه رفت و برگشت سنگین شده و با شهریه طلبگی نمی‌شود آن را تأمین کرد.
جواد نوائیان درباره حال‌وروز استخری که زمان کودکی می‌رفته تعریف می‌کند: استخری با کف سیمانی و عمق نه‌چندان زیاد که جلبک‌های سبز داخل آب جولان می‌دادند و گاهی پای آدم داخل آنها گیر می‌کرد.
جرقه آشنایی حجت‌الاسلام احمدآبادی با آیت‌الله خامنه‌ای برمی‌گردد به مراسمی که در منزل پدر خانم ایشان به‌مناسبت ایام فاطمیه برگزار می‌شد، این آشنایی با حضور او در کلاس‌های تفسیر آیت‌الله خامنه‌ای در مدرسه میرزاجعفر ادامه پیدا می‌کند.
علی رجبی روحانی مشهدی، ۲۰سال پیش، کارش را با قصه‌گویی برای کودکان شروع کرد و تا کنون بیش از ۶۰هزار محصول فرهنگی برای بچه‌ها تولید کرده است.
محمدحسین ایزدی می‌گوید: پدرم زندگی ساده‌ای داشت. اهل تجملات نبود. در دوران حیاتش بار‌ها به ما توصیه کرده بود برایش مراسم نگیریم و حتی سنگ قبر هم برایش نگذاریم و برای مردم مظلوم غزه کمک کنیم.
لاریجانی فقط امام جماعت نیست و باتوجه به علاقه‌اش به کار تربیتی برای نوجوان‌ها، بخش بزرگی از کار‌های فرهنگی مسجد را هم به عهده گرفته است. از مدیریت قرائت‌خانه دکتر و مهندس‌ساز آن گرفته تا برپایی جلسات قرآن.
«عیش‌آباد» روستایی قدیمی که امروزه بخشی از محدوده شهری مشهد است و روزگاری، از مراکز عمده تولید چغندر در مشهد بود؛ مزرعه‌ای که تاریخی طولانی دارد و نشان آن را می‌توان در اسناد مربوط به دوره صفویه نیز یافت.
علی حاتمی می‌گوید که هیچ‌وقت فکر نمی‌کرده درس طلبگی، روزی او را به دنیای سنگ‌ها برساند، اما همان بار اول، در یک جلسه آموزشی، وقتی نخستین سنگ را به دست گرفته، چیزی در دلش تکان خورده؛ حالا این علاقه، تبدیل به بخشی از زندگی اش شده است.
حجت‌الاسلام و المسلمین سیدحسن سپهر، امام جماعت مسجدالرضا (ع) در ۵۰ سال گذشته اختلافات زیادی را بین مردم حل و فصل کرده است.
سید‌محمدتقی موسوی‌گل‌خطمی چهره‌ای که با رفاقت، زمینه جذب جوانان به مسجد را فراهم کرده‌است. جوانان محله با نام کوچک «آقاسید» صدایش می‌زنند. او توانسته با دستاورد‌های اجتماعی‌اش به‌عنوان نفر سوم جشنواره جوان برتر استان شناخته شود.