احمد محمدنژاد جوان، مدال کم ندارد او همین چند سال پیش بعد از ۱۷ سال برای خراسان مدال جهانی آورد. اما بعد از سوت داور اشک ریخت چون به پدرش قول داده بود.
زائری که به زیارت میآید باید ابتدا از بازار عبور کند. از زنجیر بگذرد تا وارد بست شود. سپس از گذرگاه طاقدار بلندی عبور کند و به محوطۀ وسیع چهارگوشی که از آثار شاهعباس کبیر است، برسد.
با دیدن معماری ساده اینجا به یاد گذشته میافتیم، زمانیکه مادران و مادربزرگها پای تنورهای گِلی انواع نان تازه درست میکردند. چاه چوبی در بخش ورودی و معماری اصیل ایرانی، مخاطب را برای دیدن موزه مشتاقتر میکند.
جلال علائیکاخکی که در دهه ۴۰ شهردار بسیاری از شهرهای خراسان بوده میگوید: شهرداریها آن زمان هیچ موتورآلاتی نداشت با این حال بسیاری از کارها از جمله حمل گوشت شهر هم زیرنظر شهرداری بود.
ساره سرگلزایی میگوید: مشهدیها برای مانتو و لباسهای فلان مزون میلیونی هزینه میکنند ولی برای تابلویی که منحصربهفرد است و نمونهاش نیست، خرج نمیکنند، چون به چشم نمیآید.
سید مسعود حسینینژاد میگوید: در سبزوار وقتی میخواهیم بگوییم که کسی ناراحت یا عصبانی است، در اصطلاح میگوییم که طرف «وِرغُصه» است.
نشتیفان یعنی «نیش توفان» جایی است که باد حضور عادی در جریان زندگی مردم دارد و هنر و خلاقیت نیاکان ما آن را به آسباد تبدیل کرده است.