ماندگارترین اثر معرق عالیه صابونیان تقدیم رهبر شهید شد
میگویند معرق آن هنریست که یا سوغات هندیها است یا چینیها و البته عدهای هم آن را تحفه مصریها میدانند. اما تا آنجا که شواهد نشان میدهند این هنر در کشورمان حسابی جای خود را باز کرده و دارای سابقه زیادی است، طوریکه امروز سراغ اصیلترین تولیدات در این حوزه را از این جغرافیا میگیرند. اما هنرمندان معرقکار آدمهای سادهای هستند که به استعداد سرانگشتانشان اعتماد کردهاند.
۲۰سال معرق کار میکنم
عالیه صابونیان که در محله پایین خیابان مشهد، زندگی میکند، یکی از این افراد است. او که نیمی از عمرش، چیزی حدود ۲۰سال را به این هنر مشغول بوده، تاکید دارد: هنر، حیات هنرمند است. زمانی یک اثر هنری تولید میشود، هنرمند پارهای وجودش را در آن به امانت میگذارد و از این حیث است که هنر به دل همه مینشیند. پس هر اثر هنری چکیدهای از وجود هنرمند است.
او گوشهچشمی هم به هنر دست خودش دارد و بیان میکند: کار من معرق با چوب است و با استفاده از رنگهای طبیعی خود چوب، آثار مختلفی را تولید میکنم. بیشتر این تولیدات در موضوعات آیات قرآنکریم، نام ائمهاطهار (ع) و سایر مفاهیم مذهبی دیگر هستند.
اهدای اثر ماندگار به رهبر شهید
صابونیان که بهگفته خودش این هنر را نه از استاد که با ممارست و پیگیری خود آموخته، ادامه میدهد:ماندگارترین اثر من نقش«یا مقلبالقلوب» است که آن را در سال۷۶ به مقام معظمرهبری هدیه دادهام و هماکنون در موزه آستانقدسرضوی بهنمایش درآمده است.
او که چندسالیست با اجرای طرح بهسازی بافت فرسوده از منطقه ثامن نقل مکان کرده، علاقه شدیدی بهمحلهای دارد که در آن کودکیاش را به نوجوانی و سپس جوانی وصل کرده است. وی در اینباره میگوید: اغلب تولیدات هنریام را در این محله به نمایش میگذارم و با تعدادی سازمانهای مردم نهاد هم مشارکت داشته و به کیفیت خدماترسانی آنها کمک میکنم.
ماندگارترین اثرم را سال۷۶ به مقام معظمرهبری هدیه دادم و هماکنون در موزه آستانقدسرضوی است
اغلب خانمهای خانهدار وقتشان را فقط صرف امور خانه میکنند
صابونیان در مقام یک هنرمند چند کلمه حرف حساب هم با خانمها دارد و آن اینکه براساس توانمندیهایشان برای خودشان یک مهارت اجتماعی تعریف کنند. این مهارت میتواند زمانی در حوزه مسائل علمی ظهور و بروز پیدا کند و زمانی هم در بخشهای فرهنگی و هنری.
این هنرمند معرق کار میافزاید: اغلب خانمهای خانهدار وقت و همتشان را صرف امور خانه میکنند که البته این کار شایستهای است، اما این وسط میشود خیلی ساده و با تدبیر، زمانی را صرف پرورش استعدادها و بهثمر رساندن آنها نمود. این مسئله حتما در روحیه فرزندان آنها و کیفیت تربیتشان موثر خواهد بود.
*این گزارش آذر سال ۹۰ در شماره ۴ شهرآرامحله منطقه ثامن چاپ شده است.