برای پگاه آشتیبر همهچیز از آن روزی شروع شد که همراه مادرش، مریم حصاری، به سالنی ورزشی در تهران رفته بود و از کنار زمین، تمرینهای مربی با مادرش را تماشا میکرد.
پوریا صدریرجبی، عضو تیم ملی نونهالان اسکیت میگوید: کره، در این رشته صاحب مقامهای برتر جهانی است، به خاطر همین تصمیم گرفتهام این کشور را شکست دهم تا همه فقط بگویند «ایران».
ملیحه صفایی باید برای رفتن به کلاسش در سالن مهران، مسیری طولانی را طی کند و اگرچه بخشی از این مسیر برای تردد نابینایان مناسب سازی شده است، اما در ادامه مسیر، امکان پیاده روی برای افراد معمولی هم سخت است، چه برسد برای نابینایان!
جواد افروخته ورزشکار مشهدی و عضو تیم ملی بوکس ایران و قهرمان کشور است. او سال ۸۴ قهرمان کشور شد و سال ۸۶ و ۸۷ هم قهرمان المپیاد ایران شد و از سال ۸۹ هم یک پای ثابت تیم ملی ایران است.
ابوالفضل و حسین رحمانی، ووشوکاران تیم ملی و اهل محله بهمن هستند، آنها از روزهای سخت زندگی و انگیزه زیادشان برای قهرمانی میگویند.
حسین یزدان پناه میگوید: آخرین بار که به تیم ملی دعوت شدم، شهریور ۱۴۰۲ برای بازی استرالیا بود که باز هم مربی قبلی مانع شد، اما با حضور مربی جدید بالاخره بعد از پانزده سال، یک نفر از تیم ما به عضویت تیم ملی درآمد.
جعفر پهلوانی، یکی از چوخهکاران و جودوکاران مشهدی که از ۱۷ سالگی عضو تیم ملی است؛ او در سهسال متوالی، در رقابتهای کشوری جودو، بدون داشتن باخت ظاهر شد.
مجید خدایی، ملی پوش سابق کشتی ایران است. او دکتری مدیریت و برنامهریزی در تربیتبدنی را از دانشگاه تهران گرفته و حالا استاد دانشگاه امیرکبیر و دانشگاه پیامنور است.
علی آقاییفر، کونگفوکار محله فرهنگیان است که قهرمانی در مسابقات آسیایی دبی سال ۸۳، کسب مدال طلا در مسابقات آسیایی سال ۸۴ ترکیه و کسب ۷ عنوان اولی در مسابقات کشوری، بخش کوچکی از افتخارات اوست.
«علی سیفی»، قهرمان معلول کشورمان در رشته وزنهبرداری است. او عضو تیم ملی پاراوزنه برداری ایران است و تا کنون در چندین دوره مسابقات آسیایی و جهانی شرکت کرده است.
مهدی و حجت کرامتی، دو برادر ورزشکار محله فردوسی هستند. یکی جودو را برگزید و تا عضویت تیم ملی پیش رفت. دیگری نیز وارد رشته ووشو شد و چندین مقام قهرمانی را در سطح استان و کشور از آن خود کرد.
مانی مداحی نوجوان لاغراندام ۴۷ کیلویی بود که در هفدهسالگی از ضعف و لاغری به ستوه آمد و با کشتی ورزش را شروع کرد. او حالا عضو تیم ملی پرورش اندام و دستش پر از مدال است.
حسین برقچی شصتویکساله بود که مدال طلای رشته پرتاب دیسک پاراالمپیک را از آن خود کرد؛ آن هم با پرتابی جادویی که هنوز هم کسی مانندش را ندیده است.
من هر چه دارم از کشتی است؛ کنار همین کشتی لیسانس و فوقلیسانس تربیتبدنیام را گرفتهام؛ حتی دانشجوی دکترا بودم که به خاطر شرایط کاری انصراف دادم.
سیدمهدی رضوانی، جوان ورزشکار وکمبینای محله چهاربرج، به ورزش جودو علاقه زیادی دارد و بدون توجه به معلولیت، ورزش خود را ادامه میدهد و بعد از کسب چندین مقام قهرمانی کشوری به تیم ملی جودو کمبینایان و نابینایان کشور میپیوندد.
میلاد طالب همت تنها عضو تیم ملی جوجیتسو شهرمان و همچنین از قهرمانان استانی رشته سهگانه هست که در محله رسالت سکونت دارد.هم ورزش میکند، هم کار میکند و هم در دانشگاه، دانشجویی زرنگ است.
شیما شاهمنصوری اولین بانوی خراسانی است که در رشته دو و میدانی صاحب مدال جهانی شده است. داستان او کمی شباهت دارد به داستان دونده شدن استاد باغبانباشی؛ استعدادی که ناگهان کشف شد.
احمد جعفرزاده از سال۱۳۸۰ تا ۱۳۹۶ به مدت شانزدهسال مربیگری معروفترین تیمهای تیراندازی کشور و در یک دوره نیز مربیگری تیم تیراندازی کشور را برعهده داشت.
محل تمرینهایشان هم سالن ورزشی شهید سلطانزاده در محله مهرآباد است. سالنی که دختران باانگیزه و پرانرژی در آن مشغول تمرین ووشو هستند. دخترانی در رده نونهالان تا بزرگسالان که زیرنظر استاد باسابقه و دلسوزی آموزش میبینند. این دختران هر کدام بهتنهایی میتوانند نمایندهای برای سرزمینمان باشند و الگویی موفق برای آینده این خاک. در چهره تکتکشان میتوان امید و روزهای خوب پیش رو را دید. با معصومه آلعامر، مربی جوان و شاگردانش گفتوگو میکنیم.
دختر نوجوان خوشانرژی روایت ما، همان سالها با محسن میرجلالی، بچه مو بلند و درسخوان آسایشگاه فیاضبخش که مادرش همه دنیایش را برای پیشرفتش میدهد، وصلت میکند. سال ها بعد از ازدواج، امیرعلی پسر ارشدشان عضو تیم ملی میشود و مقام قهرمان قهرمانان آسیا را در رشته بسکتبال بهدست میآورد. امیررضا پسر دومشان هم که در جناح حمله بسکتبال خیلی استعداد دارد، قهرمانی لیگ جوانان خراسان را از آن خود میکند و تازگیها به اردوی تیم ملی هم دعوت شده است.